In dit artikel reflecteert Eleanor Parker op de diverse herdenkingen en vieringen die in november in Groot-Brittannië samenkomen, waaronder Halloween, Bonfire Night en Remembrance Day. De auteur beschrijft de paradoxale mix van vrolijkheid en rouw en onderzoekt hoe deze rituelen door de eeuwen heen zijn veranderd.
Belangrijke punten uit het artikel zijn:
- Commercialisering: Halloween is getransformeerd van een kleinschalig event naar een commercieel 'spooky season'.
- Culturele verschuivingen: De politieke oorsprong van Bonfire Night maakt de toekomst van dit festival onzeker in vergelijking met de populaire Amerikaanse invloed van Halloween.
- Rituelen van rouw: De middeleeuwse tradities van Hallowtide zijn in de 20e eeuw geëvolueerd naar de moderne vorm van Remembrance Day.
De conclusie is dat, hoewel de specifieke vormen van viering veranderen, de fundamentele menselijke drang om in de donkere maanden vuur te ontsteken en de doden te herdenken constant blijft.
De vuren brandend houden
Auteur: Eleanor Parker Gepubliceerd in: History Today, Volume 76 Issue 11, november 2026
Over de afgelopen eeuwen heeft wellicht geen enkel seizoen in de Britse feestkalender zo merkbare veranderingen ondergaan als de eerste helft van november. Tegenwoordig kenmerkt deze periode zich door een cluster van zeer zichtbare herdenkingen: Halloween, Bonfire Night en Remembrance Day. Daarnaast zijn er Allerheiligen en Allerzielen – in Groot-Brittannië voornamelijk in kerken geobserveerd, hoewel dit elders in Europa ook gepaard kan gaan met publieke spektakels.
Vijf zeer verschillende herdenkingen binnen twaalf dagen zorgen voor een drukke veertien dagen. Deze gebeurtenissen variëren sterk in stemming en esthetiek: van het vrolijke oranje van Halloween en het kabaal van het vuurwerk tot het sombere zwart en rood van requiems en klaprozen, en het houden van collectieve stilte.
Afhankelijk van hoe de data elk jaar samenvallen met de dagen waarop het handig is om ze te vieren, kan deze periode een vreemde mix van botsende vieringen bevatten. Waar ik woon is het gebruikelijk om kinderen te zien die 'trick-or-treaten' terwijl er tegelijkertijd vuurwerk de lucht verlicht, en terwijl de vreugdevuren nog volop branden op de vooravond van Remembrance Sunday.
De paradox van rituelen
Ik vraag me af hoe vaak we stilstaan bij hoe vreemd deze juxtapositie is, of nadenken over de historische toevalligheden die deze jaarlijks trouw herhaalde rituelen hebben gecreëerd. Dit festivalseizoen voelt oud en tijdloos aan, hoewel het 100, 500 of 1.000 jaar geleden er totaal anders uitzag. Deze gebeurtenissen hebben allemaal zeer verschillende geschiedenissen en pas op dit specifieke moment in de tijd zijn ze zo dicht bij elkaar komen te staan.
Als het resulterende seizoen wat verward overkomt, is dat niet verrassend; ritueel gedrag hoeft niet logisch te zijn om betekenisvol te zijn. Interessanter is om op te merken hoe dit seizoen zich in het heden blijft ontwikkelen, en om te speculeren hoe het over 100 jaar weer anders zou kunnen ogen.
De commercialisering van Halloween
Van al deze vieringen waren alleen Allerheiligen en de vooravond daarvan 1.000 jaar geleden al aanwezig in Groot-Brittannië, hoewel de moderne versie van Halloween ver afstaat van zijn oude wortels. In de afgelopen decennia is het Britse Halloween getransformeerd van een kleinschalig evenement tot een van de populairste en meest gecommercialiseerde festivals van het jaar.
Halloween-decoraties verschijnen al in september in de winkels, nog voordat we klaar zijn met de zomerse hittegolven, en wat nieuw is aangeduid als het 'spooky season' lijkt elk jaar langer te worden. Ook de herfst wordt in toenemende mate gecommercialiseerd als een seizoen dat verkocht kan worden. Retailers hebben een kans gezien om consumenten te overtuigen kransen van kunstmatige bladeren, schattige mokken en alles met pompoensmaak te kopen.
