Het artikel bespreekt de aanstaande mijlpaal van de ruimtesonde Voyager 1, die op 18 november 2026 een afstand van één lichtdag (circa 26 miljard kilometer) van de aarde zal hebben afgelegd.
Belangrijke punten uit het artikel:
- Wat is een lichtdag? Het is de afstand die licht in 24 uur aflegt. Ter vergelijking wordt uitgelegd dat licht naar de maan slechts 1,3 seconde doet en naar de zon ongeveer 8 minuten en 20 seconden.
- Vergelijking met Voyager 2: De tweelingonde Voyager 2 zal dit punt naar verwachting pas in november 2035 bereiken.
- Kosmisch perspectief: Er wordt ingegaan op grotere afstanden, zoals het lichtjaar, en de afstand tot Proxima Centauri (4,24 lichtjaar) en het Andromeda-stelsel (2,5 miljoen lichtjaar).
- Toekomstige bestemming: Voyager 1 beweegt zich richting de ster Gliese 445, al zal het nog 40.000 jaar duren voordat de sonde in de buurt van deze ster komt.
Voyager 1: Wat is een lichtdag?
De ruimtesonde Voyager 1, die al bijna 50 jaar onderweg is, zal binnenkort een grens passeren die door geen enkel ander door mensen gemaakt object is bereikt: één lichtdag afstand van de aarde. Dat is de afstand die een lichtdeeltje in 24 uur kan afleggen, wat gelijkstaat aan ongeveer 16 miljard mijl (circa 26 miljard kilometer). Voyager 1 zal dit punt bereiken op woensdag 18 november 2026 om 05:16:07 uur EST.
De tweelingonde Voyager 2 volgde na de lancering in 1977 een ander pad door het zonnestelsel om Uranus en Neptunus te bezoeken. Voyager 2 zal naar verwachting pas over negen jaar, in november 2035, op één lichtdag afstand van de aarde komen.
Waarom meten we met licht?
Niets in het universum reist sneller dan licht. Met een snelheid van ongeveer 186.000 mijl per seconde legt licht in een bepaalde tijdsperiode — of dat nu een seconde, een dag of een jaar is — enorme afstanden af. Dit geldt voor alle vormen van elektromagnetische straling, waaronder zichtbaar licht, microgolven, radiogolven, gammastralen, röntgenstralen en infrarood.
Een lichtdag is de afstand die licht in 24 uur aflegt, namelijk 16.094.799.096 mijl (25.902.068.356 kilometer).
Lichtafstanden in perspectief
Om deze afstanden beter te begrijpen, kunnen we kijken naar andere licht-eenheden:
- De Maan: De Maan is gemiddeld 238.855 mijl (384.400 kilometer) van de aarde verwijderd. De astronauten van de Artemis II-missie deden er ongeveer drie dagen over om er te komen, maar licht legt die afstand af in 1,3 seconde.
- De Zon: Zonlicht doet er ongeveer acht minuten en 20 seconden over om de 93 miljoen mijl (ongeveer 150 miljoen kilometer) van de zon naar de aarde af te leggen. Onze dichtstbijzijnde ster bevindt zich dus op ongeveer 8,3 lichtminuten afstand.
- Mars: De afstand tussen de aarde en Mars varieert omdat ze beiden om de zon draaien. Het kan tussen de drie en 22 minuten duren voordat licht (of een radiosignaal naar of van een ruimtesonde) tussen de twee planeten reist.
- Neptunus: De verste planeet in ons zonnestelsel bevindt zich op een gemiddelde afstand van ongeveer 2,8 miljard mijl (4,5 miljard kilometer) van de aarde. Dit is een afstand van vier lichturen en 10 lichtminuten. Voyager 2 deed er, met een snelheid van ongeveer 35.000 mijl per uur, 12 jaar over om Neptunus te bereiken.
Vanwege deze enorme afstanden wordt het lichtjaar — de afstand die licht in één jaar aflegt — gebruikt om de weidsheid van de ruimte uit te drukken. Een lichtjaar is ongeveer 5,88 biljoen mijl (9,46 biljoen kilometer).
Ter illustratie:
- Het dichtstbijzijnde buurstersysteem, de ster Proxima Centauri met zijn planeet(en), is ongeveer 4,24 lichtjaar verwijderd (circa 24,95 biljoen mijl of 40,15 biljoen kilometer).
- Het Andromeda-stelsel, het dichtstbijzijnde sterrenstelsel naast onze eigen Melkweg, bevindt zich op ongeveer 2,5 miljoen lichtjaar afstand.
Waar gaat Voyager 1 naartoe?
Voyager 1 beweegt zich in de richting van een ster die meer dan 17 lichtjaar van de aarde verwijderd is, genaamd AC +79 3888 (ook bekend als Gliese 445). Dit is een onopvallende ster in het sterrenbeeld Ursa Minor (de Kleine Beer). De verwachting is dat Voyager 1 er over 40.000 jaar binnen een straal van ongeveer 1,7 lichtjaar langs zal vliegen.
