Het artikel reflecteert op de huidige staat van 'agentic development' tools, waarbij de auteur stelt dat veel van deze AI-software aanvoelt als vapourware. De kern van de kritiek is dat deze tools vaak zijn ontwikkeld door engineers die geen rekening houden met gebruikerservaring (UX) of systematische QA-testen.
De belangrijkste punten uit het artikel zijn:
- Frictie in het ecosysteem: In plaats van het proces te vereenvoudigen, introduceren AI-tools vaak nieuwe problemen zoals complexe authenticatie, extra rekeningen en het debuggen van integraties.
- Casus ONA: De auteur beschrijft een negatieve ervaring met de tool ONA, waarbij technische problemen bij het inloggen en het verbruiken van betaalde 'compute units' zonder resultaat centraal staan.
- De paradox van AI-tooling: Terwijl de auteur graag AI zou gebruiken voor de administratieve en organisatorische lasten van software engineering (zodat hij meer kan programmeren), zorgen de huidige tools juist voor méér afleiding.
- Marketing versus Realiteit: Er is een grote kloof tussen de overdreven marketingbeloften en de feitelijke bruikbaarheid van de software. De auteur concludeert dat als deze agenten echt zouden werken, de producten van de makers zelf veel gepolister zouden zijn.
Is het allemaal gewoon vapourware?
- gratis toegang hebben tot onbeperkte tokens;
- geen systematisch review- of QA-proces hebben voor gebruiksvriendelijkheidstests of het dogfooden van hun eigen producten, behalve op de meest eenvoudige "happy paths".
Het lastige deel van software engineering was nooit het schrijven van de code. Nu de kosten voor het schrijven van code bijna zijn gedaald tot de kosten van LLM-inferentie, is code overal aanwezig. Iedereen heeft wel een vibe-coded startup; veel daarvan zijn geweldige ideeën, maar bij de uitvoering lijkt er geen enkel respect te zijn voor de gebruikerservaring.
De ervaring met ONA
Ik heb onlangs bijvoorbeeld ONA geprobeerd. In principe is het een geweldig idee. Ik zou graag vage verzoeken voor verbeteringen aan mijn apps kunnen doen en een volledig geautomatiseerd end-to-end proces hebben dat deze wensen vertaalt naar duidelijke vereisten, ze afstemt op andere openstaande feature-verzoeken en gepland werk, ze inkadert tot implementeerbare functies en ze vervolgens één voor één door design, testing, implementatie, QA en deployment leidt. Natuurlijk wil ik dat; mijn leven als software engineer zou zoveel gemakkelijker worden. Dit is ongeveer wat dit platform beweert te kunnen. Omdat ik dit een erg cool idee vind, heb ik me aangemeld.
Mijn allereerste ontmoeting met de app was dat ik me op hun desktopversie helemaal niet kon aanmelden. Autorisatie (auth) is lastig, dus ik kan me daarin verplaatsen en het vergeven. Daarom probeerde ik in te loggen via het web. Na vele klikken en redirects was ik er uiteindelijk in! Ik was optimistisch, maar zodra ik het had gekoppeld aan een van mijn projecten, boekte het geen magische, autonome progressie op mijn todo-lijst. In plaats daarvan verbruikte het bijna mijn volledige $20 aan "ONA compute units" — wat dat ook precies zijn — terwijl het maar wat aanmodderde en probeerde de taken uit Linear op te halen, enkel om er één te kunnen kiezen om mee te beginnen.
De paradox van AI-tooling
Dit zorgt alleen maar voor meer frictie tussen mij en mijn projecten, wat letterlijk het tegenovergestelde is van wat ik wil wanneer ik betaal voor developer-tooling. Ik ben niet geneigd om meer geld uit te geven om te zien of het de volgende keer een beter werk kan leveren bij het daadwerkelijk bouwen van iets; ik ben namelijk erg sceptisch over of dat überhaupt kan. Bovendien is het bouwen van dingen niet wat ik wil dat AI voor me doet.
De zaak is dat ik graag code schrijf. Dat was tot zeer kort geleden het leuke deel van de baan. Ik wil dat AI al die andere vervelende delen van de software development lifecycle overneemt die een afleiding vormden van het programmeren. Maar tot nu toe zorgt het meeste van wat ze doen voor méér vervelend werk voor mij:
- Meer integraties om te debuggen;
- Meer auth-tokens om te vernieuwen;
- Meer rekeningen om bij te houden;
- Meer dwalende en langdradige beschrijvingen van zaken die geen bugs zijn, inclusief onzin-suggesties voor oplossingen en onjuiste analyses van de "root cause".
Het is vermoeiend.
