‘Der Viener Schlinger’: Het vleeskanon dat 20.000 hotdogs lanceerde
Ik haalde het niet voor de Husker-drumline. Ik zakte voor mijn eerste poging om Lil’ Red te worden. Maar vandaag, een kwart eeuw na mijn studietijd, betreed ik eindelijk de binnenste cirkel van het Huskerdom. Ik ben opgeklommen van de rood-witte plebejers tot een machtige paladijn van Husker Nation. Van achter de betonnen pilaar van Sectie 7 tot aan de skyboxes: ik sta op het punt om met Der Viener Schlinger te schieten.
Het is het eerste kwart van de wedstrijd tegen North Dakota en ik loop vanuit de naar Valentino's ruikende ingewanden van Memorial Stadium naar de noordoosthoek van Tom Osborne Field.
Mijn gids voor het schieten van hotdogs, Tim Eliker, draagt een T-shirt dat zo druk is dat het lijkt alsof Picasso aan de slag is gegaan met de vlag van de staat Maryland. Hij overhandigt me de lanceerder, die opmerkelijk licht aanvoelt. Elikers sturende hand houdt het apparaat bijna loodrecht op de grond, uit angst dat ik onbedoeld geweld zou plegen.
Ik haal de trekker over – moeiteloos, met bijna geen terugslag – en een hotdog van het merk Fairbury schiet zo hoog dat hij buiten het bereik van de hoge lampen van Memorial verdwijnt. Vervolgens komt hij bijna recht naar beneden en landt hij met een doffe klap minder dan twee meter voor me.
Zonder een woord te zeggen, schuift Eliker dezelfde hotdog terug in het geweer alsof er niets is gebeurd. Ik richt en vuur opnieuw. Deze keer raak ik de bovenste ring van het oostelijke stadiongedeelte.
Dertig jaar geleden werd er in Nebraska een kind geboren — een baby die een volkomen legale raketmotor was, en die dit seizoen zijn 200ste verschijning maakte in Memorial Stadium. Het is de vreemde trots van Nebraska geworden, een van onze meest gekoesterde instituten: Der Viener Schlinger, de eerste handheld hotdoglanceerder ter wereld.
De geboorte van The Schlinger
Op 30 september 1996 keek Marc Roode thuis in Fairbury naar de strijd tussen de Dallas Cowboys en de Philadelphia Eagles tijdens Monday Night Football. Hij merkte een vreemde onrust op aan de zijlijn van het Veterans Stadium die niets met American football te maken had.
De Phillie Phanatic — de taxonomisch cryptische mascotte van het honkbalteam van de stad — vuurde dingen af in de tribunes die leken op hotdogs, vanuit een apparaat dat was gemonteerd op een quad. Als marketingdirecteur van het moederbedrijf van Fairbury Brand Meats zag Roode direct hoe zo’n apparaat kon helpen bij het promoten van zijn paradepaardje: de beroemde felrode hotdog.
Hij nam contact op met Buckeye Epstein, een sportmarketeer uit Texas die de rechten op de lanceerder had gekocht nadat deze in april was gedebuteerd tijdens de openingsdag van de Phillies. Epstein verkocht Roode een lanceerder, die het volgende voorjaar in Nebraska arriveerde.
Tom Osborne gaf persoonlijk zijn zegen voor de introductie van Der Viener Schlinger tijdens de Husker-wedstrijden, hoewel hij niet wilde dat het apparaat op het veld zou staan. Omdat de Universiteit van Nebraska weigerde een quad in Memorial Stadium toe te laten, moest Roode het systeem aanpassen. Hij gebruikte een commerciële tweewielige transportwagen om de CO2-voorraadtank en de lanceerder zelf te vervoeren. De schutter zou het apparaat met twee handen vasthouden.
Roode besefte dat hij iemand met aanzienlijke kracht nodig had om het kanon te bedienen. In de zomer van 1997 ontmoette hij in Lincoln Conrad Good, die toepasselijk bij het lucht- en ruimtevaartbedrijf General Dynamics werkte.
Hotdogkanonnen in Amerika
In het begin van de jaren 90 begonnen sportmascottes T-shirts naar de tribunes te slingeren met oversized elastieken katapulten. Daarna introduceerde de Coyote van de San Antonio Spurs een T-shirtkanon dat was verbonden met een CO2-tank op de rug.
De 'Hot Dog Launcher' van de Phillies, die debuteerde als een apparaat van 1,1 meter lang op een quad, groeide later uit tot een stikstofkanon van bijna 2,4 meter, gemonteerd op een nog groter John Deere-voertuig.
Andere voorbeelden van dergelijke apparaten zijn:
- De Bratzooka: Sinds 1998 lanceert dit apparaat Duitse worsten in Appleton voor de minor league honkbalploeg Wisconsin Timber Rattlers.
- De Gatling-gun versie: Sinds 2018 schiet een versie gemonteerd op een nepgrill tijdens thuiswedstrijden van de Milwaukee Bucks worsten af in een tempo van 24 per 10 seconden. Elke worst zit in een schuimrubberen 'noodle', waardoor er ook sauspakjes bij kunnen.
- Overige teams: De St. Paul Saints, Milwaukee Brewers, St. Louis Cardinals, Kansas City Royals, Pittsburgh Pirates (die ook pierogis heeft geschoten) en Seattle Seahawks hebben ook hotdoglanceerders gebruikt.
Good was een man van onbetwiste omvang. Roode vertelde me dat hij jaren later tegen Good zei: "Ik heb je in ons register staan op 2,01 meter en 159 kilo." Good reageerde simpelweg: "159 kilo is een onderschatting." Good werd de man van Fairbury in Memorial; hij was de schutter voor de opening tegen Akron in 1997 en bleef dat gedurende de volgende 18 seizoenen.
"Ik heb een paar trotse momenten in dat stadion gehad," vertelde Good me. Vanwege de kinderen die hem door het stadion volgden, vergeleek hij zijn dienst met die van de Rattenvanger van Hamelen. Good stopte in 2015 vanwege balansproblemen door neuropathie. "Ik slet mezelf op... het was tijd om een stap terug te doen."
