Netflix heeft zijn piek bereikt

Andrew Sharp schreef vorige maand op Sharp Text, na de publicatie van de resultaten van Netflix, met de vraag: "Is Netflix inmiddels over zijn hoogtepunt heen?"

Ik bied deze observatie aan terwijl er een golf van verhoogde angst rond het bedrijf hangt, dus laat me één ding vooraf verduidelijken: ik voorspel geen onmiddellijk noodlot. De content van Netflix bereikt een verbazingwekkende 85% van de Amerikaanse kijkers en het bedrijf heeft wereldwijd 325 miljoen abonnees. De groei vertraagt, maar dat is de wet van de grote getallen. Als vrijwel iedereen in Amerika en een groot deel van de wereld al geabonneerd is op een versie van Netflix, en de uitstroom (churn) nog steeds laag is, dan is elke zorg relatief.

Kijkend naar de toekomst: kabeltelevisie sterft nog steeds af, en zelfs als het grootste premium distributieplatform ter wereld niet in staat is om zelf geweldige content te maken, kan het nog steeds films, tv- en sportrechten licentiëren. Netflix kan die kosten vervolgens spreiden over honderden miljoenen abonnees en een gestaag groeiende advertentietak, waarbij ze in één week meer interactie zien dan Apple TV in een heel jaar.

Dus nee, het bedrijf is vandaag niet gedoemd of voorbestemd om morgen in te storten. In plaats daarvan denk ik dat het interessant is om te overwegen dat Netflix bijna zeker zijn piek heeft bereikt. Als culturele kracht, als zakelijk succesverhaal en als een entertainment-'death star' die erop is gericht Hollywood volledig op te slokken: de pijlen wijzen allemaal in de verkeerde richting.

Soms is het probleem met een bedrijf niet dat het geen goed bedrijf is, maar simpelweg dat het niet zo'n goed bedrijf is als het zichzelf voordoet. Een miljardenbedrijf zou iets goeds moeten zijn, maar het is een ramp als het bedrijf door investeerders wordt gewaardeerd als een biljoenenbedrijf. Dat is het geval bij Netflix.

De waardering: Netflix versus Disney

Voor mij is het onbegrijpelijk dat Netflix wordt gewaardeerd op 300 miljard dollar (ongeveer het 50ste meest waardevolle bedrijf ter wereld), terwijl Disney wordt gewaardeerd op 180 miljard dollar (ongeveer de 120ste plek). Netflix heeft een streamingdienst en bezit wat intellectueel eigendom (IP), zoals Stranger Things en Squid Game. Disney bezit twee streamingdiensten (Disney+ en Hulu) en bezit ook IP. Kleine dingen als Mickey Mouse, Star Wars, Marvel, de Disney-prinsessen en alles van Pixar. Netflix is begonnen met sport; Disney bezit ESPN. Disney bezit bovendien de grootste en beste themaparken ter wereld en een volledige cruiseschipmaatschappij.

Het is waar dat de streamingdienst van Netflix veruit de grootste ter wereld is, en dat waarschijnlijk in de voorzienbare toekomst zal blijven. Maar Disney+ gecombineerd met Hulu staat duidelijk op de tweede plek wereldwijd.

Financiële vergelijking (laatste 12 maanden):

Netflix genereert iets meer winst met de helft van de omzet. Met zijn themaparken, resorts en cruiseschepen is een groot deel van Disney effectief 'hardware' in plaats van 'software' — dus het is bijna onvermijdelijk dat de marges lager liggen dan bij een pure software-speler als Netflix. Maar die "hardware"-ondernemingen diversifiëren Disney. Hoe zeker ben je ervan dat Netflix over 10 of 25 jaar nog steeds de onbetwiste leider in streaming zal zijn? Ik zou flink inzetten op het feit dat Walt Disney World over 50 jaar nog steeds het grootste, beste en meest winstgevende themapark ter wereld zal zijn. En het is een grap om de waarde en levensduur van het intellectueel eigendom van de twee bedrijven te vergelijken.

Ik weet niet of Disney door de markt wordt ondergewaardeerd, maar ik denk zeker dat Netflix overgewaardeerd is.

Inhoud en waarde

Wat betreft de kwaliteit: ik heb deze zomer iets meer originele content van Netflix gekeken dan in lange tijd. A Gorilla Story van David Attenborough was een prachtige documentaire, maar natuurdocumentaires betalen de rekeningen niet. Een paar andere dingen die ik bekeek (of tenminste een deel ervan) waren absolute troep. Niet het soort hoogwaardige 'fun trash' zoals Tiger King, maar amateuristische troep waarbij ik me zorgen maakte dat ik een paar IQ-punten verloor door het te kijken.

We betalen 27 dollar per maand voor Netflix Premium en ik kan onomwonden zeggen dat het dat niet waard is. Ik blijf ervoor betalen omdat ik bereid ben er te veel voor te betalen, op dezelfde manier als ik dat doe voor drankjes in een hotel — het is geld dat ik bereid ben te verkwisten, wetende dat ik het verkwist.

Het voelt voor mij alsof 'Meneer de Markt' steeds sceptischer wordt over de vraag of Netflix zijn waardering rechtvaardigt, en dat Netflix een beetje nerveus en wanhopig wordt in het zoeken naar een antwoord. De simpele vraag is: wat is hun moat (hun concurrentievoordeel/beschermingswal)? Het is in ieder geval niet de kwaliteit van de content.