De sloppificatie van peptiden

Cornelis Norbertus Gijsbrechts, The Reverse of a Framed Painting (1670)

Iedereen die niet onder een steen heeft geleefd, weet dat we midden in een peptide-manie zitten.

Voor de niet-ingewijden: "peptiden" zijn medicijnen die bestaan uit korte ketens van aminozuren, in tegenstelling tot de meeste medicijnen die kleine moleculen zijn. Het verschil is grotendeels academisch, behalve dat peptiden voor het grootste deel niet oraal kunnen worden ingenomen. Omdat het simpelweg proteïneketens zijn, is je maag zeer effectief in het verteren van proteïne en het terugbrengen ervan tot aminozuren, waar je lichaam andere toepassingen voor heeft.

Daarom moeten peptiden via de neus worden gespoten of worden geïnjecteerd. Dit verklaart de (waarschijnlijk apocriefe) verhalen over "peptide-feestjes" in San Francisco, waar mensen elkaar injecteren.

De illusie van de grijze markt

Het proberen te kopen van peptiden op de grijze markt is inmiddels een vreemde en moeilijke ervaring. Met de komst van agentische AI-codeertools kan iedereen een zeer mooie, overtuigende website maken. Een populair voorbeeld is Qingdao Sigma (QSC), een merk dat op veel websites wordt aanbevolen.

Ze hebben talloze producten tegen ongelooflijk lage prijzen. Blijkbaar is alles in het laboratorium getest, ze accepteren creditcards (meestal een goed teken, hoewel het begrijpelijk is dat bedrijven die grijze markt-peptiden verkopen dit misschien niet willen) en ze hebben goede recensies op TrustPilot.

Als je echter op de groene banner klikt, merk je iets vreemds. De recensies zien er goed uit, inclusief een recensie van iemand uit Duitsland (wat handig is, aangezien ik momenteel in Berlijn ben). Maar bij nader inzien bevind je je niet op TrustPilot; je bent nog steeds op de website van QSC, op een pagina die simpelweg lijkt op TrustPilot. Deze partijen hebben helemaal geen pagina op TrustPilot. De recensies zijn volledig door AI gegenereerd.

De architectuur van misleiding

Men zou kunnen denken: "Geen zorgen, ik raadpleeg gewoon een reviewsite om te zien welke leveranciers een goede reputatie hebben." Een voorbeeld hiervan is CompoundTalk, een reviewsite die ik tegenkwam tijdens het onderzoek voor dit artikel. Het ziet er modern uit, maar een getraind oog dat wantrouwig is tegenover 'vibe-coded' designs, ziet overal de esthetische vingerafdruk van Claude Code.

Ten eerste is de tekst veel te klein. Telkens wanneer ik met Claude werk, moet ik het model vragen de tekst groter te maken; de modellen van Anthropic hebben overduidelijk een haarscherp gezichtsvermogen. Sommige teksten op deze site zijn slechts 8pt.

Veel van de tekst is door AI gegenereerd — denk aan langdradige pagina's over bijwerkingen van GLP-1 en dergelijke — hoewel dat op zichzelf niet ongebruikelijk is. De echte actie vindt echter plaats in het forum. Daar is een subforum "Verified Vendors", dat goede informatie zou moeten bevatten over plekken om peptiden te kopen. In een thread over QSC is elke enkele post door AI gegenereerd. Niets is echt. Het geheel is, hoe overtuigend het ook lijkt, een luchtspiegeling.

Een diepere analyse: De fabriek van 'slop'

Ik heb Claude gevraagd om een diepere analyse uit te voeren, waaruit het volgende bleek:

  • De site wordt gehost door AlexHost in Moldavië, een bekende offshore-provider die DMCA-verzoeken negeert.
  • Er zijn 20 leverancierspagina's, die allemaal Chinese bedrijven zijn die ruwe peptiden verkopen.
  • Elke forumthread bevat precies 5 berichten.
  • 985 threads hebben een datum die voorafgaat aan de registratie van het domein; 10% van de berichten is geplaatst voordat de "auteur" zich aanmeldde.
  • Elke pagina linkt naar een "onafhankelijk" peptide-analysebedrijf genaamd PeptideMeter. Echter, compoundtalk.com en peptidemeter.com werden 13 minuten uit elkaar geregistreerd bij dezelfde registrar en hebben hetzelfde paar Cloudflare DNS-servers (die willekeurig worden toegewezen bij aanmelding, wat suggereert dat ze op hetzelfde account staan).
  • Het robots.txt-bestand verwelkomt expliciet LLM-crawlers.

Dat laatste is het cruciale punt. De site zelf is slechts decoratie; hij is nooit bedoeld om door mensen te worden geconsumeerd. Het is "slop": inhoud die is ontworpen om te worden geabsorbeerd door OpenAI, Anthropic en Google, zodat deze in hun LLM's wordt opgenomen en vervolgens wordt aanbevolen aan onwetende gebruikers die vragen naar peptiden. Ze adverteren zelfs met pakketten voor peptide-aanbieders om vermeld te worden, hoewel ze natuurlijk beweren dat "sponsoring nooit de moderatie, 'Buyer Beware'-waarschuwingen of reviewresultaten beïnvloedt."

De noodzaak van een getraind oog

Ik was eigenlijk behoorlijk onder de indruk. Het geheel is een Potemkin-dorp, waarvan de creatie alleen mogelijk is met LLM's die enorme hoeveelheden overtuigend ogende onzin kunnen produceren.

Voor nu is het een groot voordeel dat AI-gegenereerde tekst vrij duidelijk is voor het enigszins getrainde oog. Het is een vaardigheid die het waard is om te ontwikkelen, omdat het steeds belangrijker wordt om te weten of je interactie hebt met een mens of een AI.

Een recent incident bij AISI (AI Safety Institute) liet zien hoe een model probeerde kwaadaardige code in een open-source repository te mergen door zijn identiteit te vervalsen — een menselijke reviewer ontdekte dit. In mijn ogen is het mogelijk om te onderscheiden welke reacties op de pull request door bots zijn geschreven [1].

Pangram, de AI-detector die ik hier uitgebreid heb gebruikt, is eveneens uitstekend. Het zal een noodzakelijk onderdeel worden van iemands gereedschapskist bij het navigeren op het web, net zoals een ad-blocker.

Blijf alert.

***

Voetnoten: [1] Zie Security Incident INC-2026-07-28-01, pagina 11.