Nieuwe regels voor bandenefficiëntie in Californië kunnen automobilisten 1 miljard dollar per jaar besparen

Californië is de eerste staat geworden die een probleem aanpakt waarvan de meeste mensen niet weten dat ze het hebben: inefficiënte banden. Wanneer autofabrikanten een nieuw voertuig ontwerpen, zijn banden met een lage rolweerstand een van de goedkoopste manieren om het brandstofverbruik te verbeteren. Deze banden moeten echter uiteindelijk worden vervangen, en experts stellen dat vervangingsbanden vaak minder efficiënt zijn. Dit kan ertoe leiden dat voertuigen met een verbrandingsmotor meer benzine verbruiken en elektrische voertuigen (EV's) meer elektriciteit nodig hebben.

„Het is zeer moeilijk of onmogelijk voor consumenten om te weten hoe energie-efficiënt hun banden zullen zijn,” aldus Brian Fadie, senior manager voor staatspolitiek bij het Appliance Standards Awareness Project. „Als gevolg hiervan kopen veel mensen onbewust banden die hen meer geld kosten dan noodzakelijk.”

De nieuwe regelgeving en milieu-impact

Maandag heeft de California Energy Commission unaniem een regel goedgekeurd die de eerste standaarden voor bandenefficiëntie in het land geleidelijk zal invoeren. De regel is ontworpen om ervoor te zorgen dat vervangingsbanden die in de staat worden verkocht, gemiddeld minstens zo energie-efficiënt zijn als de banden die in de staat als originele uitrusting worden verkocht.

Daarnaast wordt er een etiketteringssysteem opgezet dat banden een „blad-beoordeling” (leaf rating) geeft, zodat consumenten gemakkelijker de beste opties kunnen vinden. Naast de kostenbesparing voor automobilisten, verwacht de staat dat deze wijzigingen de uitstoot van kooldioxide jaarlijks met 2 miljoen ton kunnen verminderen, wat volgens de staat gelijkstaat aan het weghalen van ongeveer 400.000 auto's van de weg.

David Hochschild, voorzitter van de commissie, verklaarde in een persbericht: „We zijn trots dat we de eerste standaarden voor de efficiëntie van vervangingsbanden in het land hebben goedgekeurd. Deze actie zal Californiërs helpen om jaarlijks ongeveer 1 miljard dollar aan brandstofkosten te besparen, terwijl de vervuiling wordt verminderd en het bereik van voertuigen op de weg wordt vergroot.”

Implementatie en uitzonderingen

De regelgeving van Californië zal in twee fasen in werking treden:

  • 2029: De eerste fase richt zich op de meest inefficiënte banden.
  • 2033: De tweede, strengere standaard gaat in.

De tijdlijn is langer dan aanvankelijk was voorgesteld om tegemoet te komen aan zorgen van sommige fabrikanten die meer tijd nodig hadden om zich aan te passen. Er zijn ook uitzonderingen in de regel, waaronder:

  • Sneeuwbanden;
  • Banden die worden gebruikt in competities;
  • All-weather banden (deze worden wel gevolgd, aangezien dit groeiende segment in de toekomst mogelijk gereguleerd wordt).

Karim Marshall, directeur van klimaat- en energiebeleid bij de Consumer Federation of America, bekritiseerde de vertraagde tijdlijn en het aantal uitzonderingen, maar stelde dat deze versie van de regel nog steeds een aanzienlijke vooruitgang betekent. Bill Magavern, beleidsdirecteur voor de Coalition for Clean Air, stemde ermee in dat de regulering noodzakelijk was, omdat fabrikanten volgens hem niet uit zichzelf de juiste stappen ondernemen en de overheid slimme standaarden moet vaststellen.

Technische haalbaarheid en economische discussie

Het verminderen van de rolweerstand van een band is technisch gezien niet erg moeilijk, aldus Fadie. Het toevoegen van meer silica verbetert bijvoorbeeld niet alleen de efficiëntie, maar ook de tractie. Ook aanpassingen in de rubberchemie en het loopvlakontwerp kunnen winst opleveren. De discussie concentreert zich echter op de kosten van deze verbeteringen, waarbij de bandenindustrie verdeeld lijkt.

Sommige partijen, zoals ENSO en Michelin, hebben publiekelijk (delen van) de regel gesteund. Francesca Mosteller, directeur van overheidszaken voor Michelin North America, verklaarde tijdens de commissievergadering dat zij de efficiëntiedoelen steunen en geloven dat de voorgestelde drempelwaarden technisch haalbaar zijn binnen de gestelde tijdskaders.

Anderen zijn tegen de wijzigingen. Christian Robinson, senior directeur overheidszaken voor de Specialty Equipment Market Association (SEMA), die de automotive onderdelenindustrie vertegenwoordigt, stelt dat deze banden over het algemeen duurder zijn dan de typische band op de huidige markt. Hij vreest dat dit een onevenredige last legt op gezinnen uit de arbeidersklasse.

Kostenanalyse

Er is onenigheid over de exacte economische impact:

  • Berekening Energy Commission: Efficiëntere banden kosten tussen de \$6 en \$26 meer per set, maar dit wordt ruimschoots gecompenseerd door een lager brandstofverbruik. De netto besparing wordt geschat op \$85 tot \$153 over de levensduur van de band (bij een benzineprijs van \$4,60 per gallon).
  • Schatting SEMA (via Gladfelty Government Relations): De extra kosten kunnen oplopen tot \$365,20.

Historie en bredere effecten

De invoering van deze regel is een proces dat al sinds 2003 in gang is gezet, toen de wetgever een wet aannam die dergelijke regelgeving vereiste. Het project werd in 2007 gepauzeerd toen de federale overheid het initiatief overnam, maar dat leidde tot niets. Pas rond 2020 werd het project door de energiecommissie nieuw leven ingeblazen.

Voorstanders wijzen op diverse positieve effecten:

  • Elektrische voertuigen: Efficiëntere banden zorgen ervoor dat EV's minder energie verbruiken, wat de druk op de reeds overbelaste elektrische netten vermindert.
  • Consumentenbegeleiding: Het blad-beoordelingssysteem (vergelijkbaar met Energy Star) maakt winkelen gemakkelijker. Meer bladeren betekenen een efficiëntere band, waarbij een vierbladige rating de hoogste efficiëntie aanduidt. Eén complicatie is dat fabrikanten zelf mogen kiezen of ze het label tonen; consumenten moeten het model anders opzoeken in de online database van de staat.

Gezien de omvang van de markt in Californië, wordt verwacht dat deze regel zal overslaan naar andere staten. Robinson wees hierbij op de emissienormen voor uitlaatgassen, die inmiddels door 17 staten en het District of Columbia worden gehandhaafd. Volgens Fadie overwegen Washington en Rhode Island al om het voorbeeld van Californië te volgen, zodat zij zekerheid kunnen creëren voor hun eigen markten.