Tim Eliker, zijn in Lincoln geboren leerling, nam het over. Beiden waren herkenbaar aan hun enorme postuur en hun kenmerkende slagersjassen — die vaak voor laboratoriumjassen werden aangezien — een idee van het reclamebureau van Fairbury.
"Die jassen worden door de USDA in de koelkamers gebruikt om warm te blijven," zei Eliker. "We dragen ze in de winter. Ze houden de wind goed tegen." Good voegde eraan toe: "Ze zorgden er zeker voor dat we opvielen. Je kon ons van grote afstand zien."
Op sociale media wordt Eliker onder verschillende namen genoemd: "Mr. Hot Dog Man", "Frank Furt", de "Weiner Winger", "Weiner Meister" en "Baron Von Viener Schlinger".
De wedstrijddag van Eliker is net zo ritueel als die van een Carthusiaanse monnik. Zijn eerste stop is het Embassy Suites in het centrum van Lincoln, waar hij minstens vier uur voor aanvang van de wedstrijd 50 hotdogs lanceert. Daarna gaat hij altijd naar het tailgate-feest van het Marriott Courtyard, waar hij poseert voor foto's en zijn pre-game maaltijd eet, maar niet schiet.
Minstens een uur voor de aftrap arriveert hij bij Memorial om de 100 hotdogs voor te bereiden die hij tijdens de wedstrijd zal lanceren. Na de eerste twee drives begint hij in de noordoosthoek van het stadion. Daarna cirkelt hij langs het veld, om in het tweede kwart bij de zuidwesthoek aan te komen, waar de kleine groep supporters van de tegenstander is gepropt tussen het scharlakenrood en crème. Tijdens de rust rust hij uit, om in het derde kwart terug te keren en ervoor te zorgen dat hij de gehele ovale tribune heeft bestreken.
Eliker en Good hebben Der Viener Schlinger ook gebruikt bij honkbal- en volleybalwedstrijden van de Huskers, ijshockeywedstrijden van de Lincoln Stars en Omaha Lancers, en minor league honkbalwedstrijden. Ze hebben geschoten in Eagle (sprint car races), Kearney (ijshockey), Minneapolis (pond hockey), North Platte (North Platte Days) en tijdens de parade van 4 juli in Seward. Ook bij Ribfest, een GermanFest en het Nebraska Cattleman's Ball was het kanon aanwezig. Ze hebben zelfs één keer bij een begrafenis geschoten.
In het begin sloeg de 'Schlingermania' in als een bom in de staat. "We kregen de gekste verzoeken," vertelde Roode me. "Mensen belden ons en boden belachelijke bedragen aan om het kanon mee te nemen naar kinderfeestjes."
Klaar, richten, frankfurter
In het begin bereidde Roode een hotdog voor door deze in folie te wikkelen en in een Ziploc-zak te verzegelen. Hij maakte een klein gaatje in de zak, zodat deze geen lucht zou vasthouden en aerodynamischer zou zijn. "Zodra hij uit de buis kwam, zou de Ziploc-zak openklappen naar zijn normale grootte en gaan wapperen door de windweerstand," aldus Roode.
Volgens Eliker kon je echter niet met precisie richten en vuren. Tijdens een volleybalwedstrijd in 1997 keek professor civiele techniek Rollin Hotchkiss met afkeuring toe hoe een hotdog vanaf de heup van Good over het veld de tribunes in vloog. Hotchkiss merkte aanzienlijke luchtweerstand op. "Dat zag eruit als een kans," vertelde hij aan de Daily Nebraskan. Hij stelde voor om beide hoeken van de Ziploc-zak af te plakken — een aanpassing die Eliker vandaag de dag nog steeds gebruikt.
Vervolgens startten ongeveer 170 studenten engineering van de UNL aan een project van vier weken om de prestaties van Der Viener Schlinger te verbeteren. Een van de finalisten was een industriële katapult van chirurgisch rubber, een andere was een variant op boog en pijl. Tijdens een showdown in het Cook Pavilion schoten de twee winnende teams, die beiden gebruikmaakten van samengeperst gas, hotdogs naar 77 en 80 yards. Hiermee werd het oorspronkelijke record van 47 yards verpletterd. Deze studenten introduceerden twee permanente wijzigingen: ze vergrootten de diameter van de CO2-buis en verkortten de lengte ervan.
Wijzigingen zijn zeldzaam: er hebben slechts vijf Der Viener Schlingers bestaan. Roode huurde een bedrijf in Beatrice in om een tweede geweer te maken. Samen met een promovendus van de UNL bouwde hij ook een "carbon copy" van het originele geweer: een zelfvoorzienend apparaat waarbij de operator een CO2-canister in een rugzak kon dragen. "Het was vrij onhandig en werkte niet geweldig," zei Roode.
Wimmer’s, dat Fairbury in 2004 kocht, bestelde geen nieuwe, maar Land O’Frost, dat Wimmer’s in 2012 overnam, liet twee nieuwe "neven" van de Schlinger maken om Ambassador Meats in Minnesota en Wimmer’s hotdogs in Iowa te promoten.
De versie 1.0 van Der Viener Schlinger, 1,1 meter lang, kon een hotdog met 70 mph over een afstand van ongeveer 150 voet (45 meter) schieten. De huidige versie, die ik tijdens de wedstrijd tegen North Dakota gebruikte, is 1,8 meter lang en weegt 9 kilo. Hij kan een 'Fairbury Tomboy' van 75 gram met 90 mph vanaf Tom Osborne Field in elke richting vuren — zelfs over de 50 meter hoge skyboxes.
Gedurende een uur, terwijl het eerste kwart overging in het tweede en het tweede in het derde, drong ik me voor tussen de hoopvolle kinderen die braaf wachtten op hun kans om met de Schlinger te schieten. Ik schoot hotdogs naar de hoogste rijen van de East Stadium en richtte op mensen in de dure stoelen in het middenveld. Een paar uitgestrekte handen vingen ze op en hieven ze juichend omhoog. Anderen misten, waarna de hotdogs tegen het beton knalden en weggleden, gevolgd door fans die ze probeerden te vangen.
