Het artikel waarschuwt tegen de neiging om binnen een startup te doen alsof het bedrijf al succesvol is voordat dat daadwerkelijk het geval is. Volgens de auteur leidt 'schijnsucces' tot gevaarlijk gedrag, zoals overmatige focus op schaalbaarheid, het vermijden van moeilijke vragen en onterechte claims op promoties en titels.
In plaats daarvan pleit de tekst voor een cultuur van realiteitszin. Wanneer een team erkent dat ze nog niet succesvol zijn, ontstaat er ruimte voor:
- Eerlijke communicatie: Het kunnen bespreken van wat niet werkt zonder gêne.
- Wendbaarheid: De bereidheid om van koers te veranderen (pivoting) als de huidige richting faalt.
- Focus op overleving: Een collectieve inzet om het bedrijf te redden in plaats van individuele winst te zoeken.
De auteur moedigt oprichters aan om de moeilijke confrontatie met de realiteit vandaag aan te gaan, omdat doen alsof falen niet voorkomt, maar enkel uitstelt.
Doe alsjeblieft niet alsof we al succesvol zijn
De oprichters zijn misschien rocksterren, de investeerders kunnen tier 1 zijn, het sollicitatieproces bestond wellicht uit zeven rondes; je kunt zich in de pre-seed of series B fase bevinden en je collega's kunnen van grote namen komen. Je titel kan variëren van stagiair tot oprichter. Je kunt hier al jaren in zitten, en toch kunnen we nog steeds falen.
Doe alsjeblieft niet alsof we al succesvol zijn. Bekijk het bewijs met je eigen ogen. Trek je eigen conclusies. We hebben het niet gehaald totdat we het echt hebben gehaald.
De risico's van schijnsucces
Stel dat je een softwareontwikkelaar bent die bij een tech-startup werkt. Wat gebeurt er als je doet alsof je werkgever al succesvol is, terwijl dat niet zo is?
- Je begint te denken dat dit het moment is om alles schaalbaar te maken.
- Je vlucht terug in de comfortzone van: "Laten we de code gewoon blijven verbeteren, ik weet zeker dat alles wel goed komt."
- Er is een oneindige hoeveelheid 'bezigheidstherapie' die je kunt verzinnen om jezelf eeuwig bezig te houden.
- Je begint te zoeken naar jouw stukje van de taart. Het bedrijf is immers al succesvol, toch? Je vindt dat je promoties, titels en mensen onder je zou moeten krijgen.
- Je stopt met het stellen van de moeilijke vragen, omdat je denkt dat die al beantwoord zijn.
Al dit soort gedrag brengt ons verder weg van elke echte kans op succes.
De kracht van realiteitszin
En laten we kijken wat er gebeurt wanneer we ons allemaal realiseren dat we misschien nog niet succesvol zijn:
- We kunnen besluiten het op te lossen. Wanneer we allemaal weten dat de huidige richting niet werkt, kunnen we vrij en eerlijk spreken zonder dat iemand zich beledigd voelt.
- Ongeacht hoeveel hart en ziel we erin hebben gestoken: als het niet werkte, geven we onszelf een nieuwe kans in een andere richting. Dat is vervelend, maar het is minder vervelend dan langer in de verkeerde richting te blijven werken.
- Niemand zoekt naar zijn stukje van de taart als de taart niets waard is.
- Niemand vecht om promoties, vraagt om loonsverhogingen of eist een betere balans tussen werk en privé.
- Als je correct bent aangenomen, werk je samen met anderen om het schip te redden, waarbij je wellicht enkele niet-gelovigen onderweg verliest.
- We schuwen het niet om moeilijke vragen te stellen.
De confrontatie aangaan
Ik heb dit geschreven voor alle oprichters die dit graag met hun team zouden delen, maar dat niet kunnen of willen. Dit is een zwaar gesprek om één keer te voeren, laat staan om het herhaaldelijk met iedereen te doen.
