Het artikel beschrijft een gezamenlijk project tussen een vader en zijn 12-jarige zoon. Het project begon met een gratis robot van MIT Swapfest, waarvan ze probeerden het display te hergebruiken. Na diverse experimenten met pin-outs en software (v1), besloten ze het project te miniaturiseren in een Altoids-blikje (v2).
Via verschillende versies (v3 en v4) optimaliseerden ze de behuizing met CAD-tekeningen, 3D-prints en betere hardware, zoals een Arduino Nano, LiPo-batterijen en een kwalitatieve soldeerbout. Ondanks technische tegenslagen, zoals een defect display en bedradingsfouten, resulteerde het proces in een finale versie (v5) met ultradunne 30 AWG-draden en een sluitend blikje, inclusief echte Altoids-mints.
Het Altoids Project
Mijn 12-jarige zoon en ik hebben ongeveer twee maanden gewerkt aan wat we het 'Altoids project' noemen. Hier is het eindresultaat (video).
Het begin
Het begon toen ik hem voor het eerste keer meenam naar MIT Swapfest. We zagen een geassembleerde robot bij een kraam van een echtpaar; later kwamen we erachter dat deze uit een kit kwam en jaren geleden door hun dochter was gebouwd. Toen ze zagen dat ik met mijn zoon was gekomen, gaven ze ons de robot gratis. Daarnaast kochten we een gebruikte ThinkPad-laptop voor een zeer redelijke prijs, die we voor het project gebruikten.
Versie 1: Experimenteren met hardware
Zoals elke nieuwsgierige geest, haalden we de robot uit elkaar. Omdat de besturing ontbrak, wilden we kijken welke onderdelen we konden hergebruiken. We haalden het 128x64-display eraf, maar konden de pin-out (pinbezetting) van het display niet vinden. We probeerden AI te gebruiken, maar dat hallucineerde zo erg dat het ons een 20-pins pin-out gaf, terwijl het display slechts 10 pinnen heeft.
Na uren zoeken vonden we het exacte schema op het Arduino-forum, geplaatst door een vreemde op internet. Met deze pin-out kregen we het display eindelijk aan de praat. We draaiden het spel 'Space Trash' uit de U8g2-bibliotheek. Laten we dit versie 1 (v1) noemen.
Versie 2: Het formaat verkleinen
Ik had net een YouTube-video gezien waarin iemand een minuscule computer bouwde die volledig in een Altoids-blikje paste (video). Geïnspireerd door deze video pakten we een willekeurig blikje dat in huis lag en verplaatsten we het project naar de werkbank.
Om het formaat te verkleinen, stapten we over op een Arduino Nano en bestelden we LiPo-batterijen en een PowerBoost voor de stroomvoorziening. Alles moest in het blikje passen. Mijn zoon verzorgde alle CAD-tekeningen en het 3D-printen.
Dit is hoe v2 eruitzag. Het deksel sloot echter niet; het voelde als het spelen van 3D-schaak om alles erin te krijgen.
Versie 3: Optimalisatie van de behuizing
We bestelden soldeerbare breadboards om rommelige bedrading te voorkomen, wat veelbelovend leek. Ook kochten we een echt blikje Altoids in de supermarkt, omdat een authentiek Altoids-blikje eigenlijk iets hoger is dan het blikje dat we eerder gebruikten.
In v3 sloot het deksel nog steeds niet, maar we kwamen dichterbij.
Technische tegenslagen en Versie 4
Het display was verbonden met een klein soldeerbaar breadboard. We wilden dit verwijderen en de draden rechtstreeks op het display aansluiten, maar we hadden grote moeite met het lossolderen. Per ongeluk trokken we een koperen pad van het display af, waardoor het onbruikbaar werd. Hoewel het misschien mogelijk is om dit te redden, hebben we in plaats daarvan een nieuw display bij Adafruit besteld.
Om verder lossolderen zoveel mogelijk te vermijden, gebruikten we kleine test-hooks voor het testen van het display (video). Hierbij merkten we dat het nieuwe display niet standaard in SPI-modus staat. Omdat we de bedrading niet verder wilden wijzigen, moesten we alsnog twee jumpers lossolderen.
Ik vermoedde dat onze soldeerbout ongelijkmatig verwarmde, dus we bestelden een nieuwe. Dit maakte een wereld van verschil en we maakten snelle progressie. We plakten het display met een lijmpistool op het deksel en voor het eerst werkte alles. Dit is hoe v4 eruitzag. Het deksel sloot nu, al kostte dat wat moeite.
De finale versie
De volgende dag braken twee draden die de microcontroller met het display verbonden. We probeerden diverse hacks, waaronder het verlengen van de draden door twee draden aan elkaar te solderen, maar dat werkte overduidelijk niet goed. We schaften ultradunne (30 AWG) draden aan om ze te vervangen.