De toekomst van Bonfire Night
De nieuwe manifestatie van Halloween overschaduwt Bonfire Night, en het is mogelijk dat dit festival zijn laatste dagen beleeft. Vanwege zijn diep politieke oorsprong werd het geboren uit een specifiek moment van nationale crisis in de 17e eeuw. Resoneert dit vandaag de dag nog wel, nu de narratieven van onze nationale geschiedenis steeds meer worden betwist? Hoeveel langer kan een overwegend Brits festival concurreren met Halloween, dat zo sterk beïnvloed is door de Amerikaanse populaire cultuur?
Bonfire Night profiteerde zelf van de achteruitgang van oudere festivals: het absorbeerde sommige tradities die vóór de Reformatie al verbonden waren met het begin van november, zoals het ontsteken van vuren en het luiden van kerkklokken tijdens Hallowtide.
Herdenking en rouw
In de late middeleeuwen was Hallowtide – Allerheiligen en Allerzielen – een tijd om de glorieuze doden en de zielen die gebed en herinnering nodig hadden, te herdenken. Hoewel deze gebruiken tijdens de Reformatie werden onderdrukt, vonden deze thema's in de 20e eeuw een nieuwe uitdrukking via Remembrance Day.
Net als het middeleeuwse Hallowtide is dit een seizoen van collectieve rouw, met gedeelde rituelen voor het rouwen om de verloren gegingen, zowel bekend als onbekend. Remembrance Day is nauwelijks meer dan een eeuw oud en de viering ervan is nog steeds verbonden met de twee wereldoorlogen. Naarmate deze conflicten uit het levende geheugen verdwijnen, rijst de vraag hoe dit zich in de toekomst zal ontwikkelen.
Al deze gebeurtenissen, met hun diverse oorsprongen, zijn historisch contingent. Toch kunnen we ze allemaal zien als verschillende reacties op dezelfde oerdrift. Naarmate de dagen korter worden, is november al lange tijd een tijd voor vuur, feestmaaltijden en het herdenken van de doden. Wat er in de komende jaren ook gebeurt, het lijkt waarschijnlijk dat mensen nieuwe excuses zullen blijven vinden om te feesten en nieuwe redenen om een vuur aan te steken.
***
Over de auteur: Eleanor Parker is docent Middeleeuwse Engelse Literatuur aan Brasenose College, Oxford.
De vuren brandend houden
Auteur: Eleanor Parker Gepubliceerd in: History Today, Volume 76 Issue 11, november 2026
Over de afgelopen eeuwen heeft wellicht geen enkel seizoen in de Britse feestkalender zo merkbare veranderingen ondergaan als de eerste helft van november. Tegenwoordig kenmerkt deze periode zich door een cluster van zeer zichtbare herdenkingen: Halloween, Bonfire Night en Remembrance Day. Daarnaast zijn er Allerheiligen en Allerzielen – in Groot-Brittannië voornamelijk in kerken geobserveerd, hoewel dit elders in Europa ook gepaard kan gaan met publieke spektakels.
Vijf zeer verschillende herdenkingen binnen twaalf dagen zorgen voor een drukke veertien dagen. Deze gebeurtenissen variëren sterk in stemming en esthetiek: van het vrolijke oranje van Halloween en het kabaal van het vuurwerk tot het sombere zwart en rood van requiems en klaprozen, en het houden van collectieve stilte.
Afhankelijk van hoe de data elk jaar samenvallen met de dagen waarop het handig is om ze te vieren, kan deze periode een vreemde mix van botsende vieringen bevatten. Waar ik woon is het gebruikelijk om kinderen te zien die 'trick-or-treaten' terwijl er tegelijkertijd vuurwerk de lucht verlicht, en terwijl de vreugdevuren nog volop branden op de vooravond van Remembrance Sunday.
