Het artikel analyseert hoe de beslissing van Elon Musk om de militaire versie van Starlink (Starshield) in Oekraïne te beperken, heeft geleid tot een fundamenteel wantrouwen binnen Europa. De angst voor een 'kill switch' in kritieke technologie, die voorheen als een fantasie werd beschouwd, is nu een tastbaar risico.
De auteur stelt dat dit incident een waarschuwing is voor de gevaren van het uitbesteden van nationale veiligheid en soevereiniteit aan Amerikaanse tech-giganten zoals Microsoft, Google en OpenAI. Een belangrijk gevolg is dat Europa nu actiever zal zoeken naar digitale soevereiniteit. Dankzij AI wordt het bovendien makkelijker en goedkoper om functionele alternatieven voor Amerikaanse software te bouwen.
Uiteindelijk concludeert de auteur dat dit strategische risico Amerikaanse bedrijven miljarden aan omzet kan kosten, terwijl Europese leveranciers 'soevereiniteit' nu als een uniek concurrentievoordeel kunnen inzetten.
Elon Musk gaf Europa zojuist een reden om Amerikaanse technologie te vervangen
Ik ben de afgelopen maand in Londen en heb gehoord hoe beleidsmakers reagerden op de waarschuwing die Elon Musk zojuist heeft gegeven.
De beslissing van de VS om inlichtingen uit te schakelen en de militaire versie van Starlink, genaamd Starshield, voor Oekraïne te knijpen, was in de VS misschien een klein nieuwsbericht, maar het heeft in Europa voor schokgolven gezorgd.
Jarenlang maakten pessimisten in het VK en Europa zich zorgen over het feit dat de VS een 'kill switch' (uitknop) had in wapensystemen en kritieke commerciële technologie, waarmee ze deze naar believen konden uitschakelen. De meeste mensen, ikzelf inclusief, dachten dat dit een paranoïde fantasie was.
Totdat het gebeurde. Schijnbaar op basis van een impuls van één individu (volgens de Wall Street Journal) gaf Elon Musk persoonlijk de opdracht tot beperkingen, wat het effect had dat de oorlog van Rusland tegen Oekraïne in het voordeel van de Russen verschoof. Dit was geen geformuleerd Amerikaans buitenlands beleid, noch een aangekondigde actie van de Amerikaanse overheid. Uit nieuwsberichten blijkt dat het een persoonlijke beslissing was van een Amerikaanse CEO die unilateraal handelde.
Terugslag
Om welke reden dan ook, of het nu was om aan een verzoek van het Witte Huis te voldoen of door persoonlijke animosite tegenover de Oekraïners, is dat vanuit Europees perspectief bijna irrelevant. Een Amerikaans bedrijf dat kritieke militaire infrastructuur beheert, was in staat om de capaciteiten van een Amerikaanse partner in het midden van een oorlog te verslechteren. Zonder waarschuwing.
De boodschap die hier in Europa luid en duidelijk is gehoord, is dat de VS een onbetrouwbare partner is op het gebied van veiligheid en technologie, die bereid is elke partner op elk moment en om jede reden op te offeren.
De gesprekken die ik heb gehoord, gingen onder andere over: "Wat gebeurt er als andere Amerikaanse CEO's – Microsoft, OpenAI of Anthropic, Oracle, Palantir of Google – besluiten de toegang tot hun producten te beperken of te ontzeggen? Welke capaciteiten zou Europa verliezen als zakelijke software en/of AI in heel Europa uitvalt?" Dit was een lachwekkend scenario tot deze week. Voor veel Europese besluitvormers is het niet langer onmogelijk.
De les die is geleerd, is dat geen enkel land, Europa of elders, zijn nationale soevereiniteit en veiligheid kan blijven uitbesteden door uitsluitend te vertrouwen op Amerikaanse datasystemen of inlichtingen.
Onbedoelde gevolgen
Naast de politieke gevolgen zullen ook de zakelijke consequenties merkbaar worden. Als elke Amerikaanse leverancier nu een risico vormt vanwege een mogelijke 'kill-switch', krimpt de geallieerde markt voor dat hele ecosysteem. Naarmate het in Europese landen doorsijpelt dat de VS simpelweg elke technologie kan uitschakelen, zullen zij na verloop van tijd alternatieven vinden en bouwen. In de komende jaren kan dit Amerikaanse bedrijven tientallen, zo niet honderden miljarden aan misgelopen omzet kosten.
Europa debatteert al jaren over digitale soevereiniteit. Tot dit jaar leek het idee om de functionaliteiten van de beste Amerikaanse producten te kopiëren een onoverkomelijk probleem. Sommige zaken, zoals goedkope toegang tot de ruimte, zijn dat nog steeds. Maar vandaag de dag verlaagt AI de kosten voor het creëren van soevereine software precies op het moment dat geopolitieke risico's de bereidheid van klanten om over te stappen vergroten. AI maakt het mogelijk om de functies, eigenschappen en compatibiliteit van Microsoft Office, Oracle, Salesforce, Palantir, Anduril, et al. na te bootsen. AI brengt dit binnen het bereik van de meeste landen.
De VS hebben decennia besteed aan het vestigen van zichzelf als de onmisbare technologische leverancier ter wereld. Een aanzienlijk deel van dat voordeel was afhankelijk van het geloof van klanten dat Amerikaanse technologie betrouwbaar en beschikbaar zou blijven.
