Wormhole Hall of Shame

Waarom is dit een probleem, vraag je je af? Omdat het er in werkelijkheid niet zo uit zou zien.

Ik vermoed dat het probleem voortkomt uit de gebruikelijke weergave van een wormgat via een tweedimensionale representatie, zoals hieronder:

Een Einstein-Rosenbrug in 2D, via Wikipedia. Let op dat pad (a) (direct) langer is dan pad (b) (wormgat).

Duidelijk: het wormgat is een buis met openingen die eruitzien als cirkels! Waar klaag ik dan over?

Nou... onthoud dat dit een wormgat in een 2D-ruimte is. Alle "lege ruimte" rondom het wormgat en boven het platte vlak bestaat niet. Het is geen plek waar je naartoe kunt gaan. Het is een 2D-wereld: je bent een 2D-wezen dat aan het vel vastzit. Dus, wat zie je terwijl je het wormgat nadert, als je beperkt bent tot twee dimensies?

Een lijnsegment. Je ziet vanuit elke richting een lijnsegment, waardoor je kunt afleiden dat de vorm van de opening een cirkel is. Als je nadenkt over hoe licht door deze ruimte zou bewegen, zie je de andere locatie door dat lijnsegment... ongeacht de hoek. Ten slotte, als je daadwerkelijk in het wormgat zou zijn, zou je je vertrekpunt achter je zien, je bestemming voor je, en aan je linker- en rechterkant zou het licht in een cirkel buigen... je zou jezelf zien, vervormd en vervaagd, vele malen, als een relativistische spiegelzaal. Met andere woorden: de binnenkant van het wormgat mist een rand die geschikt is voor dramatische special effects.

Laten we nu een dimensie omhoog gaan.

In plaats van een lijnsegment verschijnt de ingang van het wormgat als een cirkel. Het zal vanuit elke hoek als een cirkel ogen – van opzij, van boven, van onderen, helemaal eromheen. Door de opening zie je verschillende hoeken van de bestemming aan het andere uiteinde van het wormgat. Aan de binnenkant, tijdens de passage, zie je sterk vervormde en gedraaide beelden van jezelf, mogelijk met delen van je vertrekpunt of bestemming, afhankelijk van de exacte hoek waaronder je kijkt.

Er zijn mensen die dit hebben gesimuleerd:

We gaan wat zandduinen zien! Let op de cirkelvormige vervormingen en het ontbreken van een definitieve rand. (Via Wikipedia)

Natuurlijk zou een echt wormgat er niet precies zo uitzien. Als we het probleem van de benodigde negatieve energie of materie om het open te houden negeren, is er nog steeds de algemene relativiteitstheorie in het spel. De kromming van de ruimtetijd zou dus ook de kleuren van het licht veranderen en andere interessante effecten hebben. (Waarbij "interessante effecten" mogelijk tijdreizen betekent.)

Met dat in gedachten volgt hier een overzicht van opmerkelijke wormgaten. Fictieve, natuurlijk, aangezien we een tekort hebben aan echte. Voor de eenvoud beperk ik me grotendeels tot visuele media. Let op dat een beoordeling hier niets zegt over de kwaliteit van de serie; ik heb de meeste van deze werken bekeken of gelezen en ervan genoten.

Stargate

(Bron: Wikipedia) Het is een platte cirkel. Fail.

Farscape

(Screenshot uit de eerste aflevering) Geweldige serie, coole poppen, maar een wormgat-fail. Fail.

Star Trek: Deep Space Nine

(Bron: Memory Alpha) Mooi, en een persoonlijke favoriet. Maar ook een fail.

Babylon 5

Een Jumpgate uit Babylon 5. Let op de buisstructuur. (Bron: The Babylon Project) Opnieuw een fail. Misschien kunnen we deze negeren omdat de poorten naar een geheel andere dimensie leiden (hyperspace), maar toch...

Doctor Who

De Time Vortex. (Bron: tardis.wiki) Niet beoordeeld, omdat het sowieso allemaal "wibbly-wobbly" is. (Maar het ziet eruit alsof je door een buis gaat, dus... niet goed.)

The Bobiverse (Not Till We Are Lost)

Kijk naar dat zwarte gat! Mooi! Een zeldzaam geschreven voorbeeld, waarbij de auteur er zorg voor heeft genomen om te benadrukken dat het openhouden van een wormgat vreemde fysica vereist en dat het wormgat sferisch is (het is een wormgat vanuit elke richting). Cijfer A.

Marvel Cinematic Universe (Thor, Avengers: Infinity War, etc.)

(Bron: Marvel Wiki) Ik geef toe dat het er cool uitziet. Te magisch om te beoordelen, maar ook: hahaha, nee.

The Expanse

Het Ring-netwerk van wormgaten, waarvan er één naar de Aarde leidt. (Bron: Expanse Wiki) Prachtig en redelijk consistent, maar opnieuw: fail.

Interstellar

Die cirkelvormige vervorming komt bekend voor... (Bron: Interstellar Wiki) Ze hebben in ieder geval dat verdomde wormgat goed gedaan. En het zwarte gat. De planetaire wetenschap, de biologie en de basiseconomie van het verplaatsen van iedereen van de Aarde in plaats van de dingen te repareren... dat is een geheel apart verhaal.

Schlock Mercenary

(Bron: Schlock Mercenary) Een zeldzame accurate presentatie van wormgaten: te klein voor alles wat groter is dan een deeltje, dus je moet alles wat je erdoorheen stuurt deconstrueren en reconstrueren. Gouden ster, A+, zou ik opnieuw in één ruk lezen.

Hoe zit het met mijn eigen boeken?

Mijn enige gepubliceerde roman (The Cloak and Its Wizard) is zeerzeer urban fantasy die een beetje spot drijft met (en kritiek levert op) Marvel. Daarom zijn er portalen die expliciet geen wormgaten zijn, en die... zijn platte cirkels die gewoon werken. Geen cijfer.

In mijn ongepubliceerde manuscripten is er een oudere tekst waarin expliciet een halve bol op een platform wordt gebruikt als ingang voor het wormgat/portaal. (Er is mogelijk een tweede halve bol eronder, maar daar loopt niemand doorheen.) Dat boek zal niet zo snel worden gepubliceerd – het heeft veel werk nodig – maar ik ben tevreden over hoe ik de portalen heb beschreven. Nog steeds magie, dus ik weet niet of het meetelt voor dit beoordelingssysteem...