De gemiddelde oppervlaktetemperatuur van de wereldzeeën heeft een nieuw record bereikt van 21,1 °C. Dit is het resultaat van een combinatie tussen decennia van door mensen veroorzaakte opwarming en het natuurlijke El Niño-fenomeen, dat ongewoon warm water naar de oppervlakte brengt.
Wetenschappers wijzen op een aantal zorgwekkende punten:
- Ongebruikelijke timing: Normaal gesproken pieken de temperaturen in maart of april, maar nu worden er in augustus records gebroken.
- Toekomstige stijging: Omdat El Niño zich waarschijnlijk tot kerstmis verder zal versterken, kunnen de temperaturen nog verder stijgen.
- Regionale effecten: Ook in Europese wateren, zoals het Engelse Kanaal, zijn ongekende mariene hittegolven waargenomen.
De gevolgen van deze opwarming zijn ingrijpend: het leidt tot intensere stormen en hittegolven op het land, een stijging van de zeespiegel door thermische expansie en ernstige schade aan mariene habitats zoals koraalriffen. De oceanen absorberen namelijk meer dan 90% van de overtollige warmte die wordt vastgehouden door broeikasgassen.
Wereldzeeën bereiken hoogste temperatuur ooit terwijl El Niño toeneemt
Volgens cijfers van de Europese Copernicus-dienst voor klimaatverandering bereikte de gemiddelde oppervlaktetemperatuur van de zeeën buiten de poolgebieden afgelopen zaterdag 21,1 °C (70 °F). Hiermee wordt het record van 21,09 °C, dat op drie verschillende dagen in maart 2024 werd vastgesteld, netting gepasseerd. Deze temperatuur ligt ver boven het gemiddelde voor deze tijd van het jaar.
Warmere oceanen kunnen verstrekkende gevolgen hebben, waaronder het versterken van extreem weer, het stijgen van de zeespiegel en schade aan het mariene leven.
"Dit record is opnieuw een duidelijk signaal van een oceaan die onder groeiende druk staat," aldus dr. Samantha Burgess, adjunct-directeur van Copernicus. "El Niño voegt warmte toe aan het systeem, maar doet dit bovenop decennia van door mensen veroorzaakte opwarming."
Meetmethoden en timing
De gegevens zijn gebaseerd op zeetemperaturen op 10 meter diepte, waarbij metingen van boeien, schepen en satellieten worden gecombineerd om een wereldwijde schatting te maken.
Hoewel de marge van het record momenteel zeer klein is en elke wereldwijde schatting gepaard gaat met onzekerheden, stellen wetenschappers dat de timing bijzonder opvallend is. Gemiddelde wereldwijde zeetemperaturen bereiken hun jaarlijkse piek normaal gesproken in maart of april, wat overeenkomt met het einde van de zomer op het zuidelijk halfrond, en niet in augustus. Omdat het zuidelijk halfrond een groter deel van het oceaanoppervlak beslaat dan het noordelijk halfrond, heeft het een grotere invloed op de gemiddelde zeetemperaturen.
De invloed van El Niño
Wat wetenschappers vooral zorgen baart, is dat de oceanen al zo warm zijn terwijl het natuurlijke El Niño-fenomeen nog een weg te gaan heeft tot zijn verwachte piek. El Niño brengt ongewoon warm water naar de oppervlakte van de oostelijke en centrale tropische Grote Oceaan. Omdat dit over een zeer groot gebied gebeurt, stijgen doorgaans ook de wereldwijde gemiddelde temperaturen.
De verwachting is dat El Niño zich tot rond kerstmis zal blijven versterken, waarbij wetenschappers waarschuwen dat dit een van de sterkste fenomenen in eeuwen kan worden. Dit zou ertoe kunnen leiden dat de oceaantemperaturen nog verder stijgen.
"Het feit dat we nu al records breken, is een vroege indicator van hoe sterk El Niño wordt," zegt dr. Jeremy Grist, senior research fellow aan het National Oceanography Centre in Southampton. "Alle geringe dingen gelijk, zouden we kunnen verwachten dat het record voor de oceaantemperatuur opnieuw wordt gebroken in maart of april 2027."
Regionale effecten en klimaatverandering
Ook in wateren ver weg van de Grote Oceaan is het extreem warm, waaronder rond het Verenigd Koninkrijk en Europa. Volgens prof. Tim Smyth, directeur wetenschap bij het Plymouth Marine Laboratory, is er in het westelijke Engelse Kanaal al meer dan drie jaar bijna continu sprake van een mariene hittegolf, met een piek in juli die 7 °C boven het normale niveau lag. "Dit is ongekend," voegt hij toe.
Wetenschappers stellen dat deze wijdverspreide warmte een duidelijk teken is van het groeiende effect van door mensen veroorzaakte klimaatverandering op de wereldzeeën. De oceanen absorberen namelijk meer dan 90% van de overtollige warmte die wordt vastgehouden door de uitstoot van broeikasgassen, voornamelijk door het verbranden van fossiele brandstoffen.
De gevolgen van opwarmende zeeën
Warmere zeeën dragen bij aan extremer weer:
- Stormen: Ze kunnen stormen voorzien van extra vocht en energie.