Op dit punt deed mijn zoon het meeste soldeer- en lossolderwerk. Hij sloot één draad incorrect aan, waardoor het in eerste instantie niet werkte, maar dit was een goede ervaring in debuggen en leren.
Als laatste touch gebruikten we kleine ziploc-zakjes van 1x1 inch en stopten we twee echte Altoids in het blikje. Dit is het eindproduct na vijf iteraties. Geen van de componenten uit de eerste iteratie is overgebleven.
Het Altoids Project
Mijn 12-jarige zoon en ik hebben ongeveer twee maanden gewerkt aan wat we het 'Altoids project' noemen. Hier is het eindresultaat (video).
Het begin
Het begon toen ik hem voor het eerste keer meenam naar MIT Swapfest. We zagen een geassembleerde robot bij een kraam van een echtpaar; later kwamen we erachter dat deze uit een kit kwam en jaren geleden door hun dochter was gebouwd. Toen ze zagen dat ik met mijn zoon was gekomen, gaven ze ons de robot gratis. Daarnaast kochten we een gebruikte ThinkPad-laptop voor een zeer redelijke prijs, die we voor het project gebruikten.
Versie 1: Experimenteren met hardware
Zoals elke nieuwsgierige geest, haalden we de robot uit elkaar. Omdat de besturing ontbrak, wilden we kijken welke onderdelen we konden hergebruiken. We haalden het 128x64-display eraf, maar konden de pin-out (pinbezetting) van het display niet vinden. We probeerden AI te gebruiken, maar dat hallucineerde zo erg dat het ons een 20-pins pin-out gaf, terwijl het display slechts 10 pinnen heeft.
Na uren zoeken vonden we het exacte schema op het Arduino-forum, geplaatst door een vreemde op internet. Met deze pin-out kregen we het display eindelijk aan de praat. We draaiden het spel 'Space Trash' uit de U8g2-bibliotheek. Laten we dit versie 1 (v1) noemen.
Versie 2: Het formaat verkleinen
Ik had net een YouTube-video gezien waarin iemand een minuscule computer bouwde die volledig in een Altoids-blikje paste (video). Geïnspireerd door deze video pakten we een willekeurig blikje dat in huis lag en verplaatsten we het project naar de werkbank.
Om het formaat te verkleinen, stapten we over op een Arduino Nano en bestelden we LiPo-batterijen en een PowerBoost voor de stroomvoorziening. Alles moest in het blikje passen. Mijn zoon verzorgde alle CAD-tekeningen en het 3D-printen.
Dit is hoe v2 eruitzag. Het deksel sloot echter niet; het voelde als het spelen van 3D-schaak om alles erin te krijgen.
Versie 3: Optimalisatie van de behuizing
We bestelden soldeerbare breadboards om rommelige bedrading te voorkomen, wat veelbelovend leek. Ook kochten we een echt blikje Altoids in de supermarkt, omdat een authentiek Altoids-blikje eigenlijk iets hoger is dan het blikje dat we eerder gebruikten.
In v3 sloot het deksel nog steeds niet, maar we kwamen dichterbij.
Technische tegenslagen en Versie 4
Het display was verbonden met een klein soldeerbaar breadboard. We wilden dit verwijderen en de draden rechtstreeks op het display aansluiten, maar we hadden grote moeite met het lossolderen. Per ongeluk trokken we een koperen pad van het display af, waardoor het onbruikbaar werd. Hoewel het misschien mogelijk is om dit te redden, hebben we in plaats daarvan een nieuw display bij Adafruit besteld.
Om verder lossolderen zoveel mogelijk te vermijden, gebruikten we kleine test-hooks voor het testen van het display (video). Hierbij merkten we dat het nieuwe display niet standaard in SPI-modus staat. Omdat we de bedrading niet verder wilden wijzigen, moesten we alsnog twee jumpers lossolderen.
Ik vermoedde dat onze soldeerbout ongelijkmatig verwarmde, dus we bestelden een nieuwe. Dit maakte een wereld van verschil en we maakten snelle progressie. We plakten het display met een lijmpistool op het deksel en voor het eerst werkte alles. Dit is hoe v4 eruitzag. Het deksel sloot nu, al kostte dat wat moeite.
De finale versie
De volgende dag braken twee draden die de microcontroller met het display verbonden. We probeerden diverse hacks, waaronder het verlengen van de draden door twee draden aan elkaar te solderen, maar dat werkte overduidelijk niet goed. We schaften ultradunne (30 AWG) draden aan om ze te vervangen.
Op dit punt deed mijn zoon het meeste soldeer- en lossolderwerk. Hij sloot één draad incorrect aan, waardoor het in eerste instantie niet werkte, maar dit was een goede ervaring in debuggen en leren.
Als laatste touch gebruikten we kleine ziploc-zakjes van 1x1 inch en stopten we twee echte Altoids in het blikje. Dit is het eindproduct na vijf iteraties. Geen van de componenten uit de eerste iteratie is overgebleven.
Groetjes,