De Hera-missie van de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA) staat op het punt om het binaire asteroïdepaar Dimorphos-Didymos te bereiken. Deze missie fungeert als vervolgonderzoek naar de resultaten van de NASA DART-missie uit 2022, waarbij een ruimtevaartuig opzettelijk tegen Dimorphos botste om de baan van de asteroïde te wijzigen.
Belangrijkste doelen en details:
- Observatie: Hera zal close-up beelden maken van de inslagplaats en de huidige staat van de asteroïden analyseren.
- CubeSats: De missie zet twee CubeSats in: Milani (voor analyse van het stofveld en spectrale samenstelling) en Juventas (voor onderzoek naar de interne structuur en een mogelijke landing).
- Wetenschappelijk belang: Het onderzoek naar deze 'rubble pile' asteroïden is essentieel voor het ontwikkelen van strategieën voor planetaire verdediging.
Hera werd gelanceerd in oktober 2024 en zal na de nominale missie in 2027 mogelijk worden ingezet als technologie-demonstrator voor autonome besturingstechnieken.
Hera-missie bereidt zich voor op vervolgonderzoek van asteroïden
Auteur: David Dickinson Datum: 18 oktober 2026
Een weergave van Hera toont het ruimtevaartuig dat de asteroïde Dimorphos nadert, met een deel van de grotere asteroïde Didymos aan de linkerkant. In november en december zal Hera basismetingen van de asteroïden uitvoeren vanaf een afstand van 25 tot 30 kilometer. (Bron: ESA-Science Office)
Over een maand zal de Hera-missie van de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA) geschiedenis schrijven. Met een snelheid van 12 kilometer per seconde ten opzichte van de aarde, staat de missie op het punt om samen te komen met het binaire asteroïdepaar Dimorphos-Didymos. De Double Asteroid Redirection Test (DART)-missie van NASA botste in 2022 tegen Dimorphos, en nu zal Hera een vervolgbeeld geven van het resultaat van die missie. De Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA) heeft onlangs een prikkelende blik geworpen op de perspectieven van Hera en wat een astronaut zou kunnen zien vanaf het oppervlak van de asteroïden terwijl de missie voorbijraast.
Maar hoe zou het zijn om mee te reizen aan boord van Hera? Hera werd gelanceerd op een SpaceX Falcon 9-raket vanaf Cape Canaveral, Florida, op 7 oktober 2024, en is ESA's eerste missie in de klasse van het Space Safety Programme. Het ruimtevaartuig deed er iets meer dan twee jaar over om zijn bestemming te bereiken. Zelfs nu is het paar asteroïden in het zicht van Hera nog niet meer dan een paar pixels breed. De missie heeft Didymos in juli 2026 in beeld gebracht.
Waarom Hera Didymos achtervolgt
65803 Didymos werd op 11 april 1996 ontdekt door de Kitt Peak Spacewatch-survey. De asteroïde heeft een diameter van 780 meter en draait elke 2,1 jaar eenmaal om de zon. In 2003 werd ontdekt dat de asteroïde een kleine maan heeft: een rots van 151 meter breed genaamd Dimorphos. Wetenschappers ontdekken dat steeds meer asteroïden in feite binaire paren zijn.
Net als onze maan zijn beide objecten donker en rijk aan silicium. De ontmoeting met Hera vindt plaats op 1,5 astronomische eenheid van de zon. Dit zorgt voor een dimmer uitzicht, hoewel er nog steeds genoeg energie is voor de twee zonnepanelen van Hera van elk 5 meter lang.
Didymos is een snelle rotator en draait elke 2,2 uur eenmaal om zijn as. Vlak voor de inslag zag DART Dimorphos als een ‘rubble pile asteroid’ (een puinhoop-asteroïde), vergelijkbaar met 101955 Bennu of 162173 Ryugu, die respectievelijk werden bezocht door de Osiris-Rex-missie van NASA en de Hayabusa2-missie van het Japanse ruimtevaartagentschap JAXA. Men vermoedt dat deze rotsstapels op hun limiet zitten wat betreft het bij elkaar houden versus uit elkaar vallen. De inslag van DART met een snelheid van 6,6 km/s verkortte de oorspronkelijke baan van 11 uur en 55 minuten met ongeveer 32 minuten, en in de weken na de inslag werd een puinstroom vanuit het binaire paar waargenomen.
Een preview van de aankomst zou de eerste close-up beelden van Dimorphos na de inslag moeten opleveren. Dit soort onderzoek zou nuttig kunnen zijn als we ooit een op aarde afstevende asteroïde uit de weg moeten ruimen.
Zeker zou het staan op het met rotsblokken bezaaide oppervlak van een van beide asteroïden een buitenaards uitzicht bieden van een draaiende hemel die gedomineerd wordt door de andere nabije asteroïde-metgezel. De zwakke zwaartekracht van beide asteroïden zou een aspirant-astronaut in staat stellen om in een rustig tempo van enkele dagen naar het oppervlak te vallen.
Hera’s paar CubeSats zal dit testen. Juventas en Milani — respectievelijk gebouwd door GomSpace in Luxemburg en Tyvak International in Turijn, Italië — zullen Hera kort na de rendezvous volgende maand verlaten. Milani zal het stofveld rond beide asteroïden analyseren en de spectrale samenstelling van het paar bestuderen, terwijl Juventas vergelijkingen zal maken van de interne structuur van de asteroïden en mogelijk zelfs Dimorphos zal naderen en erop zal landen.
