De auteur reflecteert op de toenemende hoeveelheid AI-gegenereerde content op LinkedIn. Hoewel LLM's (Large Language Models) nuttig zijn voor brainstormen en redactie, waarschuwt de schrijver tegen het gebruik ervan voor het uiteindelijke schrijfproces.
De belangrijkste punten zijn:
- Stilistische irritatie: AI-teksten zijn vaak herkenbaar aan een specifieke, repetitieve stijl met overmatig gebruik van emoji's en specifieke zinsconstructies.
- Verlies van authenticiteit: Het gebruik van AI wordt vergeleken met een 'openstaande intellectuele rits'; het is overduidelijk voor de lezer en zorgt ervoor dat de persoonlijke stem van de auteur verdwijnt.
- Gevaar voor geloofwaardigheid: Wanneer content overduidelijk gegenereerd is, ontstaat er twijfel over of de inhoud wel echt is, wat leidt tot minder engagement.
- Advies: Gebruik AI als hulpmiddel, maar vertrouw op je eigen stem voor de uiteindelijke content.
Je intellectuele rits staat open
Ik moet een pijnlijke bekentenis doen: op een bepaalde manier is LinkedIn een belangrijk sociaal netwerk voor me geworden. Dit is overigens niet noodzakelijkerwijs vanwege de schitterende competentie van LinkedIn. Integendeel, LinkedIn is de Gerald Ford van de sociale netwerken: de normale optie die overbleef nadat de Richard Nixons en Spiro Agnews van de sociale media om hen heen implodeerden. Net als bij Gerald Ford weten we dat we bij LinkedIn iets krijgen dat een beetje onhandig en saai is, maar (net als in Amerika na Watergate!) krijgen we ook iets dat niet volledig corrupt is — en dat is eigenlijk een opluchting.
Het probleem met AI-gegenereerde content
Maar omdat ik merk dat ik hier meer tijd doorbreng, moeten we eerlijk zijn: te veel van jullie gebruiken LLM's (Large Language Models) om content te genereren. Dit is niet volledig jullie eigen schuld; alsof LLM's niet al verleidelijk genoeg waren, biedt LinkedIn zelf enthousiast (en aandringend!) aan om je te helpen "herschrijven met AI". Het platform lijkt zo enthousiast om je te helpen, dus waarom zou je het niet laten meewerken om je eigen last te verlichten?
Omdat, god help me, het schrijfwerk vreselijk is. Het is niet zozeer dat het middelmatig is (hoewel dat zeker zo is!), maar dat het stilistisch zo irritant is. Het zit vol met emoji's, paragrafen van één enkele zin, "het is niet alleen... maar ook"-constructies en (ja!) em-dashes (gedankenstreepjes) die sommige van ons natuurlijk gebruiken — maar de meeste niet (of niet zouden moeten).
De 'intellectuele rits'
Wanneer je een LLM gebruikt om een bericht te schrijven, denk je misschien dat je plausibele teksten genereert, maar dat is niet zo. Voor iedereen die zelfs maar een fractie van LLM-gegenereerde content heeft gezien (een snel groeiende demografische groep!), zijn de kenmerken van een LLM onmogelijk te negeren.
Om het onomwonden te zeggen: je intellectuele rits staat open. Veel mensen merken het op, maar niemand wijst je erop. En het probleem is niet enkel de gêne; wanneer jij — de persoon wiens perspectief ik wil horen! — overduidelijk een LLM gebruikt om berichten voor je te schrijven, weet ik niet meer wat echt is en wat in feite gegenereerde fanfiction is. Je klinkt absoluut niet als jezelf, dus... is de eigenlijke inhoud wel echt? Ik bedoel, misschien? Maar misschien ook niet. Ongeacht de reden: ik stop met lezen — en dat doen veel anderen ook.
De juiste rol voor LLM's
Om duidelijk te zijn: ik vind LLM's ongelooflijk nuttig. Ze zijn behulpzaam bij het brainstormen, onschatbaar voor het begrijpen van teksten en ze zijn verbazingwekkend goede redacteurs. (En, in tegenstelling tot de meeste goede redacteurs, kun je hun goedbedoelde suggesties gewoon negeren zonder bang te hoeven zijn dat je een burgeroorlog ontketent over de Oxford-komma of wat dan ook.)
