NASA's Curiosity-rover heeft in het gebied Valle Grande op Mars een enorm veld met honingraatachtige patronen, zogenaamde polygonale breuken, ontdekt. Deze structuren, variërend van 4 tot 8 centimeter breed, zijn op een schaal aangetroffen die wetenschappers nog nooit eerder hebben gezien.
Projectwetenschapper Ashwin Vasavada geeft aan dat de chemische samenstelling en vorm van deze patronen worden onderzocht om het ontstaan te verklaren. Mogelijke oorzaken voor de vorming zijn:
- Cycli van warme en koude temperaturen.
- Compressie waarbij water uit sediment werd geperst toen het oppervlak begraven lag.
De ontdekking past in het bredere kader van de Curiosity-missie, die sinds 2012 onderzoekt of Mars ooit leefbaar was. Eerdere vondsten bij Mount Sharp, waaronder koolstofgebaseerde moleculen, bevestigen dat Mars in het verleden over water en de juiste chemische bouwstoffen beschikte om microbieel leven te ondersteunen.
NASA's Curiosity Mars-rover ontdekt veld met honingraatstructuren
Ontdekking in Valle Grande
Toen de Curiosity-rover recentelijk begon met het beklimmen van een Marsvallei bijgenaamd "Valle Grande", stuurde hij beelden terug die voor missiewetenschappers een bekend gezicht waren: honingraatachtige texturen, genaamd polygonale breuken. Elke breuk is ongeveer 1,5 tot 3 inch (4 tot 8 centimeter) breed. Hoewel de missie eerder al enkele keren kleine clusters van deze geometrische vormen heeft gespot, is niets vergelijkbaar met de schaal die in Valle Grande is ontdekt.
In een 360-graden panorama dat de rover vastlegde op 19 en 20 juni — de 4.930ste en 4.931ste Marsdag (sol) van de missie — strekken de polygonale vormen zich uit in alle richtingen, zover de rover kan zien. Ze lopen zelfs door over de zijkanten van een nabijgelegen butte bijgenaamd "Miraflores", die ongeveer 20 voet (6 meter) hoog is en wordt bekroond met een dikke laag zand.
"We hebben door de ogen van Curiosity veel fascinerende landschappen gezien, maar deze zee van polygonen nam onze adem weg," aldus projectwetenschapper Ashwin Vasavada van NASA’s Jet Propulsion Laboratory in Zuid-Californië. "We hebben hun vormen en chemische samenstelling zorgvuldig gemeten en we hopen dat er in de data aanwijzingen zitten over hoe deze kenmerken zijn ontstaan."
Theorieën over het ontstaan
Sommige van de polygonen die de missie in het verleden heeft gespot, zijn duidelijk gevormd als modderbarsten. Er zijn echter verschillende processen die kunnen bijdragen aan deze honingraatstructuren, waaronder:
- cycli van warme en koude temperaturen;
- compressie die water uit het sediment perste toen het oppervlak begraven lag.
Bredere context van de missie
Deze nieuw ontdekte polygonen behoren tot de vele verrassingen waar Curiosity overheen is gerold sinds de landing op Mars op 5 augustus 2012, veertien jaar geleden. Naast zwavelkristallen, glimmende meteorieten en andere interessante geologische kenmerken, heeft de rover belangrijke ontdekkingen gedaan over de oude Martianse omgeving. Het belangrijkste hiervan is dat deze beschikte over het water, de chemie en de voedingsstoffen om microbieel leven te ondersteunen.
Miljarden jaren geleden waren de lagere uitlopers van Mount Sharp — een berg van 3 mijl (5 kilometer) hoog die Curiosity sinds 2014 beklimt — bezaaid met meren en beken. De rover heeft eerder chemische resten blootgelegd uit het waterrijke verleden van Mars, waaronder koolstofgebaseerde moleculen waarvan wordt aangenomen dat ze precursoren zijn van RNA en DNA, de twee nucleïnezuren die genetische informatie dragen.
Wetenschappers kunnen niet vaststellen of deze organische moleculen zijn ontstaan door biologische of geologische processen — beide scenario's zijn mogelijk — maar hun ontdekking bevestigt opnieuw dat het oude Mars over de juiste chemie beschikte om leven te ondersteunen.
NASA's Curiosity Mars-rover ontdekt veld met honingraatstructuren
Ontdekking in Valle Grande
Toen de Curiosity-rover recentelijk begon met het beklimmen van een Marsvallei bijgenaamd "Valle Grande", stuurde hij beelden terug die voor missiewetenschappers een bekend gezicht waren: honingraatachtige texturen, genaamd polygonale breuken. Elke breuk is ongeveer 1,5 tot 3 inch (4 tot 8 centimeter) breed. Hoewel de missie eerder al enkele keren kleine clusters van deze geometrische vormen heeft gespot, is niets vergelijkbaar met de schaal die in Valle Grande is ontdekt.
In een 360-graden panorama dat de rover vastlegde op 19 en 20 juni — de 4.930ste en 4.931ste Marsdag (sol) van de missie — strekken de polygonale vormen zich uit in alle richtingen, zover de rover kan zien. Ze lopen zelfs door over de zijkanten van een nabijgelegen butte bijgenaamd "Miraflores", die ongeveer 20 voet (6 meter) hoog is en wordt bekroond met een dikke laag zand.
"We hebben door de ogen van Curiosity veel fascinerende landschappen gezien, maar deze zee van polygonen nam onze adem weg," aldus projectwetenschapper Ashwin Vasavada van NASA’s Jet Propulsion Laboratory in Zuid-Californië. "We hebben hun vormen en chemische samenstelling zorgvuldig gemeten en we hopen dat er in de data aanwijzingen zitten over hoe deze kenmerken zijn ontstaan."
Theorieën over het ontstaan
Sommige van de polygonen die de missie in het verleden heeft gespot, zijn duidelijk gevormd als modderbarsten. Er zijn echter verschillende processen die kunnen bijdragen aan deze honingraatstructuren, waaronder:
- cycli van warme en koude temperaturen;
- compressie die water uit het sediment perste toen het oppervlak begraven lag.
Bredere context van de missie
Deze nieuw ontdekte polygonen behoren tot de vele verrassingen waar Curiosity overheen is gerold sinds de landing op Mars op 5 augustus 2012, veertien jaar geleden. Naast zwavelkristallen, glimmende meteorieten en andere interessante geologische kenmerken, heeft de rover belangrijke ontdekkingen gedaan over de oude Martianse omgeving. Het belangrijkste hiervan is dat deze beschikte over het water, de chemie en de voedingsstoffen om microbieel leven te ondersteunen.
Miljarden jaren geleden waren de lagere uitlopers van Mount Sharp — een berg van 3 mijl (5 kilometer) hoog die Curiosity sinds 2014 beklimt — bezaaid met meren en beken. De rover heeft eerder chemische resten blootgelegd uit het waterrijke verleden van Mars, waaronder koolstofgebaseerde moleculen waarvan wordt aangenomen dat ze precursoren zijn van RNA en DNA, de twee nucleïnezuren die genetische informatie dragen.
Wetenschappers kunnen niet vaststellen of deze organische moleculen zijn ontstaan door biologische of geologische processen — beide scenario's zijn mogelijk — maar hun ontdekking bevestigt opnieuw dat het oude Mars over de juiste chemie beschikte om leven te ondersteunen.
Groetjes,