De auteur reflecteert op 28 jaar softwarepublicatie en de evolutie van zijn licentiekeuzes. Na periodes waarin hij gebruikmaakte van LGPLv2 en de MIT-licentie, is hij nu overgestapt op de European Union Public License 1.2 (EUPL).
De belangrijkste redenen voor deze wijziging zijn:
- Het dichten van het 'SaaS-gat': EUPL is een sterke copyleft-licentie die wederkerigheid vereist, ongeacht de distributievorm.
- Tegenwicht aan grote bedrijven: De auteur stelt dat permissieve licenties vaak alleen grote bedrijven hebben geholpen om goedkoper software te bouwen zonder iets terug te geven aan de community.
- Internationalisering: De EUPL heeft officieel erkende vertalingen in 23 talen.
Projecten die al onder de EUPL zijn gepubliceerd zijn onder andere reticulum-js, dacar, signalk-energy-predictor en het offshore-blogging-system. Ook de nieuwe herschrijving van de NoFlo Development Environment wordt onder deze licentie ontwikkeld.
Ik heb mijn licentie gewijzigd
Midgard was volledig LGPLv2. Dit was een eenvoudigere tijd waarin er niet zo veel licenties voor vrije software waren. Omdat Midgard een webframework was, voelde een zwakke copyleft-licentie als de juiste keuze. De voorbeeldwebsite die bij Midgard werd geleverd, was X11-gelicenseerd.
Toen ik rond 2011 serieuzer met JavaScript begon te werken, stapte ik over op de MIT-licentie. Dit was een eenvoudige kwestie van "doe wat je wilt, maar klaag me niet aan", een benadering die populair was binnen het NPM-pakketecosysteem. Het bood eenvoudige interoperabiliteit zonder haken of ogen.
Nadat we Flowhub hadden gesloten, volgde een pauze van een paar jaar waarin ik bijna geen software publiceerde. Dit kwam ofwel doordat het niet haalbaar was vanwege mijn werksituatie, of omdat ik druk was met de boot.
De overstap naar EUPL
Dit jaar heb ik besloten mijn "standaardlicentie" te wijzigen naar EUPL-1.2. Dit is een door OSI goedgekeurde licentie voor vrije software, ontwikkeld en gepubliceerd door de Europese Unie. Het is een aanzienlijke afwijking van de licenties die ik in het verleden heb gebruikt. EUPL is een sterke copyleft-licentie die het "SaaS-gat" dicht door wederkerige licentiering te vereisen, ongeacht hoe de software wordt gedistribueerd.
In de loop der jaren is duidelijk geworden dat wij in het "open source"-kamp (in tegenstelling tot het "vrije software"-kamp) het de hele tijd bij het verkeerde eind hadden. We hebben het debat gewonnen, maar er is weinig aan winst voor de gebruikers of ontwikkelaars. Al onze inspanningen hebben er enkel voor gezorgd dat grote bedrijven gemakkelijker en goedkoper dingen konden bouwen en dat miljardairs biljardairs werden.
Het is daarom tijd om te stoppen met het gebruik van permissieve licenties. Als bedrijven onze software niet onder onze voorwaarden willen gebruiken, kunnen ze best de moeite of de tokens investeren om hun eigen software te bouwen.
Daarnaast is het een voordeel dat EUPL officieel erkende vertalingen heeft in 23 talen, in een wereld waar het grootste deel van de software wordt gebouwd en gebruikt buiten Silicon Valley.
Projecten onder EUPL
Ik heb de volgende projecten al onder de EUPL gepubliceerd:
- reticulum-js: Een JavaScript-implementatie van het Reticulum mesh-netwerkprotocol.
- dacar: Een gedecentraliseerd autorisatiesysteem gebouwd op Reticulum.
- signalk-energy-predictor: Een voorspellingssysteem voor boten die op hernieuwbare energie varen.
- offshore-blogging-system: Een tool voor het publiceren van blogberichten en het downloaden van weergegevens via InReach satelliet-tekstberichten.
Daarnaast wordt de nieuwe herschrijving van de NoFlo Development Environment ontwikkeld onder de EUPL. NoFlo zelf blijft MIT-gelicenseerd, aangezien dit een bestaand project is met veel bijdragen van derden.
Ik heb mijn licentie gewijzigd
Midgard was volledig LGPLv2. Dit was een eenvoudigere tijd waarin er niet zo veel licenties voor vrije software waren. Omdat Midgard een webframework was, voelde een zwakke copyleft-licentie als de juiste keuze. De voorbeeldwebsite die bij Midgard werd geleverd, was X11-gelicenseerd.
Toen ik rond 2011 serieuzer met JavaScript begon te werken, stapte ik over op de MIT-licentie. Dit was een eenvoudige kwestie van "doe wat je wilt, maar klaag me niet aan", een benadering die populair was binnen het NPM-pakketecosysteem. Het bood eenvoudige interoperabiliteit zonder haken of ogen.
Nadat we Flowhub hadden gesloten, volgde een pauze van een paar jaar waarin ik bijna geen software publiceerde. Dit kwam ofwel doordat het niet haalbaar was vanwege mijn werksituatie, of omdat ik druk was met de boot.
De overstap naar EUPL
Dit jaar heb ik besloten mijn "standaardlicentie" te wijzigen naar EUPL-1.2. Dit is een door OSI goedgekeurde licentie voor vrije software, ontwikkeld en gepubliceerd door de Europese Unie. Het is een aanzienlijke afwijking van de licenties die ik in het verleden heb gebruikt. EUPL is een sterke copyleft-licentie die het "SaaS-gat" dicht door wederkerige licentiering te vereisen, ongeacht hoe de software wordt gedistribueerd.
In de loop der jaren is duidelijk geworden dat wij in het "open source"-kamp (in tegenstelling tot het "vrije software"-kamp) het de hele tijd bij het verkeerde eind hadden. We hebben het debat gewonnen, maar er is weinig aan winst voor de gebruikers of ontwikkelaars. Al onze inspanningen hebben er enkel voor gezorgd dat grote bedrijven gemakkelijker en goedkoper dingen konden bouwen en dat miljardairs biljardairs werden.
Het is daarom tijd om te stoppen met het gebruik van permissieve licenties. Als bedrijven onze software niet onder onze voorwaarden willen gebruiken, kunnen ze best de moeite of de tokens investeren om hun eigen software te bouwen.
Daarnaast is het een voordeel dat EUPL officieel erkende vertalingen heeft in 23 talen, in een wereld waar het grootste deel van de software wordt gebouwd en gebruikt buiten Silicon Valley.
Projecten onder EUPL
Ik heb de volgende projecten al onder de EUPL gepubliceerd:
- reticulum-js: Een JavaScript-implementatie van het Reticulum mesh-netwerkprotocol.
- dacar: Een gedecentraliseerd autorisatiesysteem gebouwd op Reticulum.
- signalk-energy-predictor: Een voorspellingssysteem voor boten die op hernieuwbare energie varen.
- offshore-blogging-system: Een tool voor het publiceren van blogberichten en het downloaden van weergegevens via InReach satelliet-tekstberichten.
Daarnaast wordt de nieuwe herschrijving van de NoFlo Development Environment ontwikkeld onder de EUPL. NoFlo zelf blijft MIT-gelicenseerd, aangezien dit een bestaand project is met veel bijdragen van derden.
Groetjes,