Maar LLM's zijn ook slechte schrijvers en (belangrijker nog!) ze zijn niet jij. In het beste geval verpakken ze je verder echte inhoud in constructies die ervoor zorgen dat mensen de tekst scannen of simpelweg stoppen met lezen. In het slechtste geval zorgen ze ervoor dat mensen die zien wat er echt gebeurt, je authenticiteit volledig in twijfel trekken.
Dus alsjeblieft, niet alleen voor ons collectieve mentale welzijn, maar ook om je eigen boodschap de erkenning te geven die ze verdient: heb vertrouwen in je eigen stem — en schrijf je eigen content.
Je intellectuele rits staat open
Ik moet een pijnlijke bekentenis doen: op een bepaalde manier is LinkedIn een belangrijk sociaal netwerk voor me geworden. Dit is overigens niet noodzakelijkerwijs vanwege de schitterende competentie van LinkedIn. Integendeel, LinkedIn is de Gerald Ford van de sociale netwerken: de normale optie die overbleef nadat de Richard Nixons en Spiro Agnews van de sociale media om hen heen implodeerden. Net als bij Gerald Ford weten we dat we bij LinkedIn iets krijgen dat een beetje onhandig en saai is, maar (net als in Amerika na Watergate!) krijgen we ook iets dat niet volledig corrupt is — en dat is eigenlijk een opluchting.
Het probleem met AI-gegenereerde content
Maar omdat ik merk dat ik hier meer tijd doorbreng, moeten we eerlijk zijn: te veel van jullie gebruiken LLM's (Large Language Models) om content te genereren. Dit is niet volledig jullie eigen schuld; alsof LLM's niet al verleidelijk genoeg waren, biedt LinkedIn zelf enthousiast (en aandringend!) aan om je te helpen "herschrijven met AI". Het platform lijkt zo enthousiast om je te helpen, dus waarom zou je het niet laten meewerken om je eigen last te verlichten?
Omdat, god help me, het schrijfwerk vreselijk is. Het is niet zozeer dat het middelmatig is (hoewel dat zeker zo is!), maar dat het stilistisch zo irritant is. Het zit vol met emoji's, paragrafen van één enkele zin, "het is niet alleen... maar ook"-constructies en (ja!) em-dashes (gedankenstreepjes) die sommige van ons natuurlijk gebruiken — maar de meeste niet (of niet zouden moeten).
De 'intellectuele rits'
Wanneer je een LLM gebruikt om een bericht te schrijven, denk je misschien dat je plausibele teksten genereert, maar dat is niet zo. Voor iedereen die zelfs maar een fractie van LLM-gegenereerde content heeft gezien (een snel groeiende demografische groep!), zijn de kenmerken van een LLM onmogelijk te negeren.
Om het onomwonden te zeggen: je intellectuele rits staat open. Veel mensen merken het op, maar niemand wijst je erop. En het probleem is niet enkel de gêne; wanneer jij — de persoon wiens perspectief ik wil horen! — overduidelijk een LLM gebruikt om berichten voor je te schrijven, weet ik niet meer wat echt is en wat in feite gegenereerde fanfiction is. Je klinkt absoluut niet als jezelf, dus... is de eigenlijke inhoud wel echt? Ik bedoel, misschien? Maar misschien ook niet. Ongeacht de reden: ik stop met lezen — en dat doen veel anderen ook.
De juiste rol voor LLM's
Om duidelijk te zijn: ik vind LLM's ongelooflijk nuttig. Ze zijn behulpzaam bij het brainstormen, onschatbaar voor het begrijpen van teksten en ze zijn verbazingwekkend goede redacteurs. (En, in tegenstelling tot de meeste goede redacteurs, kun je hun goedbedoelde suggesties gewoon negeren zonder bang te hoeven zijn dat je een burgeroorlog ontketent over de Oxford-komma of wat dan ook.)
Maar LLM's zijn ook slechte schrijvers en (belangrijker nog!) ze zijn niet jij. In het beste geval verpakken ze je verder echte inhoud in constructies die ervoor zorgen dat mensen de tekst scannen of simpelweg stoppen met lezen. In het slechtste geval zorgen ze ervoor dat mensen die zien wat er echt gebeurt, je authenticiteit volledig in twijfel trekken.
Dus alsjeblieft, niet alleen voor ons collectieve mentale welzijn, maar ook om je eigen boodschap de erkenning te geven die ze verdient: heb vertrouwen in je eigen stem — en schrijf je eigen content.
Groetjes,