Marketing versus Realiteit
Het ergste is dat de marketing zo overdreven is. Deze bedrijven zijn zelf het beste argument tegen hun eigen verkooppraatje. Als agentic development daadwerkelijk zou werken zoals zij beweren, dan zouden de mensen die het verkopen de primaire begunstigden zijn. Zij zouden de meest gepolijste en nuttige software op de markt leveren. In plaats daarvan kwam ik nauwelijks voorbij het inlogscherm.
Ik denk nog steeds dat ONA een goed idee is. Ik ben overduidelijk bereid om te betalen voor dit soort tooling. Maar ik wil een versie die werkt zonder dat er twintigdollarbiljetten in de fik worden gestoken.
Is het allemaal gewoon vapourware?
- gratis toegang hebben tot onbeperkte tokens;
- geen systematisch review- of QA-proces hebben voor gebruiksvriendelijkheidstests of het dogfooden van hun eigen producten, behalve op de meest eenvoudige "happy paths".
Het lastige deel van software engineering was nooit het schrijven van de code. Nu de kosten voor het schrijven van code bijna zijn gedaald tot de kosten van LLM-inferentie, is code overal aanwezig. Iedereen heeft wel een vibe-coded startup; veel daarvan zijn geweldige ideeën, maar bij de uitvoering lijkt er geen enkel respect te zijn voor de gebruikerservaring.
De ervaring met ONA
Ik heb onlangs bijvoorbeeld ONA geprobeerd. In principe is het een geweldig idee. Ik zou graag vage verzoeken voor verbeteringen aan mijn apps kunnen doen en een volledig geautomatiseerd end-to-end proces hebben dat deze wensen vertaalt naar duidelijke vereisten, ze afstemt op andere openstaande feature-verzoeken en gepland werk, ze inkadert tot implementeerbare functies en ze vervolgens één voor één door design, testing, implementatie, QA en deployment leidt. Natuurlijk wil ik dat; mijn leven als software engineer zou zoveel gemakkelijker worden. Dit is ongeveer wat dit platform beweert te kunnen. Omdat ik dit een erg cool idee vind, heb ik me aangemeld.
Mijn allereerste ontmoeting met de app was dat ik me op hun desktopversie helemaal niet kon aanmelden. Autorisatie (auth) is lastig, dus ik kan me daarin verplaatsen en het vergeven. Daarom probeerde ik in te loggen via het web. Na vele klikken en redirects was ik er uiteindelijk in! Ik was optimistisch, maar zodra ik het had gekoppeld aan een van mijn projecten, boekte het geen magische, autonome progressie op mijn todo-lijst. In plaats daarvan verbruikte het bijna mijn volledige $20 aan "ONA compute units" — wat dat ook precies zijn — terwijl het maar wat aanmodderde en probeerde de taken uit Linear op te halen, enkel om er één te kunnen kiezen om mee te beginnen.
De paradox van AI-tooling
Dit zorgt alleen maar voor meer frictie tussen mij en mijn projecten, wat letterlijk het tegenovergestelde is van wat ik wil wanneer ik betaal voor developer-tooling. Ik ben niet geneigd om meer geld uit te geven om te zien of het de volgende keer een beter werk kan leveren bij het daadwerkelijk bouwen van iets; ik ben namelijk erg sceptisch over of dat überhaupt kan. Bovendien is het bouwen van dingen niet wat ik wil dat AI voor me doet.
De zaak is dat ik graag code schrijf. Dat was tot zeer kort geleden het leuke deel van de baan. Ik wil dat AI al die andere vervelende delen van de software development lifecycle overneemt die een afleiding vormden van het programmeren. Maar tot nu toe zorgt het meeste van wat ze doen voor méér vervelend werk voor mij:
- Meer integraties om te debuggen;
- Meer auth-tokens om te vernieuwen;
- Meer rekeningen om bij te houden;
- Meer dwalende en langdradige beschrijvingen van zaken die geen bugs zijn, inclusief onzin-suggesties voor oplossingen en onjuiste analyses van de "root cause".
Het is vermoeiend.
Marketing versus Realiteit
Het ergste is dat de marketing zo overdreven is. Deze bedrijven zijn zelf het beste argument tegen hun eigen verkooppraatje. Als agentic development daadwerkelijk zou werken zoals zij beweren, dan zouden de mensen die het verkopen de primaire begunstigden zijn. Zij zouden de meest gepolijste en nuttige software op de markt leveren. In plaats daarvan kwam ik nauwelijks voorbij het inlogscherm.
Ik denk nog steeds dat ONA een goed idee is. Ik ben overduidelijk bereid om te betalen voor dit soort tooling. Maar ik wil een versie die werkt zonder dat er twintigdollarbiljetten in de fik worden gestoken.
Groetjes,