Een kogel verlaat een Colt .45 met ongeveer 260 meter per seconde. Dat is slechts ongeveer zes keer zo snel als de mondingssnelheid van een hotdog die de loop van Der Viener Schlinger verlaat.
Gezien het feit dat Good en Eliker bij elke thuiswedstrijd van de Huskers sinds het debuut van de Der Viener Schlinger 25 hotdogs per kwart hebben afgevuurd, zijn er in Memorial alleen al meer dan 20.000 hotdogs richting uitgestrekte handen geslingerd.
Ik ben slechts de nieuwste beroemdheid in een lange rij mensen die met de Der Viener Schlinger hebben geschoten: Bill Murray, Warren Buffett, Adam Devine, Larry the Cable Guy, Tommy Lee, Vince Gill, Alex Gordon, gouverneur Ben Nelson, gouverneur Mike Johanns, Johnny Rodgers, Rich Glover, Mike Rozier, Irving Fryar en Dean Steinkuhler. Eliker is zeer gul in het laten schieten door anderen: "Iedereen en iedereen, van kinderen tot volwassenen, Herbie, Lil’ Red en andere mascotte's en cheerleaders... Als Ohio State komt, praten ze er een week lang over: 'We mogen met de hotdogmachine schieten!'"
De naamgeving van het kanon
Het lanceerapparaat kreeg zijn naam in de aanloop naar het seizoen van 1997, toen Fairbury via de radiozenders van Lincoln een wedstrijd organiseerde om het kanon een naam te geven. Van de meer dan 1.000 inzendingen bereikten vier finalisten de laatste ronde. De finalisten waren: Dog in a Bun Gun, The Doginator, Master Blaster en Der Viener Schlinger. Rod Leber, destijds manager van een laboratorium voor bouwtesten, kwam met de winnende naam. Hij vertelde me dat hij op de universiteit Duits had gestudeerd en een Duitse achtergrond had, waardoor de naam simpelweg in zijn hoofd poppede.
De keuze werd gemaakt door het publiek: de luidste cheer won. Roode herinnert zich dat het oorverdovend was en dat het geen wedstrijd was. De beloning voor Leber — naast het feit dat hij onsterfelijk werd gemaakt als een spilfiguur in een van de meest gekoesterde tradities van het college football — was dat hij een hotdog op een doelwit in de tribunes mocht schieten. Hij miste.
Der Viener Schlinger klinkt alsof het Europees is — het hotdogkanon-equivalent van Häagen-Dazs. Maar het vertaalt zich niet zoals je zou verwachten. In het Duits betekent "der" "de" en "Wiener" betekent "uit Wenen (Oostenrijk)". Hoewel het Engelse "to sling" waarschijnlijk teruggaat op het Oudnoorse "slynja" (werpen), betekent het Duitse werkwoord "schlingen" eigenlijk "verslinden" of "met grote happen eten". Dus ik was vorig jaar tijdens de wedstrijd tegen Michigan State waarschijnlijk een echte wienerschlinger toen ik een in folie gewikkelde Fairbury verslond die Eliker toevallig op de stoel voor me had geslingerd.
Tony Bock, een host van Omapod en voormalig stand-up comedian in Los Angeles, had hier een act over. "Alleen al het zeggen van 'Der Viener Schlinger' op een comedy-podium roept een lach op, of je nu in Nebraska bent of niet," vertelde hij me. "Er is iets wezenlijk Nebraskans aan het moed verzamelen om het probleem op te lossen waar we voor de uitvinding van dit apparaat voor stonden: het onvermogen om de worsten te 'schlingen'."
Pas op voor vliegende worsten
Advocaten, overbezorgde ouders en fans van A Christmas Story denken ongetwijfeld aan het gevaar van "worst-boogschieten" in volle stadions. In 2018 bracht de Phillies een formeel excuus aan nadat de 58-jarige Kathy McVay in haar gezicht was geraakt door een hotdog en in het ziekenhuis belandde.
In 2008, tijdens zijn 176ste wedstrijd van de Kansas City Royals, werd John Coomer in zijn gezicht geraakt door een hotdog geschoten door mascot Sluggerrr. Nadat hij ontdekte dat zijn netvlies was losgelaten, klaagde Coomer de Royals aan. Het Hooggerechtshof van Missouri stelde hem in het gelijk en oordeelde dat "line-drives van gelanceerde pellets van bewerkt proteïne" geen inherent onderdeel van het spel zijn.
Tegenwoordig lijkt de sportfan nog sneller afgeleid door hun telefoon, 'kiss cams' of alcohol (dat nu in Memorial Stadium wordt verkocht), waardoor het een klein wonder is dat er niet meer oog- of neusschandalen zijn gebeurd.
Team Der Viener Schlinger doet zijn best om het netvlies van alle fans intact te houden. Good zei dat hij nog nooit een "bloedende lip" had gezien; het ergste incident was dat een dame in haar gezicht werd geraakt, waarna haar man de hotdog naar hen teruggooide. "We proberen niemand pijn te doen; dat is niet het punt," vertelde Eliker me, hoewel hij toegeeft vorig seizoen onbedoeld een biertje uit de hand van iemand te hebben geslagen.
Een gelanceerde hotdog raakte ooit de radioanalist van de Huskers, Matt Davison, in zijn borst terwijl hij in de persbox zat, waarbij de zonnebril die aan zijn poloshirt hing innaarstukken ging. "Ik ben in mijn hele leven nog nooit zo hard geraakt, zelfs niet tijdens mijn actieve speelcarrière," vertelde hij me.
Veiligheid, of in ieder geval kledingveiligheid, is ook de reden waarom de frankfurters van Der Viener Schlinger zonder saus en in folie vliegen. In het begin zaten er een ketchup- en een mosterdpakje bij. Dat werkte prima totdat een hotdog uit de buis kwam en "gewoon explodeerde", aldus Roode. "Alles wat we zagen waren stukjes hotdog, broodje en Ziploc-zakjes die door de lucht vlogen."
Wanneer de hotdog de persoon raakte die hem ving, spatte de saus over diens "gloednieuwe, mooie Husker-kleding". De maandagochtend daarna kreeg Roode een telefoontje van een heer uit West-Nebraska die klaagde dat de saus zijn kleding had bevlekt. De kleding was 175 dollar waard en de "munitie-overheersers" van Fairbury moesten dit vergoeden. Zo trad Der Viener Schlinger definitief in het tijdperk van de "naakte hotdog".