Hoewel de sonde sinds 1977 in flight is en met bijna 38.000 mph (61.000 km/u) door het vacuüm van de ruimte raast, is dit een relatief langzame kruipgang vergeleken met de snelheid van het licht.
Wanneer Voyager 1 op 18 november de mijlpaal bereikt, heeft de sonde 49 jaar, twee maanden en 11 dagen gereisd om één lichtdag buiten de aarde te komen — een enorme prestatie die het vieren waard is.
Voyager 1: Wat is een lichtdag?
De ruimtesonde Voyager 1, die al bijna 50 jaar onderweg is, zal binnenkort een grens passeren die door geen enkel ander door mensen gemaakt object is bereikt: één lichtdag afstand van de aarde. Dat is de afstand die een lichtdeeltje in 24 uur kan afleggen, wat gelijkstaat aan ongeveer 16 miljard mijl (circa 26 miljard kilometer). Voyager 1 zal dit punt bereiken op woensdag 18 november 2026 om 05:16:07 uur EST.
De tweelingonde Voyager 2 volgde na de lancering in 1977 een ander pad door het zonnestelsel om Uranus en Neptunus te bezoeken. Voyager 2 zal naar verwachting pas over negen jaar, in november 2035, op één lichtdag afstand van de aarde komen.
Waarom meten we met licht?
Niets in het universum reist sneller dan licht. Met een snelheid van ongeveer 186.000 mijl per seconde legt licht in een bepaalde tijdsperiode — of dat nu een seconde, een dag of een jaar is — enorme afstanden af. Dit geldt voor alle vormen van elektromagnetische straling, waaronder zichtbaar licht, microgolven, radiogolven, gammastralen, röntgenstralen en infrarood.
Een lichtdag is de afstand die licht in 24 uur aflegt, namelijk 16.094.799.096 mijl (25.902.068.356 kilometer).
Lichtafstanden in perspectief
Om deze afstanden beter te begrijpen, kunnen we kijken naar andere licht-eenheden:
- De Maan: De Maan is gemiddeld 238.855 mijl (384.400 kilometer) van de aarde verwijderd. De astronauten van de Artemis II-missie deden er ongeveer drie dagen over om er te komen, maar licht legt die afstand af in 1,3 seconde.
- De Zon: Zonlicht doet er ongeveer acht minuten en 20 seconden over om de 93 miljoen mijl (ongeveer 150 miljoen kilometer) van de zon naar de aarde af te leggen. Onze dichtstbijzijnde ster bevindt zich dus op ongeveer 8,3 lichtminuten afstand.
- Mars: De afstand tussen de aarde en Mars varieert omdat ze beiden om de zon draaien. Het kan tussen de drie en 22 minuten duren voordat licht (of een radiosignaal naar of van een ruimtesonde) tussen de twee planeten reist.
- Neptunus: De verste planeet in ons zonnestelsel bevindt zich op een gemiddelde afstand van ongeveer 2,8 miljard mijl (4,5 miljard kilometer) van de aarde. Dit is een afstand van vier lichturen en 10 lichtminuten. Voyager 2 deed er, met een snelheid van ongeveer 35.000 mijl per uur, 12 jaar over om Neptunus te bereiken.
Vanwege deze enorme afstanden wordt het lichtjaar — de afstand die licht in één jaar aflegt — gebruikt om de weidsheid van de ruimte uit te drukken. Een lichtjaar is ongeveer 5,88 biljoen mijl (9,46 biljoen kilometer).
Ter illustratie:
- Het dichtstbijzijnde buurstersysteem, de ster Proxima Centauri met zijn planeet(en), is ongeveer 4,24 lichtjaar verwijderd (circa 24,95 biljoen mijl of 40,15 biljoen kilometer).
- Het Andromeda-stelsel, het dichtstbijzijnde sterrenstelsel naast onze eigen Melkweg, bevindt zich op ongeveer 2,5 miljoen lichtjaar afstand.
Waar gaat Voyager 1 naartoe?
Voyager 1 beweegt zich in de richting van een ster die meer dan 17 lichtjaar van de aarde verwijderd is, genaamd AC +79 3888 (ook bekend als Gliese 445). Dit is een onopvallende ster in het sterrenbeeld Ursa Minor (de Kleine Beer). De verwachting is dat Voyager 1 er over 40.000 jaar binnen een straal van ongeveer 1,7 lichtjaar langs zal vliegen.
Hoewel de sonde sinds 1977 in flight is en met bijna 38.000 mph (61.000 km/u) door het vacuüm van de ruimte raast, is dit een relatief langzame kruipgang vergeleken met de snelheid van het licht.
Wanneer Voyager 1 op 18 november de mijlpaal bereikt, heeft de sonde 49 jaar, twee maanden en 11 dagen gereisd om één lichtdag buiten de aarde te komen — een enorme prestatie die het vieren waard is.
Groetjes,