De MegCell Pulse is een innovatief, 3D-printbaar robotisch systeem dat is ontworpen om digitale muziek in tablatuurformaat fysiek uit te voeren op een akoestische gitaar. Het apparaat bootst de bewegingen van een menselijke gitarist na door gebruik te maken van een mechanische structuur bestaande uit tandwielen, magnetische actuatoren en mechanische armen.
Het project, ontwikkeld door de Nieuw-Zeelandse ingenieur Bruce, onderscheidt zich doordat het direct werkt met digitale notaties zonder complexe specifieke programmering. Via een Kickstarter-campagne worden de STL-bestanden, onderdelenlijsten en montage-instructies gedeeld, waardoor het systeem repliceerbaar en upgradebaar is. Hoewel er momenteel beperkingen zijn—zoals een beperkt bereik op het toetsenbord en het ontbreken van legato-technieken—biedt het een unieke brug tussen digitale muziek en fysieke klank.
3D-printbare 'robot' speelt gitaarmeesterwerken in je woonkamer
De drijfveer achter dit wilde robotica-project is minder de technologie zelf dan het uitgangspunt: "Wat als digitale muziek een echt instrument zou kunnen aansturen en weer fysiek geluid zou worden?"
Dit leidde tot de uitvinding van de MegCell Pulse, een 3D-printbaar robotisch systeem dat op elke akoestische gitaar past en muziek speelt die in een digitaal tablatuurformaat wordt ingevoerd. De machine drukt daadwerkelijk de snaren tussen de frets in en tokkelt deze snaren op tijd, net als een menselijke gitarist.
MegCell Pulse: Je gitaar speelt zichzelf
Wat je hoort is het geluid van het instrument zelf, inclusief alle akoestische eigenschappen van zowel de gitaar als de ruimte waarin deze staat.
De machine werkt via een mechanische structuur die is opgesplitst in het equivalent van de grijphand en de slaghand van een muzikant. Deze structuur maakt gebruik van:
- Een reeks tandwielen;
- Magnetische actuatoren;
- Mechanische armen.
Hoewel er eerder robots zijn gezien die instrumenten bespelen, is dit een geheel andere benadering. De Pulse kan veel complexere composities uitvoeren dan bijvoorbeeld een paar industriële robotarmen en kan direct werken met digitale notaties zonder dat daar specifieke programmering voor nodig is.
Ontwikkeling en beschikbaarheid
De ontwikkelaar, een in Nieuw-Zeeland gevestigde ingenieur die online bekendstaat als Bruce, heeft niet alleen de machine ontwikkeld en de mechanische componenten gekalibreerd, maar heeft het systeem ook zo ingericht dat het een menselijke muzikant kan ondersteunen door de taken van de grijphand over te nemen.
Bruce heeft ervoor gezorgd dat de Pulse repliceerbaar is via een Kickstarter-campagne. Steuners ontvangen:
- STL-bestanden voor het 3D-printen van de meeste componenten;
- Een aparte onderdelenlijst;
- Montage-instructies om het geheel zelf in elkaar te zetten.
Dit betekent ook dat het apparaat in de toekomst gerepareerd en geüpgraded kan worden.
Beperkingen en toekomstperspectief
In de huidige vorm zijn er zeker beperkingen aan wat het systeem kan spelen. Zo bestrijkt het niet het volledige toetsenbord van de meeste gitaren en kan het niet tussen de frets glijden om legato-lijnen te spelen. Toch is het resultaat indrukwekkend en wordt de belofte van het leveren van fysiek geluid aan de luisteraar waargemaakt.
Bruce merkt op dat het systeem nog in ontwikkeling is. Er is mogelijk ruimte om versieringen en nuances toe te voegen aan de uitvoeringen van de Pulse, waardoor het geluid menselijker zou kunnen worden.
***
Bron: Kickstarter
3D-printbare 'robot' speelt gitaarmeesterwerken in je woonkamer
De drijfveer achter dit wilde robotica-project is minder de technologie zelf dan het uitgangspunt: "Wat als digitale muziek een echt instrument zou kunnen aansturen en weer fysiek geluid zou worden?"
Dit leidde tot de uitvinding van de MegCell Pulse, een 3D-printbaar robotisch systeem dat op elke akoestische gitaar past en muziek speelt die in een digitaal tablatuurformaat wordt ingevoerd. De machine drukt daadwerkelijk de snaren tussen de frets in en tokkelt deze snaren op tijd, net als een menselijke gitarist.
MegCell Pulse: Je gitaar speelt zichzelf
Wat je hoort is het geluid van het instrument zelf, inclusief alle akoestische eigenschappen van zowel de gitaar als de ruimte waarin deze staat.
De machine werkt via een mechanische structuur die is opgesplitst in het equivalent van de grijphand en de slaghand van een muzikant. Deze structuur maakt gebruik van:
- Een reeks tandwielen;
- Magnetische actuatoren;
- Mechanische armen.
Hoewel er eerder robots zijn gezien die instrumenten bespelen, is dit een geheel andere benadering. De Pulse kan veel complexere composities uitvoeren dan bijvoorbeeld een paar industriële robotarmen en kan direct werken met digitale notaties zonder dat daar specifieke programmering voor nodig is.
Ontwikkeling en beschikbaarheid
De ontwikkelaar, een in Nieuw-Zeeland gevestigde ingenieur die online bekendstaat als Bruce, heeft niet alleen de machine ontwikkeld en de mechanische componenten gekalibreerd, maar heeft het systeem ook zo ingericht dat het een menselijke muzikant kan ondersteunen door de taken van de grijphand over te nemen.
Bruce heeft ervoor gezorgd dat de Pulse repliceerbaar is via een Kickstarter-campagne. Steuners ontvangen:
- STL-bestanden voor het 3D-printen van de meeste componenten;
- Een aparte onderdelenlijst;
- Montage-instructies om het geheel zelf in elkaar te zetten.
Dit betekent ook dat het apparaat in de toekomst gerepareerd en geüpgraded kan worden.
Beperkingen en toekomstperspectief
In de huidige vorm zijn er zeker beperkingen aan wat het systeem kan spelen. Zo bestrijkt het niet het volledige toetsenbord van de meeste gitaren en kan het niet tussen de frets glijden om legato-lijnen te spelen. Toch is het resultaat indrukwekkend en wordt de belofte van het leveren van fysiek geluid aan de luisteraar waargemaakt.
Bruce merkt op dat het systeem nog in ontwikkeling is. Er is mogelijk ruimte om versieringen en nuances toe te voegen aan de uitvoeringen van de Pulse, waardoor het geluid menselijker zou kunnen worden.
***
Bron: Kickstarter
Groetjes,