Het kanon heeft af en toe ook andere projectielen afgevuurd, zoals T-shirts en miniature footballs. Verrassend genoeg is er echter nooit een Runza (een lokale specialiteit) in de loop van Der Viener Schlinger geweest. Het probleem: hij past niet. "Ons broodje heeft een iets andere vorm, en om het apparaat te laten werken moet het echt de vorm van een hotdog hebben en goed ingepakt zijn," vertelde woordvoerder Becky Perrett van Runza.
Hotdogs: verleden, toekomst en heden
Men kan zich afvragen hoe hotdogs vóór het Schlinger-tijdperk bij de hongerige Huskers terechtkwamen. Naast de gewone verkopers was er de idiosyncratische P. Stephen Potter, die bekend stond om het handmatig werpen van worsten vanaf de zijlijn naar de tribunes. De advocaat uit Gothenburg, met zijn kenmerkende paardenstaart, was 36 jaar lang een vaste waarde bij de wedstrijden. Hij kon hotdogs tot 40 rijen omhoog werpen — verder dan de eerste Der Viener Schlinger kon reiken. "Hij was een scherpschutter met die hotdogs," zei Good.
Roode herinnert zich zowel de precisie als de eigenzinnigheid van Potter. Tijdens de wedstrijd tegen Akron in 1997 drukte Fairbury een poster met een schietschijf in het programma, waarop Good kon richten. "Potter kwam tijdens die eerste wedstrijd naar mij en Conrad toe aan de zijlijn en gaf me vier van die schijven," vertelde Roode. "Hotdogs kostten destijds 2 dollar, en hij wilde 8 dollar voor de vier hotdogs die hij had weggegeven (omdat hij die vier doelen had geraakt). Hij was behoorlijk kwaad, dus ik pakte mijn portemonnee en gaf hem een briefje van tien dollar."
Het seizoen van 1999 zou Potters laatste zijn. Hij wilde zijn jonge dochter op zijn rug dragen terwijl hij worsten wierp, maar de sportafdeling hield vast aan de regel dat zij een ticket nodig had, anders werd zijn vendor-licentie niet verlengd. "Misschien wilden ze hem wel weg hebben," zei Good. "Het liep een tijdje nogal uit de hand."
Potter overleed in 2019. Zijn ex-vrouw, Elizabeth Barrett, vertelde me: "Hij vond niet veel van Der Viener Schlinger omdat hij daardoor klanten verloor."
Hoe werkt Der Viener Schlinger precies?
Het hotdogkanon bestaat uit een loop, een tank met samengeperst gas en een ventiel daartussen, legt Carl Nelson uit, associate dean van de UNL engineering college. Wanneer het ventiel wordt geopend, wordt het gas onder druk blootgesteld aan de normale atmosferische druk. "Het gas wil uitzetten om die lagere druk te compenseren," zegt hij. "Dat expanderende gas duwt de hotdog uit de loop."
De tank heeft een regulator die kan worden afgesteld tot 100 pounds per square inch (PSI), de standaardmaat voor luchtdruk. Als je dat ding op 100 zet, vertelde Good, "dan zijn er momenten geweest dat er wel vijf hotdogs tegelijk uitvlogen met één druk op de trekker." Ideaal gezien wil je dat alle lucht achter één hotdog blijft, voor de maximale lancering.
De originele loop was gemaakt van "compressie-gevormd plastic", terwijl de huidige versie is gemaakt van glasvezel door een bedrijf uit Hastings. Een leuk feitje: Der Viener Schlinger verbruikt geen elektriciteit.
De huidige meester van de Schlinger, Eliker, heeft geen plannen om binnenkort met pensioen te gaan, maar Husker Nation kan in de toekomst te maken krijgen met een opvolgingscrisis. De 34-jarige Bradley Henderson is sinds 2011 in opleiding en is de aangewezen opvolger. Maar men moet de "hotdog-nepo-baby" Ryker Eliker niet onderschatten; hoewel hij pas 9 is, helpt hij zijn vader al jaren. "Hij schiet er constant mee," zegt zijn trotse vader.
Ik hoop dat er tegen de tijd dat de fakkel wordt overgedragen, de wereldwijde "Hot Dog Launcher Olympics" in Memorial Stadium worden georganiseerd. Land O’Frost Brand Manager Toni Kackery noemde een competitie "een leuk idee dat past bij het enthousiasme van de fans voor deze tradities."
Good kon zich de logistiek direct voorstellen: "Dat zou tijdens de rust in de verre endzone kunnen gebeuren." Eliker was sceptischer over de goedkeuring van de sportafdeling: "Ze zijn erg heilig over dat veld." Deputy Athletic Director Brandon Meier wilde geen toezeggingen doen, maar zei alleen: "Andere teams hebben geprobeerd het na te bootsen, maar er is maar één Der Viener Schlinger!"
Ik zal er zeker bij zijn, aangezien ik nu ben ingewijd in de heilige riten van de kunst van het "schlinging". Op de avond van mijn eerste ervaring, nadat ik acht of negen worsten had gelanceerd, werd ik overmoedig en wilde ik mijn schot voorspellen. Ik wist dat een vriend in de 99ste rij van de noordtribune zat, dus we plakten een hotdog extra strak af — wat Eliker een "bullet" noemt.
Ik richtte net rechts van het Jumbotron op de woorden "Zach Wiegert" en ik vuurde. De hotdog vloog schoon het stadion uit.
Hoewel fans van Nebraska het misschien niet precies zo zouden verwoorden, is er iets transcendentaals aan Husker Nation. Ik denk dat ze diep van binnen weten waar ik het over heb: transcendentaliteit is de ongebreidelde vreugde op het gezicht van een volwassen man die op heilige grond staat, omringd door zijn landgenoten, kijkend naar de parabool van een kleine tijdcapsule die de Sea of Red verlaat en verdwijnt in de duisternis van de nacht. Terwijl hij toekijkt hoe de varkens vliegen.