De paradox van rituelen
Ik vraag me af hoe vaak we stilstaan bij hoe vreemd deze juxtapositie is, of nadenken over de historische toevalligheden die deze jaarlijks trouw herhaalde rituelen hebben gecreëerd. Dit festivalseizoen voelt oud en tijdloos aan, hoewel het 100, 500 of 1.000 jaar geleden er totaal anders uitzag. Deze gebeurtenissen hebben allemaal zeer verschillende geschiedenissen en pas op dit specifieke moment in de tijd zijn ze zo dicht bij elkaar komen te staan.
Als het resulterende seizoen wat verward overkomt, is dat niet verrassend; ritueel gedrag hoeft niet logisch te zijn om betekenisvol te zijn. Interessanter is om op te merken hoe dit seizoen zich in het heden blijft ontwikkelen, en om te speculeren hoe het over 100 jaar weer anders zou kunnen ogen.
De commercialisering van Halloween
Van al deze vieringen waren alleen Allerheiligen en de vooravond daarvan 1.000 jaar geleden al aanwezig in Groot-Brittannië, hoewel de moderne versie van Halloween ver afstaat van zijn oude wortels. In de afgelopen decennia is het Britse Halloween getransformeerd van een kleinschalig evenement tot een van de populairste en meest gecommercialiseerde festivals van het jaar.
Halloween-decoraties verschijnen al in september in de winkels, nog voordat we klaar zijn met de zomerse hittegolven, en wat nieuw is aangeduid als het 'spooky season' lijkt elk jaar langer te worden. Ook de herfst wordt in toenemende mate gecommercialiseerd als een seizoen dat verkocht kan worden. Retailers hebben een kans gezien om consumenten te overtuigen kransen van kunstmatige bladeren, schattige mokken en alles met pompoensmaak te kopen.
De toekomst van Bonfire Night
De nieuwe manifestatie van Halloween overschaduwt Bonfire Night, en het is mogelijk dat dit festival zijn laatste dagen beleeft. Vanwege zijn diep politieke oorsprong werd het geboren uit een specifiek moment van nationale crisis in de 17e eeuw. Resoneert dit vandaag de dag nog wel, nu de narratieven van onze nationale geschiedenis steeds meer worden betwist? Hoeveel langer kan een overwegend Brits festival concurreren met Halloween, dat zo sterk beïnvloed is door de Amerikaanse populaire cultuur?
Bonfire Night profiteerde zelf van de achteruitgang van oudere festivals: het absorbeerde sommige tradities die vóór de Reformatie al verbonden waren met het begin van november, zoals het ontsteken van vuren en het luiden van kerkklokken tijdens Hallowtide.
Herdenking en rouw
In de late middeleeuwen was Hallowtide – Allerheiligen en Allerzielen – een tijd om de glorieuze doden en de zielen die gebed en herinnering nodig hadden, te herdenken. Hoewel deze gebruiken tijdens de Reformatie werden onderdrukt, vonden deze thema's in de 20e eeuw een nieuwe uitdrukking via Remembrance Day.
Net als het middeleeuwse Hallowtide is dit een seizoen van collectieve rouw, met gedeelde rituelen voor het rouwen om de verloren gegingen, zowel bekend als onbekend. Remembrance Day is nauwelijks meer dan een eeuw oud en de viering ervan is nog steeds verbonden met de twee wereldoorlogen. Naarmate deze conflicten uit het levende geheugen verdwijnen, rijst de vraag hoe dit zich in de toekomst zal ontwikkelen.
Al deze gebeurtenissen, met hun diverse oorsprongen, zijn historisch contingent. Toch kunnen we ze allemaal zien als verschillende reacties op dezelfde oerdrift. Naarmate de dagen korter worden, is november al lange tijd een tijd voor vuur, feestmaaltijden en het herdenken van de doden. Wat er in de komende jaren ook gebeurt, het lijkt waarschijnlijk dat mensen nieuwe excuses zullen blijven vinden om te feesten en nieuwe redenen om een vuur aan te steken.
***
Over de auteur: Eleanor Parker is docent Middeleeuwse Engelse Literatuur aan Brasenose College, Oxford.
Groetjes,