Het artikel analyseert de trend waarbij Europese landen, waaronder Nederland, Frankrijk en Duitsland, hun goudvoorraden uit de VS en Canada weghalen. De hoofdoorzaak hiervan is de toenemende geopolitieke onrust, waardoor landen hun reserves dichter bij huis willen hebben om in crisissituaties direct over het edelmetaal te kunnen beschikken.
Belangrijke punten uit het artikel:
- Strategische keuze: Nederland heeft een deel van het goud naar de Bank of England in Londen verplaatst vanwege de centrale rol van Londen als wereldwijd handelscentrum.
- Logistiek: Het verplaatsen van goud gebeurt zowel fysiek als via boekhoudkundige overdrachten (het verkopen van goud in de ene regio en gelijktijdig inkopen in de andere).
- Veilige haven: Er is een wereldwijde trend waarbij centrale banken meer goud kopen als 'safe haven asset' om zich te beschermen tegen inflatie en economische schokken.
- Kosten versus risico: Hoewel opslag in eigen land de veiligheid verhoogt, brengt dit hoge kosten met zich mee voor beveiliging en verzekeringen.
Waarom verplaatsen Europese landen hun goud uit Noord-Amerika?
Ongeveer 86 ton van het gecombineerde totaal van circa 313 ton dat in de VS en Canada werd aangehouden, is naar Londen verplaatst "met het oog op toenemende geopolitieke onrust", zodat het edelmetaal "bij een crisissituatie direct beschikbaar is voor gebruik".
De vraag rees onmiddellijk: waarom deden de Nederlanders dit? Voorzagen zij een grote economische schok aan de horizon?
Het lijkt niet direct daarop neer te komen, maar de stap was duidelijk een reactie op de instabiele en onzekere staat van de wereld. Handels- en militaire conflicten zorgen ervoor dat landen voorzorgsmaatregelen treffen en hun goud dichter bij huis willen houden.
Internationale trends in goudopslag
Nederland is niet de enige. Begin dit jaar kondigde Frankrijk aan dat het zijn goudreserves uit de VS naar eigen bodem had gehaald. Ondertussen heeft de Duitse Bundesbank over een periode die eindigde in 2016 meer dan 216 ton goud overgeplaatst vanuit opslaglocaties in het buitenland, waarvan 111 ton uit New York en 105 ton uit Parijs.
Dit is een strategie die al eerder is toegepast in tijden van wereldwijde instabiliteit. "Sommige Europese centrale banken verplaatsten tijdens de Koude Oorlog een deel van hun goudvoorraden naar New York," aldus onderzoeksanalisten Lina Thomas en Daan Struyven van Goldman Sachs.
Motivaties achter de beslissing
Joseph Cavatoni, senior marktstrateeg bij de World Gold Council, vertelde aan de BBC dat oorlogen en handelsspanningen weliswaar "meespelen in sommige van deze beslissingen", maar niet bovenaan de lijst van motiverende factoren staan. Ook inflatie, rentestanden en het simpelweg hebben van goud op een plek waar het snel verhandeld kan worden, spelen een rol.
"Ik heb niet het gevoel dat er een naderend onheil is," zei Cavatoni, "maar wat ik wel denk, is dat mensen beter worden geïnformeerd over hoe ze hun reserveactiva moeten beheren en uitbreiden, en effectiever nadenken over hoe ze het maximale uit die activa kunnen halen."
De strategische keuze voor Londen
De Nederlandsche Bank gaf aan dat het goud dat tussen maart en augustus dit jaar uit de VS en Canada is verwijderd, nu wordt bewaard in de kluizen van de Bank of England.
"We verwachten dat we deze nooit nodig zullen hebben, maar we moeten onze veerkracht en paraatheid versterken," aldus Olaf Sleijpen, gouverneur van de Nederlandse centrale bank.
Londen wordt gezien als de beste keuze vanwege de positie als wereldwijd belangrijk handels centrum. Voor wie goud snel wil kunnen kopen of verkopen tijdens een crisis, is Londen de aangewezen plek, wat de Bank of England tot een populaire opslaglocatie maakt.
De Bank of England is een van de grootste bewaarders van goud ter wereld. Onder de 300 jaar oude instelling in centraal Londen liggen ongeveer 400.000 goudstaven ter waarde van meer dan £200 miljard. Volgens enquêtes van de World Gold Council blijft de Bank of England de populairste opslaglocatie, hoewel centrale banken hun opslagplaatsen steeds meer diversifiëren.
Logistiek van goudtransport
In de moderne wereld zijn er verschillende manieren om goudvoorraden te verschuiven. De Nederlanders verkochten ongeveer 59 ton in New York en kochten vervolgens nieuwe voorraden in Londen, waardoor dat deel niet over de Atlantische Oceaan getransporteerd hoefde te worden.
Echter, meer dan 27 ton werd "fysiek overgebracht" van de VS en Canada naar het Nederlandse dorp Zeist. Een vergelijkbare hoeveelheid werd vervolgens van Zeist naar Londen gestuurd. Bedrijven die deze diensten uitvoeren, zijn terughoudend over hoe de operaties precies verlopen, maar de beveiligingsmaatregelen en planning zijn uitgebreid om risico's te vermijden.