‘Der Viener Schlinger’: Het vleeskanon dat 20.000 hotdogs lanceerde
Ik haalde het niet voor de Husker-drumline. Ik zakte voor mijn eerste poging om Lil’ Red te worden. Maar vandaag, een kwart eeuw na mijn studietijd, betreed ik eindelijk de binnenste cirkel van het Huskerdom. Ik ben opgeklommen van de rood-witte plebejers tot een machtige paladijn van Husker Nation. Van achter de betonnen pilaar van Sectie 7 tot aan de skyboxes: ik sta op het punt om met Der Viener Schlinger te schieten.
Het is het eerste kwart van de wedstrijd tegen North Dakota en ik loop vanuit de naar Valentino's ruikende ingewanden van Memorial Stadium naar de noordoosthoek van Tom Osborne Field.
Mijn gids voor het schieten van hotdogs, Tim Eliker, draagt een T-shirt dat zo druk is dat het lijkt alsof Picasso aan de slag is gegaan met de vlag van de staat Maryland. Hij overhandigt me de lanceerder, die opmerkelijk licht aanvoelt. Elikers sturende hand houdt het apparaat bijna loodrecht op de grond, uit angst dat ik onbedoeld geweld zou plegen.
Ik haal de trekker over – moeiteloos, met bijna geen terugslag – en een hotdog van het merk Fairbury schiet zo hoog dat hij buiten het bereik van de hoge lampen van Memorial verdwijnt. Vervolgens komt hij bijna recht naar beneden en landt hij met een doffe klap minder dan twee meter voor me.
Zonder een woord te zeggen, schuift Eliker dezelfde hotdog terug in het geweer alsof er niets is gebeurd. Ik richt en vuur opnieuw. Deze keer raak ik de bovenste ring van het oostelijke stadiongedeelte.
Dertig jaar geleden werd er in Nebraska een kind geboren — een baby die een volkomen legale raketmotor was, en die dit seizoen zijn 200ste verschijning maakte in Memorial Stadium. Het is de vreemde trots van Nebraska geworden, een van onze meest gekoesterde instituten: Der Viener Schlinger, de eerste handheld hotdoglanceerder ter wereld.
De geboorte van The Schlinger
Op 30 september 1996 keek Marc Roode thuis in Fairbury naar de strijd tussen de Dallas Cowboys en de Philadelphia Eagles tijdens Monday Night Football. Hij merkte een vreemde onrust op aan de zijlijn van het Veterans Stadium die niets met American football te maken had.
De Phillie Phanatic — de taxonomisch cryptische mascotte van het honkbalteam van de stad — vuurde dingen af in de tribunes die leken op hotdogs, vanuit een apparaat dat was gemonteerd op een quad. Als marketingdirecteur van het moederbedrijf van Fairbury Brand Meats zag Roode direct hoe zo’n apparaat kon helpen bij het promoten van zijn paradepaardje: de beroemde felrode hotdog.
Hij nam contact op met Buckeye Epstein, een sportmarketeer uit Texas die de rechten op de lanceerder had gekocht nadat deze in april was gedebuteerd tijdens de openingsdag van de Phillies. Epstein verkocht Roode een lanceerder, die het volgende voorjaar in Nebraska arriveerde.
Tom Osborne gaf persoonlijk zijn zegen voor de introductie van Der Viener Schlinger tijdens de Husker-wedstrijden, hoewel hij niet wilde dat het apparaat op het veld zou staan. Omdat de Universiteit van Nebraska weigerde een quad in Memorial Stadium toe te laten, moest Roode het systeem aanpassen. Hij gebruikte een commerciële tweewielige transportwagen om de CO2-voorraadtank en de lanceerder zelf te vervoeren. De schutter zou het apparaat met twee handen vasthouden.
Roode besefte dat hij iemand met aanzienlijke kracht nodig had om het kanon te bedienen. In de zomer van 1997 ontmoette hij in Lincoln Conrad Good, die toepasselijk bij het lucht- en ruimtevaartbedrijf General Dynamics werkte.
Hotdogkanonnen in Amerika
In het begin van de jaren 90 begonnen sportmascottes T-shirts naar de tribunes te slingeren met oversized elastieken katapulten. Daarna introduceerde de Coyote van de San Antonio Spurs een T-shirtkanon dat was verbonden met een CO2-tank op de rug.
De 'Hot Dog Launcher' van de Phillies, die debuteerde als een apparaat van 1,1 meter lang op een quad, groeide later uit tot een stikstofkanon van bijna 2,4 meter, gemonteerd op een nog groter John Deere-voertuig.
Andere voorbeelden van dergelijke apparaten zijn:
- De Bratzooka: Sinds 1998 lanceert dit apparaat Duitse worsten in Appleton voor de minor league honkbalploeg Wisconsin Timber Rattlers.
- De Gatling-gun versie: Sinds 2018 schiet een versie gemonteerd op een nepgrill tijdens thuiswedstrijden van de Milwaukee Bucks worsten af in een tempo van 24 per 10 seconden. Elke worst zit in een schuimrubberen 'noodle', waardoor er ook sauspakjes bij kunnen.
- Overige teams: De St. Paul Saints, Milwaukee Brewers, St. Louis Cardinals, Kansas City Royals, Pittsburgh Pirates (die ook pierogis heeft geschoten) en Seattle Seahawks hebben ook hotdoglanceerders gebruikt.
Good was een man van onbetwiste omvang. Roode vertelde me dat hij jaren later tegen Good zei: "Ik heb je in ons register staan op 2,01 meter en 159 kilo." Good reageerde simpelweg: "159 kilo is een onderschatting." Good werd de man van Fairbury in Memorial; hij was de schutter voor de opening tegen Akron in 1997 en bleef dat gedurende de volgende 18 seizoenen.
"Ik heb een paar trotse momenten in dat stadion gehad," vertelde Good me. Vanwege de kinderen die hem door het stadion volgden, vergeleek hij zijn dienst met die van de Rattenvanger van Hamelen. Good stopte in 2015 vanwege balansproblemen door neuropathie. "Ik slet mezelf op... het was tijd om een stap terug te doen."