Vanaf nu moet een Amerikaanse oprichter die verkoopt aan Europese defensie of overheden, vóór de eerste meeting antwoord kunnen geven op de vraag: "Wie beheert de schakelaar?". En Europese oprichters hebben zojuist 'soevereiniteit' gekregen als een verkoopbaar kenmerk.
Wat is gedaan in een vlaag van irritatie, zal de VS zowel leiderschap als banen kosten.
Elon Musk gaf Europa zojuist een reden om Amerikaanse technologie te vervangen
Ik ben de afgelopen maand in Londen en heb gehoord hoe beleidsmakers reagerden op de waarschuwing die Elon Musk zojuist heeft gegeven.
De beslissing van de VS om inlichtingen uit te schakelen en de militaire versie van Starlink, genaamd Starshield, voor Oekraïne te knijpen, was in de VS misschien een klein nieuwsbericht, maar het heeft in Europa voor schokgolven gezorgd.
Jarenlang maakten pessimisten in het VK en Europa zich zorgen over het feit dat de VS een 'kill switch' (uitknop) had in wapensystemen en kritieke commerciële technologie, waarmee ze deze naar believen konden uitschakelen. De meeste mensen, ikzelf inclusief, dachten dat dit een paranoïde fantasie was.
Totdat het gebeurde. Schijnbaar op basis van een impuls van één individu (volgens de Wall Street Journal) gaf Elon Musk persoonlijk de opdracht tot beperkingen, wat het effect had dat de oorlog van Rusland tegen Oekraïne in het voordeel van de Russen verschoof. Dit was geen geformuleerd Amerikaans buitenlands beleid, noch een aangekondigde actie van de Amerikaanse overheid. Uit nieuwsberichten blijkt dat het een persoonlijke beslissing was van een Amerikaanse CEO die unilateraal handelde.
Terugslag
Om welke reden dan ook, of het nu was om aan een verzoek van het Witte Huis te voldoen of door persoonlijke animosite tegenover de Oekraïners, is dat vanuit Europees perspectief bijna irrelevant. Een Amerikaans bedrijf dat kritieke militaire infrastructuur beheert, was in staat om de capaciteiten van een Amerikaanse partner in het midden van een oorlog te verslechteren. Zonder waarschuwing.
De boodschap die hier in Europa luid en duidelijk is gehoord, is dat de VS een onbetrouwbare partner is op het gebied van veiligheid en technologie, die bereid is elke partner op elk moment en om jede reden op te offeren.
De gesprekken die ik heb gehoord, gingen onder andere over: "Wat gebeurt er als andere Amerikaanse CEO's – Microsoft, OpenAI of Anthropic, Oracle, Palantir of Google – besluiten de toegang tot hun producten te beperken of te ontzeggen? Welke capaciteiten zou Europa verliezen als zakelijke software en/of AI in heel Europa uitvalt?" Dit was een lachwekkend scenario tot deze week. Voor veel Europese besluitvormers is het niet langer onmogelijk.
De les die is geleerd, is dat geen enkel land, Europa of elders, zijn nationale soevereiniteit en veiligheid kan blijven uitbesteden door uitsluitend te vertrouwen op Amerikaanse datasystemen of inlichtingen.
Onbedoelde gevolgen
Naast de politieke gevolgen zullen ook de zakelijke consequenties merkbaar worden. Als elke Amerikaanse leverancier nu een risico vormt vanwege een mogelijke 'kill-switch', krimpt de geallieerde markt voor dat hele ecosysteem. Naarmate het in Europese landen doorsijpelt dat de VS simpelweg elke technologie kan uitschakelen, zullen zij na verloop van tijd alternatieven vinden en bouwen. In de komende jaren kan dit Amerikaanse bedrijven tientallen, zo niet honderden miljarden aan misgelopen omzet kosten.
Europa debatteert al jaren over digitale soevereiniteit. Tot dit jaar leek het idee om de functionaliteiten van de beste Amerikaanse producten te kopiëren een onoverkomelijk probleem. Sommige zaken, zoals goedkope toegang tot de ruimte, zijn dat nog steeds. Maar vandaag de dag verlaagt AI de kosten voor het creëren van soevereine software precies op het moment dat geopolitieke risico's de bereidheid van klanten om over te stappen vergroten. AI maakt het mogelijk om de functies, eigenschappen en compatibiliteit van Microsoft Office, Oracle, Salesforce, Palantir, Anduril, et al. na te bootsen. AI brengt dit binnen het bereik van de meeste landen.
De VS hebben decennia besteed aan het vestigen van zichzelf als de onmisbare technologische leverancier ter wereld. Een aanzienlijk deel van dat voordeel was afhankelijk van het geloof van klanten dat Amerikaanse technologie betrouwbaar en beschikbaar zou blijven.
Vanaf nu moet een Amerikaanse oprichter die verkoopt aan Europese defensie of overheden, vóór de eerste meeting antwoord kunnen geven op de vraag: "Wie beheert de schakelaar?". En Europese oprichters hebben zojuist 'soevereiniteit' gekregen als een verkoopbaar kenmerk.
Wat is gedaan in een vlaag van irritatie, zal de VS zowel leiderschap als banen kosten.
Groetjes,