De auteur reflecteert op de huidige staat van computing, die gedomineerd wordt door feeds en cloud-diensten, en droomt van 'stillere computing'. In plaats van enkel nostalgisch terug te kijken naar het vroege internet, pleit de auteur voor een toekomst waarin technologie weer persoonlijk wordt, gekenmerkt door handgemaakte websites en hackbare hardware. Als voorbeeld van deze creatieve en onconventionele visie wordt strange.website genoemd, een website die de bezoeker dwingt de pagina actief te verkennen door een 'mist van oorlog'.
Ik droom van stillere computing
Ik denk aan het omhoog houden van de fakkel om lange, persoonlijke updates te lezen van anoniemen die ik op een of andere manier ken, terwijl ik hun links volg in het struikgewas en het pad markeer met #551A8B strepen. De resonantie van een rinkelende gong die opstijgt wanneer ik mijn cursor laat drijven langs de randen van een handgemaakte en handgeslepen webring.
We kunnen niet "teruggaan" — we herinneren het ons bovendien verkeerd. Het risico is te groot dat we onszelf kapot slaan tegen de rotsachtige rivierstroomversnellingen van de toekomst als we onze ogen alleen maar op voorbije tijdperken richten.
Ik droom in plaats daarvan van het bouwen van iets nieuws: terwijl we met vaste en sterke stappen de toekomst van computing instappen, droom ik van zinnen die geschreven zijn met het uitdrukkelijke doel om lezers hun ogen te laten samenknijpen of kennend te laten glimlachen, van handgemaakte websites bekeken op hackbare hardware, van persoonlijke computers die opnieuw persoonlijk zijn gemaakt.
Een internet gemaakt voor zijn bewoners door zijn bewonderaars — dat is een voltooiing die vurig gewenst is. Welke dromen er ook mogen komen.
Voorbeeld: strange.website
https://strange.website/2022-11-01/
Een website die verborgen is door een 'mist van oorlog' — de website kan niet worden waargenomen totdat je elke hoek verkent. Je moet voorzichtig zijn! Hanteer je cursor zoals men een zwaard zou hanteren, want je verkenning kan veel meer onthullen dan slechts HTML-elementen die in de mist sluipen.
Deze link gaat naar een vreemde plek buiten deze website; ga met voorzichtigheid.
Ik denk na over 'stillere computing'. Alles tegenwoordig draait om glas en verversingssnelheden, om clouds en cloud-vormen, gepresenteerd in feeds en troggen. Het is moeilijk om niet te verlangen naar een bebost internet; een denkbeeldig internet van zoeken en vinden, van geduldig en doelloos dwalen.
Ik droom van stillere computing
Ik denk aan het omhoog houden van de fakkel om lange, persoonlijke updates te lezen van anoniemen die ik op een of andere manier ken, terwijl ik hun links volg in het struikgewas en het pad markeer met #551A8B strepen. De resonantie van een rinkelende gong die opstijgt wanneer ik mijn cursor laat drijven langs de randen van een handgemaakte en handgeslepen webring.
We kunnen niet "teruggaan" — we herinneren het ons bovendien verkeerd. Het risico is te groot dat we onszelf kapot slaan tegen de rotsachtige rivierstroomversnellingen van de toekomst als we onze ogen alleen maar op voorbije tijdperken richten.
Ik droom in plaats daarvan van het bouwen van iets nieuws: terwijl we met vaste en sterke stappen de toekomst van computing instappen, droom ik van zinnen die geschreven zijn met het uitdrukkelijke doel om lezers hun ogen te laten samenknijpen of kennend te laten glimlachen, van handgemaakte websites bekeken op hackbare hardware, van persoonlijke computers die opnieuw persoonlijk zijn gemaakt.
Een internet gemaakt voor zijn bewoners door zijn bewonderaars — dat is een voltooiing die vurig gewenst is. Welke dromen er ook mogen komen.
Voorbeeld: strange.website
https://strange.website/2022-11-01/
Een website die verborgen is door een 'mist van oorlog' — de website kan niet worden waargenomen totdat je elke hoek verkent. Je moet voorzichtig zijn! Hanteer je cursor zoals men een zwaard zou hanteren, want je verkenning kan veel meer onthullen dan slechts HTML-elementen die in de mist sluipen.
Deze link gaat naar een vreemde plek buiten deze website; ga met voorzichtigheid.
Groetjes,