Tim Eliker, zijn in Lincoln geboren leerling, nam het over. Beiden waren herkenbaar aan hun enorme postuur en hun kenmerkende slagersjassen — die vaak voor laboratoriumjassen werden aangezien — een idee van het reclamebureau van Fairbury.
"Die jassen worden door de USDA in de koelkamers gebruikt om warm te blijven," zei Eliker. "We dragen ze in de winter. Ze houden de wind goed tegen." Good voegde eraan toe: "Ze zorgden er zeker voor dat we opvielen. Je kon ons van grote afstand zien."
Op sociale media wordt Eliker onder verschillende namen genoemd: "Mr. Hot Dog Man", "Frank Furt", de "Weiner Winger", "Weiner Meister" en "Baron Von Viener Schlinger".
De wedstrijddag van Eliker is net zo ritueel als die van een Carthusiaanse monnik. Zijn eerste stop is het Embassy Suites in het centrum van Lincoln, waar hij minstens vier uur voor aanvang van de wedstrijd 50 hotdogs lanceert. Daarna gaat hij altijd naar het tailgate-feest van het Marriott Courtyard, waar hij poseert voor foto's en zijn pre-game maaltijd eet, maar niet schiet.
Minstens een uur voor de aftrap arriveert hij bij Memorial om de 100 hotdogs voor te bereiden die hij tijdens de wedstrijd zal lanceren. Na de eerste twee drives begint hij in de noordoosthoek van het stadion. Daarna cirkelt hij langs het veld, om in het tweede kwart bij de zuidwesthoek aan te komen, waar de kleine groep supporters van de tegenstander is gepropt tussen het scharlakenrood en crème. Tijdens de rust rust hij uit, om in het derde kwart terug te keren en ervoor te zorgen dat hij de gehele ovale tribune heeft bestreken.
Eliker en Good hebben Der Viener Schlinger ook gebruikt bij honkbal- en volleybalwedstrijden van de Huskers, ijshockeywedstrijden van de Lincoln Stars en Omaha Lancers, en minor league honkbalwedstrijden. Ze hebben geschoten in Eagle (sprint car races), Kearney (ijshockey), Minneapolis (pond hockey), North Platte (North Platte Days) en tijdens de parade van 4 juli in Seward. Ook bij Ribfest, een GermanFest en het Nebraska Cattleman's Ball was het kanon aanwezig. Ze hebben zelfs één keer bij een begrafenis geschoten.
In het begin sloeg de 'Schlingermania' in als een bom in de staat. "We kregen de gekste verzoeken," vertelde Roode me. "Mensen belden ons en boden belachelijke bedragen aan om het kanon mee te nemen naar kinderfeestjes."
Klaar, richten, frankfurter
In het begin bereidde Roode een hotdog voor door deze in folie te wikkelen en in een Ziploc-zak te verzegelen. Hij maakte een klein gaatje in de zak, zodat deze geen lucht zou vasthouden en aerodynamischer zou zijn. "Zodra hij uit de buis kwam, zou de Ziploc-zak openklappen naar zijn normale grootte en gaan wapperen door de windweerstand," aldus Roode.
Volgens Eliker kon je echter niet met precisie richten en vuren. Tijdens een volleybalwedstrijd in 1997 keek professor civiele techniek Rollin Hotchkiss met afkeuring toe hoe een hotdog vanaf de heup van Good over het veld de tribunes in vloog. Hotchkiss merkte aanzienlijke luchtweerstand op. "Dat zag eruit als een kans," vertelde hij aan de Daily Nebraskan. Hij stelde voor om beide hoeken van de Ziploc-zak af te plakken — een aanpassing die Eliker vandaag de dag nog steeds gebruikt.
Vervolgens startten ongeveer 170 studenten engineering van de UNL aan een project van vier weken om de prestaties van Der Viener Schlinger te verbeteren. Een van de finalisten was een industriële katapult van chirurgisch rubber, een andere was een variant op boog en pijl. Tijdens een showdown in het Cook Pavilion schoten de twee winnende teams, die beiden gebruikmaakten van samengeperst gas, hotdogs naar 77 en 80 yards. Hiermee werd het oorspronkelijke record van 47 yards verpletterd. Deze studenten introduceerden twee permanente wijzigingen: ze vergrootten de diameter van de CO2-buis en verkortten de lengte ervan.
Wijzigingen zijn zeldzaam: er hebben slechts vijf Der Viener Schlingers bestaan. Roode huurde een bedrijf in Beatrice in om een tweede geweer te maken. Samen met een promovendus van de UNL bouwde hij ook een "carbon copy" van het originele geweer: een zelfvoorzienend apparaat waarbij de operator een CO2-canister in een rugzak kon dragen. "Het was vrij onhandig en werkte niet geweldig," zei Roode.
Wimmer’s, dat Fairbury in 2004 kocht, bestelde geen nieuwe, maar Land O’Frost, dat Wimmer’s in 2012 overnam, liet twee nieuwe "neven" van de Schlinger maken om Ambassador Meats in Minnesota en Wimmer’s hotdogs in Iowa te promoten.
De versie 1.0 van Der Viener Schlinger, 1,1 meter lang, kon een hotdog met 70 mph over een afstand van ongeveer 150 voet (45 meter) schieten. De huidige versie, die ik tijdens de wedstrijd tegen North Dakota gebruikte, is 1,8 meter lang en weegt 9 kilo. Hij kan een 'Fairbury Tomboy' van 75 gram met 90 mph vanaf Tom Osborne Field in elke richting vuren — zelfs over de 50 meter hoge skyboxes.
Gedurende een uur, terwijl het eerste kwart overging in het tweede en het tweede in het derde, drong ik me voor tussen de hoopvolle kinderen die braaf wachtten op hun kans om met de Schlinger te schieten. Ik schoot hotdogs naar de hoogste rijen van de East Stadium en richtte op mensen in de dure stoelen in het middenveld. Een paar uitgestrekte handen vingen ze op en hieven ze juichend omhoog. Anderen misten, waarna de hotdogs tegen het beton knalden en weggleden, gevolgd door fans die ze probeerden te vangen.