- Hittegolven: Ze kunnen hittegolven op het land in sommige kustregio's intensiveren door het verkoelende effect van zeebriesen te verminderen.
- Zeespiegelstijging: Warmer water neemt meer ruimte in beslag, wat leidt tot een stijging van de zeespiegel en een groter risico op overstromingen in kustgebieden.
- Mariene habitats: Intense oceaanwarmte kan verwoestend zijn voor habitats in zee, zoals koraalriffen.
Burgess benadrukt dat de toenemende frequentie van mariene hittegolven "steeds meer druk legt op mariene ecosystemen en de gemeenschappen die van hen afhankelijk zijn".
Wereldzeeën bereiken hoogste temperatuur ooit terwijl El Niño toeneemt
Volgens cijfers van de Europese Copernicus-dienst voor klimaatverandering bereikte de gemiddelde oppervlaktetemperatuur van de zeeën buiten de poolgebieden afgelopen zaterdag 21,1 °C (70 °F). Hiermee wordt het record van 21,09 °C, dat op drie verschillende dagen in maart 2024 werd vastgesteld, netting gepasseerd. Deze temperatuur ligt ver boven het gemiddelde voor deze tijd van het jaar.
Warmere oceanen kunnen verstrekkende gevolgen hebben, waaronder het versterken van extreem weer, het stijgen van de zeespiegel en schade aan het mariene leven.
"Dit record is opnieuw een duidelijk signaal van een oceaan die onder groeiende druk staat," aldus dr. Samantha Burgess, adjunct-directeur van Copernicus. "El Niño voegt warmte toe aan het systeem, maar doet dit bovenop decennia van door mensen veroorzaakte opwarming."
Meetmethoden en timing
De gegevens zijn gebaseerd op zeetemperaturen op 10 meter diepte, waarbij metingen van boeien, schepen en satellieten worden gecombineerd om een wereldwijde schatting te maken.
Hoewel de marge van het record momenteel zeer klein is en elke wereldwijde schatting gepaard gaat met onzekerheden, stellen wetenschappers dat de timing bijzonder opvallend is. Gemiddelde wereldwijde zeetemperaturen bereiken hun jaarlijkse piek normaal gesproken in maart of april, wat overeenkomt met het einde van de zomer op het zuidelijk halfrond, en niet in augustus. Omdat het zuidelijk halfrond een groter deel van het oceaanoppervlak beslaat dan het noordelijk halfrond, heeft het een grotere invloed op de gemiddelde zeetemperaturen.
De invloed van El Niño
Wat wetenschappers vooral zorgen baart, is dat de oceanen al zo warm zijn terwijl het natuurlijke El Niño-fenomeen nog een weg te gaan heeft tot zijn verwachte piek. El Niño brengt ongewoon warm water naar de oppervlakte van de oostelijke en centrale tropische Grote Oceaan. Omdat dit over een zeer groot gebied gebeurt, stijgen doorgaans ook de wereldwijde gemiddelde temperaturen.
De verwachting is dat El Niño zich tot rond kerstmis zal blijven versterken, waarbij wetenschappers waarschuwen dat dit een van de sterkste fenomenen in eeuwen kan worden. Dit zou ertoe kunnen leiden dat de oceaantemperaturen nog verder stijgen.
"Het feit dat we nu al records breken, is een vroege indicator van hoe sterk El Niño wordt," zegt dr. Jeremy Grist, senior research fellow aan het National Oceanography Centre in Southampton. "Alle geringe dingen gelijk, zouden we kunnen verwachten dat het record voor de oceaantemperatuur opnieuw wordt gebroken in maart of april 2027."
Regionale effecten en klimaatverandering
Ook in wateren ver weg van de Grote Oceaan is het extreem warm, waaronder rond het Verenigd Koninkrijk en Europa. Volgens prof. Tim Smyth, directeur wetenschap bij het Plymouth Marine Laboratory, is er in het westelijke Engelse Kanaal al meer dan drie jaar bijna continu sprake van een mariene hittegolf, met een piek in juli die 7 °C boven het normale niveau lag. "Dit is ongekend," voegt hij toe.
Wetenschappers stellen dat deze wijdverspreide warmte een duidelijk teken is van het groeiende effect van door mensen veroorzaakte klimaatverandering op de wereldzeeën. De oceanen absorberen namelijk meer dan 90% van de overtollige warmte die wordt vastgehouden door de uitstoot van broeikasgassen, voornamelijk door het verbranden van fossiele brandstoffen.
De gevolgen van opwarmende zeeën
Warmere zeeën dragen bij aan extremer weer:
- Stormen: Ze kunnen stormen voorzien van extra vocht en energie.
- Hittegolven: Ze kunnen hittegolven op het land in sommige kustregio's intensiveren door het verkoelende effect van zeebriesen te verminderen.
- Zeespiegelstijging: Warmer water neemt meer ruimte in beslag, wat leidt tot een stijging van de zeespiegel en een groter risico op overstromingen in kustgebieden.
- Mariene habitats: Intense oceaanwarmte kan verwoestend zijn voor habitats in zee, zoals koraalriffen.
Burgess benadrukt dat de toenemende frequentie van mariene hittegolven "steeds meer druk legt op mariene ecosystemen en de gemeenschappen die van hen afhankelijk zijn".
Groetjes,