Cavatoni van de World Gold Council legt uit dat een standaardmethode om goudvoorraden te verplaatsen is door de grondstof op de ene plek te verkopen en op de andere te kopen. "Stel dat ik mijn goud in New York wil hebben en ik heb het in Londen. Ik kan het in Londen verkopen en op hetzelfde moment in New York kopen; effectief een boekhoudkundige overdracht zonder logistieke wijzigingen."
Er zijn slechts enkele geselecteerde bedrijven die goudzendingen over grenzen heen afhandelen, waaronder Brink's Global Services. Nader Antar, executive vice president bij Brink's, bevestigde een "toegenomen vraag" van centrale banken. "Toenemende geopolitieke en economische onzekerheid, samen met de groeiende rol van goud als strategisch reserveactivum, lijken bij te dragen aan deze trend."
De kosten van eigen opslag
De reden waarom goudopslag zo actueel is, is dat centrale banken steeds meer goud kopen. Maar het opslaan van goud in eigen land brengt kosten met zich mee, aldus Thomas en Struyven van Goldman Sachs.
"Binnenlandse opslag vereist investeringen in fysieke beveiliging, audit-infrastructuur en verzekeringen; kosten die voor kleinere centrale banken onevenredig hoog kunnen zijn."
Volgens de World Gold Council hebben centrale banken de afgelopen vier jaar gemiddeld 1.000 ton goud per jaar verzameld, een aanzienlijke stijging ten opzichte van het gemiddelde van 500 ton in het voorgaande decennium. Deze trend begon tijdens de wereldwijde financiële crisis en zal naar verwachting het komende jaar aanhouden.
Goud als 'veilige haven'
De prijs van goud is de afgelopen jaren sterk gestegen en heeft een reeks recordhoogtes bereikt, waarbij het in januari de grens van $5.000 per ounce passeerde. Een belangrijke factor hierbij is de positie van goud in de menselijke psyche als een zogenaamd 'safe haven asset': een veilige investering tijdens perioden van financiële en geopolitieke turmoil veroorzaakt door handels- en militaire oorlogen.
Ook inflatie en rentestanden beïnvloeden de populariteit. Vanwege de schaarste en de waarde die er door de millennia heen aan is gehecht, is goud relatief resistent tegen prijsstijgingen. Volgens beleggingsbank Charles Schwab zijn de goudprijzen in de afgelopen halve eeuw veel sneller gestegen dan de Consumer Price Index (CPI), de belangrijkste maatstaf voor inflatie.
Hoewel de goudprijs is gedaald ten opzichte van het recordhoogtepunt aan het begin van dit jaar, blijft deze historisch gezien op een hoog niveau. Onderzoekers van Goldman Sachs voorspellen dat de prijs tegen het einde van 2026 zal stijgen naar $4.900 (£3.624) per troy ounce, wat $300 meer is dan in augustus. De vraag vanuit centrale banken is volgens Thomas en Struyven een belangrijke reden voor deze stijgende prijzen.
Waarom verplaatsen Europese landen hun goud uit Noord-Amerika?
Ongeveer 86 ton van het gecombineerde totaal van circa 313 ton dat in de VS en Canada werd aangehouden, is naar Londen verplaatst "met het oog op toenemende geopolitieke onrust", zodat het edelmetaal "bij een crisissituatie direct beschikbaar is voor gebruik".
De vraag rees onmiddellijk: waarom deden de Nederlanders dit? Voorzagen zij een grote economische schok aan de horizon?
Het lijkt niet direct daarop neer te komen, maar de stap was duidelijk een reactie op de instabiele en onzekere staat van de wereld. Handels- en militaire conflicten zorgen ervoor dat landen voorzorgsmaatregelen treffen en hun goud dichter bij huis willen houden.
Internationale trends in goudopslag
Nederland is niet de enige. Begin dit jaar kondigde Frankrijk aan dat het zijn goudreserves uit de VS naar eigen bodem had gehaald. Ondertussen heeft de Duitse Bundesbank over een periode die eindigde in 2016 meer dan 216 ton goud overgeplaatst vanuit opslaglocaties in het buitenland, waarvan 111 ton uit New York en 105 ton uit Parijs.
Dit is een strategie die al eerder is toegepast in tijden van wereldwijde instabiliteit. "Sommige Europese centrale banken verplaatsten tijdens de Koude Oorlog een deel van hun goudvoorraden naar New York," aldus onderzoeksanalisten Lina Thomas en Daan Struyven van Goldman Sachs.
Motivaties achter de beslissing
Joseph Cavatoni, senior marktstrateeg bij de World Gold Council, vertelde aan de BBC dat oorlogen en handelsspanningen weliswaar "meespelen in sommige van deze beslissingen", maar niet bovenaan de lijst van motiverende factoren staan. Ook inflatie, rentestanden en het simpelweg hebben van goud op een plek waar het snel verhandeld kan worden, spelen een rol.