Een kogel verlaat een Colt .45 met ongeveer 260 meter per seconde. Dat is slechts ongeveer zes keer zo snel als de mondingssnelheid van een hotdog die de loop van Der Viener Schlinger verlaat.
Gezien het feit dat Good en Eliker bij elke thuiswedstrijd van de Huskers sinds het debuut van de Der Viener Schlinger 25 hotdogs per kwart hebben afgevuurd, zijn er in Memorial alleen al meer dan 20.000 hotdogs richting uitgestrekte handen geslingerd.
Ik ben slechts de nieuwste beroemdheid in een lange rij mensen die met de Der Viener Schlinger hebben geschoten: Bill Murray, Warren Buffett, Adam Devine, Larry the Cable Guy, Tommy Lee, Vince Gill, Alex Gordon, gouverneur Ben Nelson, gouverneur Mike Johanns, Johnny Rodgers, Rich Glover, Mike Rozier, Irving Fryar en Dean Steinkuhler. Eliker is zeer gul in het laten schieten door anderen: "Iedereen en iedereen, van kinderen tot volwassenen, Herbie, Lil’ Red en andere mascotte's en cheerleaders... Als Ohio State komt, praten ze er een week lang over: 'We mogen met de hotdogmachine schieten!'"
De naamgeving van het kanon
Het lanceerapparaat kreeg zijn naam in de aanloop naar het seizoen van 1997, toen Fairbury via de radiozenders van Lincoln een wedstrijd organiseerde om het kanon een naam te geven. Van de meer dan 1.000 inzendingen bereikten vier finalisten de laatste ronde. De finalisten waren: Dog in a Bun Gun, The Doginator, Master Blaster en Der Viener Schlinger. Rod Leber, destijds manager van een laboratorium voor bouwtesten, kwam met de winnende naam. Hij vertelde me dat hij op de universiteit Duits had gestudeerd en een Duitse achtergrond had, waardoor de naam simpelweg in zijn hoofd poppede.
De keuze werd gemaakt door het publiek: de luidste cheer won. Roode herinnert zich dat het oorverdovend was en dat het geen wedstrijd was. De beloning voor Leber — naast het feit dat hij onsterfelijk werd gemaakt als een spilfiguur in een van de meest gekoesterde tradities van het college football — was dat hij een hotdog op een doelwit in de tribunes mocht schieten. Hij miste.
Der Viener Schlinger klinkt alsof het Europees is — het hotdogkanon-equivalent van Häagen-Dazs. Maar het vertaalt zich niet zoals je zou verwachten. In het Duits betekent "der" "de" en "Wiener" betekent "uit Wenen (Oostenrijk)". Hoewel het Engelse "to sling" waarschijnlijk teruggaat op het Oudnoorse "slynja" (werpen), betekent het Duitse werkwoord "schlingen" eigenlijk "verslinden" of "met grote happen eten". Dus ik was vorig jaar tijdens de wedstrijd tegen Michigan State waarschijnlijk een echte wienerschlinger toen ik een in folie gewikkelde Fairbury verslond die Eliker toevallig op de stoel voor me had geslingerd.
Tony Bock, een host van Omapod en voormalig stand-up comedian in Los Angeles, had hier een act over. "Alleen al het zeggen van 'Der Viener Schlinger' op een comedy-podium roept een lach op, of je nu in Nebraska bent of niet," vertelde hij me. "Er is iets wezenlijk Nebraskans aan het moed verzamelen om het probleem op te lossen waar we voor de uitvinding van dit apparaat voor stonden: het onvermogen om de worsten te 'schlingen'."
Pas op voor vliegende worsten
Advocaten, overbezorgde ouders en fans van A Christmas Story denken ongetwijfeld aan het gevaar van "worst-boogschieten" in volle stadions. In 2018 bracht de Phillies een formeel excuus aan nadat de 58-jarige Kathy McVay in haar gezicht was geraakt door een hotdog en in het ziekenhuis belandde.
In 2008, tijdens zijn 176ste wedstrijd van de Kansas City Royals, werd John Coomer in zijn gezicht geraakt door een hotdog geschoten door mascot Sluggerrr. Nadat hij ontdekte dat zijn netvlies was losgelaten, klaagde Coomer de Royals aan. Het Hooggerechtshof van Missouri stelde hem in het gelijk en oordeelde dat "line-drives van gelanceerde pellets van bewerkt proteïne" geen inherent onderdeel van het spel zijn.
Tegenwoordig lijkt de sportfan nog sneller afgeleid door hun telefoon, 'kiss cams' of alcohol (dat nu in Memorial Stadium wordt verkocht), waardoor het een klein wonder is dat er niet meer oog- of neusschandalen zijn gebeurd.
Team Der Viener Schlinger doet zijn best om het netvlies van alle fans intact te houden. Good zei dat hij nog nooit een "bloedende lip" had gezien; het ergste incident was dat een dame in haar gezicht werd geraakt, waarna haar man de hotdog naar hen teruggooide. "We proberen niemand pijn te doen; dat is niet het punt," vertelde Eliker me, hoewel hij toegeeft vorig seizoen onbedoeld een biertje uit de hand van iemand te hebben geslagen.
Een gelanceerde hotdog raakte ooit de radioanalist van de Huskers, Matt Davison, in zijn borst terwijl hij in de persbox zat, waarbij de zonnebril die aan zijn poloshirt hing innaarstukken ging. "Ik ben in mijn hele leven nog nooit zo hard geraakt, zelfs niet tijdens mijn actieve speelcarrière," vertelde hij me.
Veiligheid, of in ieder geval kledingveiligheid, is ook de reden waarom de frankfurters van Der Viener Schlinger zonder saus en in folie vliegen. In het begin zaten er een ketchup- en een mosterdpakje bij. Dat werkte prima totdat een hotdog uit de buis kwam en "gewoon explodeerde", aldus Roode. "Alles wat we zagen waren stukjes hotdog, broodje en Ziploc-zakjes die door de lucht vlogen."
Wanneer de hotdog de persoon raakte die hem ving, spatte de saus over diens "gloednieuwe, mooie Husker-kleding". De maandagochtend daarna kreeg Roode een telefoontje van een heer uit West-Nebraska die klaagde dat de saus zijn kleding had bevlekt. De kleding was 175 dollar waard en de "munitie-overheersers" van Fairbury moesten dit vergoeden. Zo trad Der Viener Schlinger definitief in het tijdperk van de "naakte hotdog".
