De auteur betoogt dat we in een tijd van constante overstimulatie door de aandachtseconomie leven en dat het toiletbezoek een unieke, gratis gelegenheid biedt voor stille reflectie. Door de telefoon weg te laten, krijgen de hersenen de ruimte om 'huishoudelijke taken' uit te voeren, zoals het verwerken van emoties en het consolideren van herinneringen.
Daarnaast worden er praktische redenen genoemd om het toestel buiten te laten:
- Hygiëne: Het risico op microscopische ontlastingsdeeltjes op het apparaat.
- Gezondheid: De kans op het ontwikkelen van aambeilazen door te lang stilzitten.
Gebruik je telefoon niet terwijl je poept!
Je hersenen moeten net zo hard ontladen als je achterwerk.
Ik weet dat het saai klinkt om daar te zitten, alleen, vanaf het middel naakt, starend naar de muur. Maar dat is juist het punt.
Onze helse aandachtseconomie heeft een generatie angstige en overgestimuleerde (en waarschijnlijk constipeerde) mensen voortgebracht. Stille reflectie is een "oude techniek" die we in onze agenda's plannen en waarvoor we zelfs betalen. Maar je kunt het gratis doen, en je hoeft er niet eens een herinnering voor in te stellen. Wacht gewoon tot die natuurlijke drang zich aandient.
Ons lichaam heeft ons een ingebouwde biologische hall pass gegeven om een paar kostbare momenten uit de wereld te stappen. We kunnen ons platleggen en ons als commando's door het kruisvuur van 5G-, wifi- en bluetoothsignalen manoeuvreren naar de enige echt private¹ plek in ons huis.
Die kleine, speciale plek om jezelf letterlijk te ontlasten. Waar je alleen kunt zitten en een paar minuten kunt... bestaan.
Wanneer we stoppen met het constant voeden van onze hersenen met input, kunnen ze eindelijk de huishoudelijke taken van de geest uitvoeren. In deze staat zullen ze herinneringen consolideren, ideeën verbinden, emoties verwerken en waarschijnlijk hoogscorende Scrabble-woorden genereren.
Als onze hersenen pizzabakkers waren, zouden ze die draaiende pizza's die je in de lucht hield, netjes in de steenoven schuiven om te bakken. Pas dan zou je nieuwe bestellingen kunnen aannemen van de eindeloze rij klanten aan de deur.
Analogieën (metaforen?) opzij gelaten: soms hebben we gewoon een goede stoelgang nodig om ons weer recht te zetten.
Dus neem je telefoon niet mee naar binnen. Ik weet dat de impuls sterk is; ik merk vaak dat mijn telefoon uit het niets in mijn hand is verschenen. Maar elke keer wordt het iets makkelijker.
Als je nog wat meer overtuiging nodig hebt: er zitten waarschijnlijk microscopisch kleine ontlastingsdeeltjes op elk oppervlak daar binnen, en er is geen manier waarop je telefoon daar ongeschonden uitkomt. Daarnaast kun je aambeilazen krijgen.
Wacht, lees je dit bericht op het toilet...?
***
¹ Ik begrijp dat dit wellicht niet geldt voor mensen die een huis delen met nieuwsgierige peuters.
Gebruik je telefoon niet terwijl je poept!
Je hersenen moeten net zo hard ontladen als je achterwerk.
Ik weet dat het saai klinkt om daar te zitten, alleen, vanaf het middel naakt, starend naar de muur. Maar dat is juist het punt.
Onze helse aandachtseconomie heeft een generatie angstige en overgestimuleerde (en waarschijnlijk constipeerde) mensen voortgebracht. Stille reflectie is een "oude techniek" die we in onze agenda's plannen en waarvoor we zelfs betalen. Maar je kunt het gratis doen, en je hoeft er niet eens een herinnering voor in te stellen. Wacht gewoon tot die natuurlijke drang zich aandient.
Ons lichaam heeft ons een ingebouwde biologische hall pass gegeven om een paar kostbare momenten uit de wereld te stappen. We kunnen ons platleggen en ons als commando's door het kruisvuur van 5G-, wifi- en bluetoothsignalen manoeuvreren naar de enige echt private¹ plek in ons huis.
Die kleine, speciale plek om jezelf letterlijk te ontlasten. Waar je alleen kunt zitten en een paar minuten kunt... bestaan.
Wanneer we stoppen met het constant voeden van onze hersenen met input, kunnen ze eindelijk de huishoudelijke taken van de geest uitvoeren. In deze staat zullen ze herinneringen consolideren, ideeën verbinden, emoties verwerken en waarschijnlijk hoogscorende Scrabble-woorden genereren.
Als onze hersenen pizzabakkers waren, zouden ze die draaiende pizza's die je in de lucht hield, netjes in de steenoven schuiven om te bakken. Pas dan zou je nieuwe bestellingen kunnen aannemen van de eindeloze rij klanten aan de deur.
Analogieën (metaforen?) opzij gelaten: soms hebben we gewoon een goede stoelgang nodig om ons weer recht te zetten.
Dus neem je telefoon niet mee naar binnen. Ik weet dat de impuls sterk is; ik merk vaak dat mijn telefoon uit het niets in mijn hand is verschenen. Maar elke keer wordt het iets makkelijker.
Als je nog wat meer overtuiging nodig hebt: er zitten waarschijnlijk microscopisch kleine ontlastingsdeeltjes op elk oppervlak daar binnen, en er is geen manier waarop je telefoon daar ongeschonden uitkomt. Daarnaast kun je aambeilazen krijgen.
Wacht, lees je dit bericht op het toilet...?
***
¹ Ik begrijp dat dit wellicht niet geldt voor mensen die een huis delen met nieuwsgierige peuters.
Groetjes,