"Ik heb niet het gevoel dat er een naderend onheil is," zei Cavatoni, "maar wat ik wel denk, is dat mensen beter worden geïnformeerd over hoe ze hun reserveactiva moeten beheren en uitbreiden, en effectiever nadenken over hoe ze het maximale uit die activa kunnen halen."
De strategische keuze voor Londen
De Nederlandsche Bank gaf aan dat het goud dat tussen maart en augustus dit jaar uit de VS en Canada is verwijderd, nu wordt bewaard in de kluizen van de Bank of England.
"We verwachten dat we deze nooit nodig zullen hebben, maar we moeten onze veerkracht en paraatheid versterken," aldus Olaf Sleijpen, gouverneur van de Nederlandse centrale bank.
Londen wordt gezien als de beste keuze vanwege de positie als wereldwijd belangrijk handels centrum. Voor wie goud snel wil kunnen kopen of verkopen tijdens een crisis, is Londen de aangewezen plek, wat de Bank of England tot een populaire opslaglocatie maakt.
De Bank of England is een van de grootste bewaarders van goud ter wereld. Onder de 300 jaar oude instelling in centraal Londen liggen ongeveer 400.000 goudstaven ter waarde van meer dan £200 miljard. Volgens enquêtes van de World Gold Council blijft de Bank of England de populairste opslaglocatie, hoewel centrale banken hun opslagplaatsen steeds meer diversifiëren.
Logistiek van goudtransport
In de moderne wereld zijn er verschillende manieren om goudvoorraden te verschuiven. De Nederlanders verkochten ongeveer 59 ton in New York en kochten vervolgens nieuwe voorraden in Londen, waardoor dat deel niet over de Atlantische Oceaan getransporteerd hoefde te worden.
Echter, meer dan 27 ton werd "fysiek overgebracht" van de VS en Canada naar het Nederlandse dorp Zeist. Een vergelijkbare hoeveelheid werd vervolgens van Zeist naar Londen gestuurd. Bedrijven die deze diensten uitvoeren, zijn terughoudend over hoe de operaties precies verlopen, maar de beveiligingsmaatregelen en planning zijn uitgebreid om risico's te vermijden.
Cavatoni van de World Gold Council legt uit dat een standaardmethode om goudvoorraden te verplaatsen is door de grondstof op de ene plek te verkopen en op de andere te kopen. "Stel dat ik mijn goud in New York wil hebben en ik heb het in Londen. Ik kan het in Londen verkopen en op hetzelfde moment in New York kopen; effectief een boekhoudkundige overdracht zonder logistieke wijzigingen."
Er zijn slechts enkele geselecteerde bedrijven die goudzendingen over grenzen heen afhandelen, waaronder Brink's Global Services. Nader Antar, executive vice president bij Brink's, bevestigde een "toegenomen vraag" van centrale banken. "Toenemende geopolitieke en economische onzekerheid, samen met de groeiende rol van goud als strategisch reserveactivum, lijken bij te dragen aan deze trend."
De kosten van eigen opslag
De reden waarom goudopslag zo actueel is, is dat centrale banken steeds meer goud kopen. Maar het opslaan van goud in eigen land brengt kosten met zich mee, aldus Thomas en Struyven van Goldman Sachs.
"Binnenlandse opslag vereist investeringen in fysieke beveiliging, audit-infrastructuur en verzekeringen; kosten die voor kleinere centrale banken onevenredig hoog kunnen zijn."
Volgens de World Gold Council hebben centrale banken de afgelopen vier jaar gemiddeld 1.000 ton goud per jaar verzameld, een aanzienlijke stijging ten opzichte van het gemiddelde van 500 ton in het voorgaande decennium. Deze trend begon tijdens de wereldwijde financiële crisis en zal naar verwachting het komende jaar aanhouden.
Goud als 'veilige haven'
De prijs van goud is de afgelopen jaren sterk gestegen en heeft een reeks recordhoogtes bereikt, waarbij het in januari de grens van $5.000 per ounce passeerde. Een belangrijke factor hierbij is de positie van goud in de menselijke psyche als een zogenaamd 'safe haven asset': een veilige investering tijdens perioden van financiële en geopolitieke turmoil veroorzaakt door handels- en militaire oorlogen.
Ook inflatie en rentestanden beïnvloeden de populariteit. Vanwege de schaarste en de waarde die er door de millennia heen aan is gehecht, is goud relatief resistent tegen prijsstijgingen. Volgens beleggingsbank Charles Schwab zijn de goudprijzen in de afgelopen halve eeuw veel sneller gestegen dan de Consumer Price Index (CPI), de belangrijkste maatstaf voor inflatie.
Hoewel de goudprijs is gedaald ten opzichte van het recordhoogtepunt aan het begin van dit jaar, blijft deze historisch gezien op een hoog niveau. Onderzoekers van Goldman Sachs voorspellen dat de prijs tegen het einde van 2026 zal stijgen naar $4.900 (£3.624) per troy ounce, wat $300 meer is dan in augustus. De vraag vanuit centrale banken is volgens Thomas en Struyven een belangrijke reden voor deze stijgende prijzen.
Groetjes,