Het kanon heeft af en toe ook andere projectielen afgevuurd, zoals T-shirts en miniature footballs. Verrassend genoeg is er echter nooit een Runza (een lokale specialiteit) in de loop van Der Viener Schlinger geweest. Het probleem: hij past niet. "Ons broodje heeft een iets andere vorm, en om het apparaat te laten werken moet het echt de vorm van een hotdog hebben en goed ingepakt zijn," vertelde woordvoerder Becky Perrett van Runza.
Hotdogs: verleden, toekomst en heden
Men kan zich afvragen hoe hotdogs vóór het Schlinger-tijdperk bij de hongerige Huskers terechtkwamen. Naast de gewone verkopers was er de idiosyncratische P. Stephen Potter, die bekend stond om het handmatig werpen van worsten vanaf de zijlijn naar de tribunes. De advocaat uit Gothenburg, met zijn kenmerkende paardenstaart, was 36 jaar lang een vaste waarde bij de wedstrijden. Hij kon hotdogs tot 40 rijen omhoog werpen — verder dan de eerste Der Viener Schlinger kon reiken. "Hij was een scherpschutter met die hotdogs," zei Good.
Roode herinnert zich zowel de precisie als de eigenzinnigheid van Potter. Tijdens de wedstrijd tegen Akron in 1997 drukte Fairbury een poster met een schietschijf in het programma, waarop Good kon richten. "Potter kwam tijdens die eerste wedstrijd naar mij en Conrad toe aan de zijlijn en gaf me vier van die schijven," vertelde Roode. "Hotdogs kostten destijds 2 dollar, en hij wilde 8 dollar voor de vier hotdogs die hij had weggegeven (omdat hij die vier doelen had geraakt). Hij was behoorlijk kwaad, dus ik pakte mijn portemonnee en gaf hem een briefje van tien dollar."
Het seizoen van 1999 zou Potters laatste zijn. Hij wilde zijn jonge dochter op zijn rug dragen terwijl hij worsten wierp, maar de sportafdeling hield vast aan de regel dat zij een ticket nodig had, anders werd zijn vendor-licentie niet verlengd. "Misschien wilden ze hem wel weg hebben," zei Good. "Het liep een tijdje nogal uit de hand."
Potter overleed in 2019. Zijn ex-vrouw, Elizabeth Barrett, vertelde me: "Hij vond niet veel van Der Viener Schlinger omdat hij daardoor klanten verloor."
Hoe werkt Der Viener Schlinger precies?
Het hotdogkanon bestaat uit een loop, een tank met samengeperst gas en een ventiel daartussen, legt Carl Nelson uit, associate dean van de UNL engineering college. Wanneer het ventiel wordt geopend, wordt het gas onder druk blootgesteld aan de normale atmosferische druk. "Het gas wil uitzetten om die lagere druk te compenseren," zegt hij. "Dat expanderende gas duwt de hotdog uit de loop."
De tank heeft een regulator die kan worden afgesteld tot 100 pounds per square inch (PSI), de standaardmaat voor luchtdruk. Als je dat ding op 100 zet, vertelde Good, "dan zijn er momenten geweest dat er wel vijf hotdogs tegelijk uitvlogen met één druk op de trekker." Ideaal gezien wil je dat alle lucht achter één hotdog blijft, voor de maximale lancering.
De originele loop was gemaakt van "compressie-gevormd plastic", terwijl de huidige versie is gemaakt van glasvezel door een bedrijf uit Hastings. Een leuk feitje: Der Viener Schlinger verbruikt geen elektriciteit.
De huidige meester van de Schlinger, Eliker, heeft geen plannen om binnenkort met pensioen te gaan, maar Husker Nation kan in de toekomst te maken krijgen met een opvolgingscrisis. De 34-jarige Bradley Henderson is sinds 2011 in opleiding en is de aangewezen opvolger. Maar men moet de "hotdog-nepo-baby" Ryker Eliker niet onderschatten; hoewel hij pas 9 is, helpt hij zijn vader al jaren. "Hij schiet er constant mee," zegt zijn trotse vader.
Ik hoop dat er tegen de tijd dat de fakkel wordt overgedragen, de wereldwijde "Hot Dog Launcher Olympics" in Memorial Stadium worden georganiseerd. Land O’Frost Brand Manager Toni Kackery noemde een competitie "een leuk idee dat past bij het enthousiasme van de fans voor deze tradities."
Good kon zich de logistiek direct voorstellen: "Dat zou tijdens de rust in de verre endzone kunnen gebeuren." Eliker was sceptischer over de goedkeuring van de sportafdeling: "Ze zijn erg heilig over dat veld." Deputy Athletic Director Brandon Meier wilde geen toezeggingen doen, maar zei alleen: "Andere teams hebben geprobeerd het na te bootsen, maar er is maar één Der Viener Schlinger!"
Ik zal er zeker bij zijn, aangezien ik nu ben ingewijd in de heilige riten van de kunst van het "schlinging". Op de avond van mijn eerste ervaring, nadat ik acht of negen worsten had gelanceerd, werd ik overmoedig en wilde ik mijn schot voorspellen. Ik wist dat een vriend in de 99ste rij van de noordtribune zat, dus we plakten een hotdog extra strak af — wat Eliker een "bullet" noemt.
Ik richtte net rechts van het Jumbotron op de woorden "Zach Wiegert" en ik vuurde. De hotdog vloog schoon het stadion uit.
Hoewel fans van Nebraska het misschien niet precies zo zouden verwoorden, is er iets transcendentaals aan Husker Nation. Ik denk dat ze diep van binnen weten waar ik het over heb: transcendentaliteit is de ongebreidelde vreugde op het gezicht van een volwassen man die op heilige grond staat, omringd door zijn landgenoten, kijkend naar de parabool van een kleine tijdcapsule die de Sea of Red verlaat en verdwijnt in de duisternis van de nacht. Terwijl hij toekijkt hoe de varkens vliegen.