De auteur beschrijft een periode van plotselinge werkloosheid door een bedrijfsrestructurering, gevolgd door een fysieke crash door een vermoedelijke Covid-infectie die een auto-immuunziekte triggerde. Dankzij een cortisonbehandeling ontstond er een staat van hyperproductiviteit, waarbij de auteur het hele huis op orde bracht en reflecteerde op persoonlijke levensdoelen en toekomstige prioriteiten. Hoewel deze "cortisonmanie" gepaard ging met bijwerkingen zoals rusteloosheid, een razend hart en slaapproblemen, leidde het tot een gevoel van sereniteit en controle. Het artikel eindigt met een oproep aan de lezer om af en toe afstand te nemen van het dagelijks leven om de eigen prioriteiten te evalueren.
Jobverlies & Cortisonmanie
Op de ochtend van 18 augustus werd ik op korte termijn uitgenodigd voor een 1-op-1 gesprek met mijn manager, wat ongebruikelijk was. Ik denk dat ik wist wat er aankwam, en ik had gelijk: het bedrijf restructureert en ik word ontslagen (samen met veel anderen). Ik kreeg tot de lunch de tijd om afscheid te nemen van mijn collega's, omdat ik daarna uit mijn account zou worden gelogd. Omdat ik nog in mijn proeftijd van zes maanden zat, werd ik voor twee weken met behoud van loon vrijgesteld; daarna zou ik voor het eerst in ongeveer tien jaar werkloos zijn.
Ik heb het eerder gebeuren zien gebeuren bij andere mensen en complete afdelingen, maar het was me zelf nog nooit overkomen — ik gok dat ik nu echt een tech-werker ben!
Ziekte en auto-immuunproblemen
Kort daarna werd ik ziek. Ik geloof dat het een Covid-infectie was; ik had geen luchtwegklachten, maar wel weinig energie, gewrichtspijn en een algemeen gevoel van stijfheid. Elke beweging was een krachtsinspanning. Ik ontwikkelde een hoest die nu — twee maanden later — nog steeds aanwezig is, hoewel het afneemt.
Ik weet niet zeker of het Covid was, maar het ziek zijn triggerde de auto-immuunziekte die ik heb. Ik kwam voornamelijk mijn bed uit om shorts, video's en films te kijken, om vervolgens weer te gaan slapen. Ik moest een paar keer met de fiets naar de stad, en uren later raakte ik volledig uitgeput, waardoor ik de volgende dag nog vermoeider was. Ik verloor mijn eetlust en viel af, wat niet goed is aangezien ik nauwelijks bewoog en van nature al vrij slank ben.
Deze toestand hield drie weken aan, totdat ik naar een specialist ging voor bloedonderzoek en tests, zodat mijn medicatie kon worden aangepast. Een paar dagen ziek zijn kan ik verdragen, maar het gedurende zo'n lange tijd niet in staat zijn om zelfs de kleinste taken uit te voeren, was een ontmoedigende ervaring.
Ik kreeg een cortisonbehandeling, wat mijn symptomen onmiddellijk verlichtte. Cortison verlaagt in feite de immuunrespons van het lichaam — wat geweldig is wanneer je lichaam zichzelf aanvalt, zoals bij mij gebeurde. Aan de andere kant is cortison niet bedoeld voor langdurige of permanente behandeling en zijn er veel potentiële bijwerkingen.
Cortisonmanie
Na één of twee dagen was ik weer mijn normale zelf: energiek, vitaal en zonder tekenen van ontsteking. Ik besefde nu volledig dat ik geen baan meer had en de kans kreeg om mijn tijd zinvol in te vullen. Het zoeken naar een nieuwe baan beslaat immers niet alle zestien wakkere uren van de dag.
In sommige fasen van mijn leven kan ik een grote stap terugdoen en de situatie bekijken vanuit een vogelperspectief. Ik word bijna 30, maar hoe zal ik leven als ik 40, 50, 60 of 70 jaar oud ben? Zal ik gezond zijn? Zal ik mijn hobby's blijven uitoefenen? Zal ik kinderen of zelfs kleinkinderen krijgen? Wie zal er dicht bij me staan? Ik kan mijn lot niet afdwingen, maar ik kan elke dag bewuste beslissingen nemen om deze transitie te ondersteunen. Ik voelde me mindful, aanwezig in het moment en vrij. Lucide.
Daarom deed ik het volgende:
- Ik deed onderzoek naar een slaaproutine.
- Ik maakte het hele appartement schoon.