Nadat Hera in 2027 klaar is met zijn nominale missie, kunnen controllers ervoor kiezen om de levensduur te verlengen als technologie-demonstrator, om zo autonome besturingstechnieken voor ruimtevaartuigen te testen.
Het wordt spannend om het Didymos-Dimorphos-systeem opnieuw te kunnen bekijken. En hoewel we er niet persoonlijk aanwezig kunnen zijn, kunnen we via de ogen van Hera toch een nauwe blik werpen op deze buitenaardse werelden.
Hera-missie bereidt zich voor op vervolgonderzoek van asteroïden
Auteur: David Dickinson Datum: 18 oktober 2026
Een weergave van Hera toont het ruimtevaartuig dat de asteroïde Dimorphos nadert, met een deel van de grotere asteroïde Didymos aan de linkerkant. In november en december zal Hera basismetingen van de asteroïden uitvoeren vanaf een afstand van 25 tot 30 kilometer. (Bron: ESA-Science Office)
Over een maand zal de Hera-missie van de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA) geschiedenis schrijven. Met een snelheid van 12 kilometer per seconde ten opzichte van de aarde, staat de missie op het punt om samen te komen met het binaire asteroïdepaar Dimorphos-Didymos. De Double Asteroid Redirection Test (DART)-missie van NASA botste in 2022 tegen Dimorphos, en nu zal Hera een vervolgbeeld geven van het resultaat van die missie. De Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA) heeft onlangs een prikkelende blik geworpen op de perspectieven van Hera en wat een astronaut zou kunnen zien vanaf het oppervlak van de asteroïden terwijl de missie voorbijraast.
Maar hoe zou het zijn om mee te reizen aan boord van Hera? Hera werd gelanceerd op een SpaceX Falcon 9-raket vanaf Cape Canaveral, Florida, op 7 oktober 2024, en is ESA's eerste missie in de klasse van het Space Safety Programme. Het ruimtevaartuig deed er iets meer dan twee jaar over om zijn bestemming te bereiken. Zelfs nu is het paar asteroïden in het zicht van Hera nog niet meer dan een paar pixels breed. De missie heeft Didymos in juli 2026 in beeld gebracht.
Waarom Hera Didymos achtervolgt
65803 Didymos werd op 11 april 1996 ontdekt door de Kitt Peak Spacewatch-survey. De asteroïde heeft een diameter van 780 meter en draait elke 2,1 jaar eenmaal om de zon. In 2003 werd ontdekt dat de asteroïde een kleine maan heeft: een rots van 151 meter breed genaamd Dimorphos. Wetenschappers ontdekken dat steeds meer asteroïden in feite binaire paren zijn.
Net als onze maan zijn beide objecten donker en rijk aan silicium. De ontmoeting met Hera vindt plaats op 1,5 astronomische eenheid van de zon. Dit zorgt voor een dimmer uitzicht, hoewel er nog steeds genoeg energie is voor de twee zonnepanelen van Hera van elk 5 meter lang.
Didymos is een snelle rotator en draait elke 2,2 uur eenmaal om zijn as. Vlak voor de inslag zag DART Dimorphos als een ‘rubble pile asteroid’ (een puinhoop-asteroïde), vergelijkbaar met 101955 Bennu of 162173 Ryugu, die respectievelijk werden bezocht door de Osiris-Rex-missie van NASA en de Hayabusa2-missie van het Japanse ruimtevaartagentschap JAXA. Men vermoedt dat deze rotsstapels op hun limiet zitten wat betreft het bij elkaar houden versus uit elkaar vallen. De inslag van DART met een snelheid van 6,6 km/s verkortte de oorspronkelijke baan van 11 uur en 55 minuten met ongeveer 32 minuten, en in de weken na de inslag werd een puinstroom vanuit het binaire paar waargenomen.
Een preview van de aankomst zou de eerste close-up beelden van Dimorphos na de inslag moeten opleveren. Dit soort onderzoek zou nuttig kunnen zijn als we ooit een op aarde afstevende asteroïde uit de weg moeten ruimen.
Zeker zou het staan op het met rotsblokken bezaaide oppervlak van een van beide asteroïden een buitenaards uitzicht bieden van een draaiende hemel die gedomineerd wordt door de andere nabije asteroïde-metgezel. De zwakke zwaartekracht van beide asteroïden zou een aspirant-astronaut in staat stellen om in een rustig tempo van enkele dagen naar het oppervlak te vallen.
Hera’s paar CubeSats zal dit testen. Juventas en Milani — respectievelijk gebouwd door GomSpace in Luxemburg en Tyvak International in Turijn, Italië — zullen Hera kort na de rendezvous volgende maand verlaten. Milani zal het stofveld rond beide asteroïden analyseren en de spectrale samenstelling van het paar bestuderen, terwijl Juventas vergelijkingen zal maken van de interne structuur van de asteroïden en mogelijk zelfs Dimorphos zal naderen en erop zal landen.
Nadat Hera in 2027 klaar is met zijn nominale missie, kunnen controllers ervoor kiezen om de levensduur te verlengen als technologie-demonstrator, om zo autonome besturingstechnieken voor ruimtevaartuigen te testen.
Het wordt spannend om het Didymos-Dimorphos-systeem opnieuw te kunnen bekijken. En hoewel we er niet persoonlijk aanwezig kunnen zijn, kunnen we via de ogen van Hera toch een nauwe blik werpen op deze buitenaardse werelden.
Groetjes,