Het voelt als het toegeven van een nederlaag, maar dat is het eigenlijk niet. Doen alsof voorkomt falen niet; het stelt het alleen uit. Confronteer jezelf er vandaag mee in plaats van morgen. Misschien werkte deze aanpak niet, maar dat betekent niet dat je definitief hebt verloren. Je wilt het nog steeds proberen, en je wilt het goed doen. Is dat zo erg? Is dat zo moeilijk?
Je hoeft maar één keer gelijk te hebben. Hoeveel mensen hebben het bij de eerste poging al goed?
Doe alsjeblieft niet alsof we al succesvol zijn
De oprichters zijn misschien rocksterren, de investeerders kunnen tier 1 zijn, het sollicitatieproces bestond wellicht uit zeven rondes; je kunt zich in de pre-seed of series B fase bevinden en je collega's kunnen van grote namen komen. Je titel kan variëren van stagiair tot oprichter. Je kunt hier al jaren in zitten, en toch kunnen we nog steeds falen.
Doe alsjeblieft niet alsof we al succesvol zijn. Bekijk het bewijs met je eigen ogen. Trek je eigen conclusies. We hebben het niet gehaald totdat we het echt hebben gehaald.
De risico's van schijnsucces
Stel dat je een softwareontwikkelaar bent die bij een tech-startup werkt. Wat gebeurt er als je doet alsof je werkgever al succesvol is, terwijl dat niet zo is?
- Je begint te denken dat dit het moment is om alles schaalbaar te maken.
- Je vlucht terug in de comfortzone van: "Laten we de code gewoon blijven verbeteren, ik weet zeker dat alles wel goed komt."
- Er is een oneindige hoeveelheid 'bezigheidstherapie' die je kunt verzinnen om jezelf eeuwig bezig te houden.
- Je begint te zoeken naar jouw stukje van de taart. Het bedrijf is immers al succesvol, toch? Je vindt dat je promoties, titels en mensen onder je zou moeten krijgen.
- Je stopt met het stellen van de moeilijke vragen, omdat je denkt dat die al beantwoord zijn.
Al dit soort gedrag brengt ons verder weg van elke echte kans op succes.
De kracht van realiteitszin
En laten we kijken wat er gebeurt wanneer we ons allemaal realiseren dat we misschien nog niet succesvol zijn:
- We kunnen besluiten het op te lossen. Wanneer we allemaal weten dat de huidige richting niet werkt, kunnen we vrij en eerlijk spreken zonder dat iemand zich beledigd voelt.
- Ongeacht hoeveel hart en ziel we erin hebben gestoken: als het niet werkte, geven we onszelf een nieuwe kans in een andere richting. Dat is vervelend, maar het is minder vervelend dan langer in de verkeerde richting te blijven werken.
- Niemand zoekt naar zijn stukje van de taart als de taart niets waard is.
- Niemand vecht om promoties, vraagt om loonsverhogingen of eist een betere balans tussen werk en privé.
- Als je correct bent aangenomen, werk je samen met anderen om het schip te redden, waarbij je wellicht enkele niet-gelovigen onderweg verliest.
- We schuwen het niet om moeilijke vragen te stellen.
De confrontatie aangaan
Ik heb dit geschreven voor alle oprichters die dit graag met hun team zouden delen, maar dat niet kunnen of willen. Dit is een zwaar gesprek om één keer te voeren, laat staan om het herhaaldelijk met iedereen te doen.
Het voelt als het toegeven van een nederlaag, maar dat is het eigenlijk niet. Doen alsof voorkomt falen niet; het stelt het alleen uit. Confronteer jezelf er vandaag mee in plaats van morgen. Misschien werkte deze aanpak niet, maar dat betekent niet dat je definitief hebt verloren. Je wilt het nog steeds proberen, en je wilt het goed doen. Is dat zo erg? Is dat zo moeilijk?
Je hoeft maar één keer gelijk te hebben. Hoeveel mensen hebben het bij de eerste poging al goed?
Groetjes,