- Ik gooide nutteloze spullen weg.
- Ik maakte lijsten en overzichten en organiseerde alles.
- Ik stelde boodschappenlijsten en maaltijdplannen op.
- Ik schreef recepten op.
- Ik repareerde kapotte dingen.
- Ik kocht impulsief enkele persoonlijke items voor mijn woonkamer.
Ik pakte kleine zaken aan die me al vaker waren opgevallen, zoals een vlek op de muur die ik overschilderde, of het opnieuw inbranden van mijn gietijzeren pan omdat deze in slechte staat was. Elke keer als ik hiernaar keek, voelde ik spijt of de noodzaak om het te doen, maar ik was nooit tot actie overgegaan.
Ik deed dit alles en het voelde geweldig. Je ergens op focussen en het realiseren (het omzetten in realiteit). Zelfeffectiviteit. Hoewel ik de film niet kan aanbevelen, voelde het zeker als die scène uit Limitless.
Bijwerkingen
Ik merkte het niet meteen, maar ik vertoonde sterke tekenen van rusteloosheid. Mijn hart leek te racen, zelfs als ik niets uitputtends deed. Ik kon niet lang stilzitten. Mijn geest sprong van de ene gedachte naar de andere. Ik voelde me als een opgewonden speeltje, manisch. Ik gebruikte deze razernij om alle klusjes, taken, projecten en minuscule dingetjes aan te pakken, en op een bepaalde manier vond ik het zelfs leuk. 110% productiviteit.
Andere bijwerkingen die ik merkte:
- Mijn gezicht zwol een beetje op, waardoor het voller oogde (wat mij overigens goed staat).
- Mijn kniegewrichten voelen vreemd aan.
- Mijn slaap is in feite verstoord: ik ga elke dag tussen 23:00 en 00:00 naar bed en probeer om 08:00 op te staan. De routine is er, maar in slaap vallen duurt lang, en ik word meestal om 05:00 of 06:00 volledig wakker. Niet noodzakelijkerwijs volledig uitgerust, maar niet meer slaperig.
Vooruitblik
Op dit moment voel ik me gezond en geweldig. Nu ik de cortison afbouw, zullen de bijwerkingen verdwijnen, maar al het werk dat ik heb verzet om mijn dagelijks leven te verbeteren, blijft bestaan.
Misschien kan dit bericht je inspireren om een stap terug te doen uit je eigen leven en je prioriteiten te evalueren. Ik kom zelden in deze mindset, maar wanneer dat gebeurt, geeft het me een gevoel van sereniteit en controle. Het dagelijks leven kan je op zoveel manieren overweldigen.
Ik hoor graag van je.
Jobverlies & Cortisonmanie
Op de ochtend van 18 augustus werd ik op korte termijn uitgenodigd voor een 1-op-1 gesprek met mijn manager, wat ongebruikelijk was. Ik denk dat ik wist wat er aankwam, en ik had gelijk: het bedrijf restructureert en ik word ontslagen (samen met veel anderen). Ik kreeg tot de lunch de tijd om afscheid te nemen van mijn collega's, omdat ik daarna uit mijn account zou worden gelogd. Omdat ik nog in mijn proeftijd van zes maanden zat, werd ik voor twee weken met behoud van loon vrijgesteld; daarna zou ik voor het eerst in ongeveer tien jaar werkloos zijn.
Ik heb het eerder gebeuren zien gebeuren bij andere mensen en complete afdelingen, maar het was me zelf nog nooit overkomen — ik gok dat ik nu echt een tech-werker ben!
Ziekte en auto-immuunproblemen
Kort daarna werd ik ziek. Ik geloof dat het een Covid-infectie was; ik had geen luchtwegklachten, maar wel weinig energie, gewrichtspijn en een algemeen gevoel van stijfheid. Elke beweging was een krachtsinspanning. Ik ontwikkelde een hoest die nu — twee maanden later — nog steeds aanwezig is, hoewel het afneemt.
Ik weet niet zeker of het Covid was, maar het ziek zijn triggerde de auto-immuunziekte die ik heb. Ik kwam voornamelijk mijn bed uit om shorts, video's en films te kijken, om vervolgens weer te gaan slapen. Ik moest een paar keer met de fiets naar de stad, en uren later raakte ik volledig uitgeput, waardoor ik de volgende dag nog vermoeider was. Ik verloor mijn eetlust en viel af, wat niet goed is aangezien ik nauwelijks bewoog en van nature al vrij slank ben.
Deze toestand hield drie weken aan, totdat ik naar een specialist ging voor bloedonderzoek en tests, zodat mijn medicatie kon worden aangepast. Een paar dagen ziek zijn kan ik verdragen, maar het gedurende zo'n lange tijd niet in staat zijn om zelfs de kleinste taken uit te voeren, was een ontmoedigende ervaring.
Ik kreeg een cortisonbehandeling, wat mijn symptomen onmiddellijk verlichtte. Cortison verlaagt in feite de immuunrespons van het lichaam — wat geweldig is wanneer je lichaam zichzelf aanvalt, zoals bij mij gebeurde. Aan de andere kant is cortison niet bedoeld voor langdurige of permanente behandeling en zijn er veel potentiële bijwerkingen.
Cortisonmanie
Na één of twee dagen was ik weer mijn normale zelf: energiek, vitaal en zonder tekenen van ontsteking. Ik besefde nu volledig dat ik geen baan meer had en de kans kreeg om mijn tijd zinvol in te vullen. Het zoeken naar een nieuwe baan beslaat immers niet alle zestien wakkere uren van de dag.
In sommige fasen van mijn leven kan ik een grote stap terugdoen en de situatie bekijken vanuit een vogelperspectief. Ik word bijna 30, maar hoe zal ik leven als ik 40, 50, 60 of 70 jaar oud ben? Zal ik gezond zijn? Zal ik mijn hobby's blijven uitoefenen? Zal ik kinderen of zelfs kleinkinderen krijgen? Wie zal er dicht bij me staan? Ik kan mijn lot niet afdwingen, maar ik kan elke dag bewuste beslissingen nemen om deze transitie te ondersteunen. Ik voelde me mindful, aanwezig in het moment en vrij. Lucide.
Daarom deed ik het volgende:
- Ik deed onderzoek naar een slaaproutine.
- Ik maakte het hele appartement schoon.
- Ik gooide nutteloze spullen weg.
- Ik maakte lijsten en overzichten en organiseerde alles.
- Ik stelde boodschappenlijsten en maaltijdplannen op.
- Ik schreef recepten op.
- Ik repareerde kapotte dingen.
- Ik kocht impulsief enkele persoonlijke items voor mijn woonkamer.
Ik pakte kleine zaken aan die me al vaker waren opgevallen, zoals een vlek op de muur die ik overschilderde, of het opnieuw inbranden van mijn gietijzeren pan omdat deze in slechte staat was. Elke keer als ik hiernaar keek, voelde ik spijt of de noodzaak om het te doen, maar ik was nooit tot actie overgegaan.
Ik deed dit alles en het voelde geweldig. Je ergens op focussen en het realiseren (het omzetten in realiteit). Zelfeffectiviteit. Hoewel ik de film niet kan aanbevelen, voelde het zeker als die scène uit Limitless.
Bijwerkingen
Ik merkte het niet meteen, maar ik vertoonde sterke tekenen van rusteloosheid. Mijn hart leek te racen, zelfs als ik niets uitputtends deed. Ik kon niet lang stilzitten. Mijn geest sprong van de ene gedachte naar de andere. Ik voelde me als een opgewonden speeltje, manisch. Ik gebruikte deze razernij om alle klusjes, taken, projecten en minuscule dingetjes aan te pakken, en op een bepaalde manier vond ik het zelfs leuk. 110% productiviteit.
Andere bijwerkingen die ik merkte:
- Mijn gezicht zwol een beetje op, waardoor het voller oogde (wat mij overigens goed staat).
- Mijn kniegewrichten voelen vreemd aan.
- Mijn slaap is in feite verstoord: ik ga elke dag tussen 23:00 en 00:00 naar bed en probeer om 08:00 op te staan. De routine is er, maar in slaap vallen duurt lang, en ik word meestal om 05:00 of 06:00 volledig wakker. Niet noodzakelijkerwijs volledig uitgerust, maar niet meer slaperig.
Vooruitblik
Op dit moment voel ik me gezond en geweldig. Nu ik de cortison afbouw, zullen de bijwerkingen verdwijnen, maar al het werk dat ik heb verzet om mijn dagelijks leven te verbeteren, blijft bestaan.
Misschien kan dit bericht je inspireren om een stap terug te doen uit je eigen leven en je prioriteiten te evalueren. Ik kom zelden in deze mindset, maar wanneer dat gebeurt, geeft het me een gevoel van sereniteit en controle. Het dagelijks leven kan je op zoveel manieren overweldigen.
Ik hoor graag van je.
Groetjes,